کدام کارشناسی؟

در شرایطی که تهران الزاما بایستی در مرز باریک اختلافات آمریکا، اروپا و روسیه حرکت کند، کدام کارشناس به رئیس جمهور پیشنهاد داده است که با یک جمله به سرعت این شکاف را ترمیم کرده و جناح حامی برخورد نظامی با ایران را تقویت کند.

مصاحبه صریح و چالشی شبکه دوم سیما با محمود احمدی‌نژاد را هنوز از یاد نبرده‌ایم. صرف‌نظر از مواضع خاص رئیس‌جمهور در آن مصاحبه که هفته‌ها مورد بحث و بررسی قرار گرفت؛ یکی از مهم‌ترین جملات احمدی‌نژاد در پاسخ به سوالی گفته شد که اظهارنظرها و رویکردهای رئیس دولت نهم را از منظر انطباق با اصول «کارشناسی» مورد پرسش قرار می‌داد. احمدی‌نژاد در پاسخ به آن سوال تمام انتقادات وارد شده به وی در زمینه «دیپلماسی سخنرانی‌های داغ» را مردود دانست و تاکید کرد هر یک از جملات او محصول بررسی‌های ده‌ها کارشناس و ساعت‌ها کار کارشناسی است. گفته‌ای که در هیاهوی ناشی از سایر مواضع رئیس‌جمهور گم شد.

اجازه بدهید تصور کنیم که نبش قبر موضوع «هولوکاست» و تمام هزینه‌هایی که کشور در اوج بحران هسته‌ای بابت طرح این موضوع متحمل شد، اقدامی صد در صد کارشناسی و مبتنی بر شناخت واقعی از روابط بین‌الملل بوده است. همچنین اجازه بدهید فرض کنیم که دکتر محمود احمدی‌نژاد عمیقاً به «نظرات کارشناسی» اعتقاد داشته و خود را ملزم به رفتار در چارچوب پارادایم‌های کارشناسانه می‌داند. در این صورت جای چندین سوال صریح از جناب رئیس‌جمهور باقی خواهد ماند:

اول: اظهارات غیر منتظره و بهت‌آور جناب رئیس‌جمهور در جمع نخبگان استان گیلان مبنی بر این که «برخلاف دیدگاه بعضی افراد من معتقدم زنان گیلانی با حفظ عفاف خود در عرصه‌های مختلف کشاورزی حضور داشته‌اند»! نیز آیا از دسته جملاتی است که براساس ده‌ها نفر ـ ساعت کار کارشناسی و پیشنهاد کارشناسان توسط رئیس جمهور بر زبان آمده است؟ این جمله که ظاهراً ناظر به برخی لطیفه‌های سخیف افواهی است و اصلا در جایگاه عالی‌ترین مقام اجرایی ایران نیست توسط کدام کارشناس یا کارشناسان و طی چند ساعت تلاش فکری به ایشان پیشنهاد شده است؟

دوم: درست در شرایطی که جهان غرب مذاکرات خود را برای تصویب فاز دوم تحریم‌های ایران آغاز کرده است، جناب رئیس جمهور در سخنرانی داغی تاکید می‌کنند که تهران «ترمز و دنده عقب قطار هسته‌ای را کنده است». جمله‌ای که بلافاصله توسط مقامات آمریکایی و اسرائیلی برای اثبات نادرستی رویکرد مذاکره با ایران مورد استناد قرار می‌گیرد و به ادعای «افرایم سنه» که یکی از افراطی‌ترین مقامات اسرائيل است، به کمک تل‌آویو در چانه‌زنی با روسیه می‌آید. «افرایم سنه» البته این جمله را یک بار دیگر هنگام اظهارات احمدی‌نژاد درباره «نابودی اسرائیل» نیز به کار برده بود. سوال مشخص این است: در شرایطی که تهران الزاما بایستی در مرز باریک اختلافات آمریکا، اروپا و روسیه حرکت کند، کدام کارشناس به رئیس جمهور پیشنهاد داده است که با یک جمله به سرعت این شکاف را ترمیم کرده و جناح حامی برخورد نظامی با ایران را تقویت کند.

سوم: در هفته‌های اخیر فیلم کوتاهی از سخنرانی رئیس‌جمهور منتشر شده که در آن تاکید می‌کند دختر 16 ساله‌ای با خرید چند وسیله از بازار، انرژی هسته‌ای درست کرده! و اکنون در زمره دانشمندان اتمی ایران گرفته که محافظ و راننده نیز دارد. این جمله چطور؟ آیا این عبارت نیز از دسته جملاتی است که کار کارشناسی فراوانی بر روی آن صورت گرفته است؟

چهارم: رئیس‌جمهور محترم دو هفته قبل در یکی از سخنرانی‌های عمومی خود تاکید کردند انرژی هسته‌ای ارزش آن را دارد که برای ده‌سال تمام فعالیت‌های کشور را متوقف کنیم و فقط به آن بپردازیم. جمله‌ای که به واسطه جایگاه حقوقی رئیس جمهور به عنوان یک پیشنهاد از طرف دولت مورد ارزیابی قرار گرفت. در اینجا نیز می‌خواهم بدانم کدام کارشناس یا کارشناسان از پیشنهاد تعطیلی تمام فعالیت‌های کشور طی ده سال و توجه مطلق به دانش هسته‌ای [که البته اهمیت آن مورد انکار هیچ‌کس نیست] حمایت می‌کنند. واقعا بر روی این ایده چند ساعت کار کارشناسی انجام گرفته است؟

پنجم: در شرایطی که کشور عمیقاً نیازمند وحدت و اجماع داخلی برای مواجهه با بحران‌های بین‌المللی است، کدام کارشناس پیشنهاد کرده است که رئیس جمهور با وجود تمام مشکلات اقتصادی، سیاسی و . . . همواره بخش مهمی از اظهارنظرهای خود را به تخریب پیشینیان، ترسو و مرعوب خواندن آنها و جملاتی از این دست، اختصاص دهد. اصرار جناب رئیس‌جمهور بر انتقاد گزنده از دولت‌های قبل و کار آزمودگان نظام با کدام منطق کارشناسی سازگار است؟ در شرایطی که دولت نهم تحت فشار رهبری انقلاب برای سرعت بخشیدن به اجرای سیاست‌های اصل 44 قانون اساسی قرار دارد و مشکلاتی چون تورم، بیکاری و ... نسبت به گذشته فربه‌تر شده‌اند، کدام منطق کارشناسی دکتر احمدی‌نژاد را به این سمت برده که در سخنرانی‌های گیلان [خواسته یا ناخواسته] بار دیگر تخریب دولت‌های 16 سال گذشته را دنبال کنند.

ششم: انتقاد صریح دکتر احمدی‌نژاد از سیاست‌های کنترل جمعیتی و تاکید ایشان بر این که «دو بچه کافی نیست» چطور؟ آیا دولت محترم می‌تواند اسامی کارشناسانی که ساعت‌ها برای این جمله فکر کرده‌اند را منتشر کند؟

هفتم: حتما پاسخ دکتر محمود احمدی‌نژاد به نمایندگان منتقد گرانی گوجه فرنگی را به خاطر دارید: از مغازه محل ما بخرید! این جمله واقعا از جملاتی است که بررسی تیم کارشناسی آن را ضروری ساخته و گوش دادن به دلایل کارشناسانی که به رئیس جمهور پیشنهاد داده‌اند چنین جمله‌ای بگوید را الزامی کرده است. چه تضمینی وجود دارد که مثلا وزیر محترم مسکن (که از نخبه‌‌ترین وزرای کابینه نهم است) به استناد رویکرد رئیس جمهور، در پاسخ به نمایندگان منتقد تورم افسار گسیخته مسکن به آنها نگوید که «بیایید آپارتمان من را بخرید»!

هشتم: آیا ماجرای «هاله نور» و «میخکوب شدن» سران تمام کشورها در لحظه‌ سخنرانی دکتر احمدی‌نژاد در سازمان ملل نیز از آن جملاتی است که قبلا بر روی آن ساعت‌ها کار کارشناسی انجام شده است؟ کدام کارشناسان و با کدام منطقی چنین چیزی را پیشنهاد کرده‌اند؟

نهم: رئیس جمهور محترم تاکنون بارها تاکید کرده‌اند که مردم از سراسر جهان به ایشان [یا احتمالا وزارت خارجه] زنگ می‌زنند و درخواست حل مشکلاتشان را دارند. آیا این اظهارنظر نیز در چارچوب پارادایم‌های کارشناسی است؟

دهم: دکتر محمود‌ احمدی‌نژاد حدود یک‌سال قبل در اجتماع مردم پاکدشت پروژه فشار بر موسسه «فرهنگ و توسعه» را کلید زدند و در آن سخنرانی اعلام کردند این موسسه در سال 1365 با 60 تا 70 میلیارد تومان بودجه دولتی راه‌اندازی شده است. بعدها مشخص شد که کل بودجه جاری کشور در آن سال 266 میلیارد و کل بودجه جاری وزارت ارشاد 600 میلیون تومان بوده است. به عبارت دیگر براساس اظهارات ایشان، این موسسه در سال 1365 یکصد برابر بودجه وزارت ارشاد و 25 درصد بودجه جاری را دریافت کرده است. آیا در این زمینه نیز اطلاعات ایشان کارشناسی بوده است؟

یازدهم: ماجرای انتقادات تند و تیز رئیس جمهور محترم به دانشگاه آزاد اسلامی را حتما به خاطر دارید. اینک پس از آن همه فشار به هیات امنای دانشگاه آزاد خبر می‌رسد که حکم انتصاب اعضای هیات امنای جدید دانشگاه آزاد توسط شخص ایشان تنفید شده است. اگر قرار بود چنین شود، پس آن همه سخنرانی داغ و اظهارات خاص با کدام مبنای کارشناسی صورت گرفته بود؟

دوازدهم: فراموش نکرده‌ایم که رئیس‌جمهور محترم در اجتماع دانشجویان یکی از وزرای خود را به «پیچاندن گوش» تهدید کردند. چنین جمله‌ عجیبی با کدام منطق کارشناسی و طی چند ساعت فکر و بررسی به دکتر احمدی‌نژاد پیشنهاد شده است؟

سیزدهم: در شرایطی که فضای جامعه مملو از اعتراض شهروندان به گرانی‌های افسارگسیخته در زمینه‌های مختلف بود، رئیس‌جمهور محترم ناباورانه وجود این حجم از تورم و گرانی را انکار کردند. این رویکرد نیز آیا یک پیشنهاد کارشناسی بود؟

چهاردهم: رئیس‌جمهور محترم در اوج انتقادات مسئولین و رسانه‌ها از زن هتاکی که تمام مقامات جمهوری اسلامی (از هاشمی شاهرودی و حداد عادل گرفته تا خاتمی و هاشمی و روحانی و قالیباف و ضرغامی و کروبی و شریعتمداری و...) را به باد دشنام می‌گیرد، این زن را تلویحاً تنها مرد موجود دانستند! این جمله چطور؟ چند ساعت کار کارشناسی انجام شده تا رئیس‌جمهور در پاسخ به انبوه معترضان بگوید: حالا یک مرد پیدا شده از دولت دفاع می‌کند...

پانزدهم: ...

به نظر می‌رسد دکتر محمود احمدی‌نژاد با آن‌که می‌کوشد عملکرد دولت نهم در این زمینه را نیز مانند سایر موارد به عنوان «انقلابی در عرصه توجه به مسایل کارشناسی»! معرفی کند، ناگزیر باید این حقیقت را بپذیرد که کم‌تر رئیس‌جمهوری در عرصه جهانی تا این اندازه راحت و بی‌اضطراب سخن می‌گوید. دکتر احمدی‌نژاد همچنین باید این واقعیت را بپذیرد که بخش اعظم بدنه کارشناسی کشور از تمام جناح‌ها (از اصلاح‌طلبان گرفته تا جناح راست و اصولگرایان) به منتقد صریح سیاست‌های شخصی ایشان (نه تصمیمات نظام) در ابعاد مختلف تبدیل شده و از آشفتگی در اقدامات و تصمیمات دولت نهم ابراز نگرانی می‌کنند. با این وصف شاید مهم‌ترین اولویت دولت نهم آن باشد که «کارشناسان» مسئول جملات دکتر احمدی‌نژاد را هر چه‌سریع‌تر عزل نماید! «کارشناسانی» که احتمالاً دکتر احمدی‌نژاد را «معجزه هزاره سوم» می‌دانند و خواسته یا ناخواسته بزرگترین جفا را در حق ایشان روا می‌دارند...