مصاحبه با بابک اميرخسروی


سايت جمهوری

21 اکتبر2007

1- آيا تحريم اقتصادی و فشارهای بين المللی و خطرارات وقوع جنگ تاثيری بر انتخابات مجلس پيش رو خواهد داشت؟
فکر می کنم تحریم های اقتصادی درحدی که اکنون هست، نتواند درکوتاه مدت، منظورم درسه چهارماه آینده ی پیش ازانتخابات است. تاثیر مهمی درسرنوشت انتخابات داشته باشد. اثرات تحریم ها هنوزدرسطح جامعه به طور جدی وملموس، احساس نمی شود.اما اگربحران سیاسی کنونی برسرمساله هسته ای رو به کاهش نگذارد؛ ودرمهلت وضرب العجلی که ازسوی آژانس بین المللی تاپایان سال جاری تعیین شده است، دولت جمهوری اسلامی رضایت محافل بین المللی را فراهم نسازد. درآن حالت هم تحریم ها شدت خواهد گرفت. وهم دولت آمریکا فضای مناسب تری برای جلب افکارعمومی وبه ویژه دولت ها ی بزرگ جهانی ازجمله روسیه وچین بدست خواهد آورد. فشارها شدت یافته وتنش میان جمهوری اسلامی وجامعه جهانی ابعاد خطرناک وغیرقابل پیش بینی به خود خواهد گرفت. اگرچنین حالتی پیش بیاید، که امیدوارم پیش نیاید، طبیعی است که فضای چنین پرتنش، اثرات جدی درروند انتخابات خواهد گذاشت.

به نظرمی رسد دولت احمدی نژاد وطیف طرفداراو، برای بقاء وحتی تحکیم موقعیت طیف خود در حاکمیت، این حالت نگرانی وخوف ازجنگ را، ولی بیشتر، به صورت سیاست کج دارومریز: نه جنگ ونه صلح، تا انتخابات مجلس وحتی ریاست جمهوری کش بدهند. به هرحال اگردراین سیاست موفق بشوند، درآن صورت تاثیرش درانتخابات بسیارمنفی خواهد. باید فاتحه نسبتا آزاد را. برای داوری نهائی باید تا آخرسال مسیحی تحمل کردودرسایه تحولات سال جدید، شرایط سیاسی کشوررا بازنگری کرد. ازاین جاست که بباورمن، برپائی کارزارهرچه گسترده ترصلح وفشارروی دولت جمهوری اسلامی برای حل مسالمت آمیزبحران هسته ای، مبرم ترین وظیفه برای آزادی انتخابات درایران است.


2- با توجه به نزديک شدن انتخابات در داخل کشور و در ميان اپوزيسيون خارج از کشور حرکتی ديده نمی شود.علت آن را چه می بينيد؟
هنوزبیش ازچهارماه تا انتخابات اسفند ماه مجلس درپیش روی ماست. درایران معمولا تنور انتخابات درآخرین لحظه گرم می شود. تازه آن هم بستگی به مسائل واوضاع واحوال لحظه دارد. من همچنان نگران بحران هسته ای هستم. تحولات بعدی آن دردوسه ماه آینده می تواند به طورموثری در سرنوشت انتخابات، نقش بازی بکند. اگراین حالت روانی نگرانی وخوف ازجنگ درافکارعمومی استمراربیابد ویا احتمالابحرانی ترهم بشود، باید ازهرگونه امید به برگزاری یک انتخابات نسبتا آزاد، دست شست. درآن حالت، حاکمیت به احتمال زیاد، بیش ازاین نظامی ـ امنیتی خواهد شد. طیف احمدی نژاد که ازحمایت جدی آیت الله خامنه ای برخورداراست، به همین حالت روحی دامن می زند. احساس من این است که ما بیشتربه این سومی رویم، بی آن که کاربه درگیری نظامی بینجامد.

به نظرمن، هنوزانتظارآلترناتیو نوشیدن جام زهربرای حاکمان کنونی که لازمه آن سپردن کلید حل معضل هسته ای بدست مخالفان طیف احمدی نژاد ـ آیت الله خامنه است، زود هنگام است. کلید بازشدن فضای سیاسی وتامین شرایط انتخابات نسبتا آزاد، درگروچنین تحولی است. تنها درآن شرایط است که امکان دارد مجلس آینده وریاست جمهوری به دست طیف اصلاح طلب بیفتد. ولی چنین احتمالی درآینده نزدیک بنظرم بعیدمی رسد.

استنباط من این است که جامعه سیاسی ایران هنوزشکست اصلاح طلبان حکومتی ویاس وناامیدی خود ازاین جریانات رابه اندازه لازم هضم نکرده وخودرا بازسازی نکرده است؛ تا بشود برای برپائی جنبش سیاسی تازه ای رادراین چند ماه امید بست. ازسوی دیگر، با آن که طیف هائی ازجریانات سیاسی واجتماعی کشور، ازدولت احمدی نژادسرخورده اند. ولی رانت حاصل ازدرآمدهای نفت که درسال های اخیربه چندبرابرافزایش یافته است، حفره هارا پرمی کند. ودولت احمدی نژاد با سوارشدن برموج بحران هسته ای که به نظرمن تا به حال، نسبتا بامهارت ازآن استفاده کرده است؛ وباسوءاستفاده ازاحساسات ایران دوستانه ملت ایران، حمایت مردمی ولوشکننده ای برای خود ، به وجود آورده است.

هنوز زمان می خواهد تا به طورجدی مچ حاکمان کنونی بازبشود وسرخوردگی مردم زمینه رابرای یک جنبش سیاسی کارسازآماده سازد. متاسفانه نبود یک جبهه متحد سیاسی ازهمه آزادی خواهان درون کشور؛ با یک کارپایه سیاسی برای صلح وآزادی که درآن، درکنارخواست های اساسی برای آزادی و حقوق بشر؛ خواست های مشخص وحداقل لازم درجهت تغییرات واصلاحات درقانون اساسی نیزقید شده باشد، برپائی یک جنبش سیاسی کارسازمشگل ترمی کند. متاسفانه هیچ نشانه جدی دراین راستا مشاهده نمی شود.
بباورمن درحال حاضروظیفه عاجل ما به عنوان نیروهای آزادی خواه خارج کشور، ازیک سو پیکار برای حل مسالمت آمیزبحران هسته ای است؛ تا این برگ شیطانی ازدست حاکمان کنونی خارج شود. وازسوی دیگر، مبارزه برای تامین شرایط اولیه یک انتخابات نسبتا آزاد است. طرح هائی ازقبیل دادن نامزد مشترک یا اساسا خودی به نظر من زود هنگام است. ماباید اول ازوجود شرایط حد اقل لازم برای شرکت مستقیم یاغیرمستقیم درانتخابات، اطمینان حاصل کنیم.