ساختارِ قدرت در جمهوري اسلامي ايران: گذار از عوام گرايي به حامي‌گرايي و نظامي‌گرايي دولت

حامی گرایی همبستگي‌هاي قومي، صنفي و طبقاتي را از بين برده و در عوض، مردم را در شكل گروه هاي رقيب با روابط باندي يا طايفه‌اي سازماندهي مي‌كند. ساختار چند طبقه در ستون های عمودي در حامی گرایی باز هم مبتني بر منافع حامي – پيرو است و اين منشاء ساختار قدرت سیاسي جامعه مي‌گردد كه فراتر از كنترل دولت و حکومت قانون عمل مي‌كند و افزايش ريسك و كاهش امنيت را به وجود مي‌آورد.

برای ملاحظه اين مطلب کليک کنيد.
pdf format