آماده رسيدن به تفاهم هسته ای هستيم

مذاكرات هسته اى ايران و اروپا به روزهاى سرنوشت ساز خود رسيده است، اين مذاكرات متأثر از تحولات عرصه بين الملل و از پس فراز و فرودهايى چند در سوم فروردين ماه به ايستگاه باگرى از طرف ايران، براى ادامه يا توقف رسيد، با عبور از اين مرحله به نظر مى آيد روند تازه اى در مذاكرات ايجاد شده و طرفين به كانون بحث يا همان تعيين فرمول تضمين هايى كه بايد به يكديگر بدهند رسيده اند، اين در حالى است كه بيش از دو سال است تمام محافل سياسى و رسانه اى و بلوك هاى قدرت در دنيا به پرونده هسته اى ايران چشم داشته و هر يك به نوعى در آن درگير هستند، موضوع هسته اى در داخل كشور هم يك بحث حساس و در عين حال پرحاشيه و پر مناقشه است، در روزى كه وزير امور خارجه در مجلس به سؤال هاى نمايندگان درباره پرونده هسته اى و مسؤول مستقيم مذاكرات «سيروس ناصرى» توضيح داد و از روند مذاكره و نيز شخص ناصرى در برابر برخى انتقادهاى رسانه اى دفاع كرد، سراغ اين عضو ارشد تيم مذاكره هسته اى رفتيم و از او درباره آخرين تحولات و چشم انداز مذاكرات سؤال كرديم.مذاكراتى كه تنها چند روز ديگر يك دور مهم آن برگزار خواهد شد.

< قراين و نشانه ها حاكى از آن است كه فضاى حاكم بر مذاكرات هسته اى ايران و اروپا دچار تغيير و تحول مثبت شده است، اما شما به عنوان مسؤول مستقيم مذاكره بر قطعى نبودن نتيجه و حساسيت مذاكره تأكيد كرده ايد، رويكرد ايران در مذاكره چند روز آينده چيست؟ آيا مانند نشست سوم فروردين در صورت عدم تحرك اروپا باز هم تهديد به قطع مذاكره خواهدكرد يا از اين مرحله عبور شده است؟
| جلسه سوم فروردين بسيار تعيين كننده بود، چون آنجا بايد روشن مى شد كه آيا مى توانيم به سمت يك راه حل پيش برويم يا قرار بر اتلاف وقت است.
آنچه در جلسه گذشته حاصل شد به قدر كافى قانع كننده بود كه فعلاً مذاكرات ادامه پيدا كند، چون دو طرف پذيرفتيم كه روى مبانى يك راه حل قابل پذيرش كار كنيم و از اين به بعد دستور كار ما دستيابى به يك راه حل مورد پذيرش براى طرفين است. اين مبانى هم تا حدود زيادى تعريف شد و عملاً چارچوبى براى مبادله تضمين هاى عينى و قطعى شكل گرفت كه در واقع عصاره و هدف توافق پاريس همين است. به نظر ما عملاً بحث ها در مسيرى قرار گرفته كه مى تواند به راه حل منجر شود اما هنوز چيزى قطعى نيست، چون عوامل سياسى متعدد در اين ماجرا دخيل است و ما به قدر كافى از نيت اروپا مبنى بر اينكه در مدت معقول و منطقى اين مسأله را به نتيجه برسانند، مطمئن نيستيم، لذا در هر جلسه با دقت و حساسيت مواضع اروپا را بررسى مى كنيم، تا آنجا كه اطمينان به پيشرفت محسوس وجود داشته باشد كار ادامه پيدا مى كند و اگر خلاف اين باشد تصميم ديگرى اتخاذ خواهيم كرد.
< آقاى ناصرى به نظر شما تأثيرپذيرى مذاكرات از فضاى بيرون تا چه اندازه است؟ يعنى تا امروز فكر مى كنيد مذاكرات بيشتر بر فضا تأثير گذاشته يا اينكه فضاى سياسى تبليغاتى بيشتر بر آن مؤثر بوده است؟
| مذاكرات روند خود را دارد، البته بى تأثير از وقايع اطراف هم نيست، مسأله هسته اى براى مجموعه غرب به دليل تبليغات وسيع پيرامون آن، حساس است، آنچه در پاريس توافق كرديم تلاش براى توافق درازمدت و همه جانبه با هدف ارتقاى روابط است، دستيابى به اين هدف كارى ساده نيست و نيل به آن قاعدتاً با نوسانات سياسى همراه است. اما براى اروپا روشن كرده ايم كه مقتضيات سياسى را درك مى كنيم ولى حاضر به صرف زمان زياد هم نيستيم. به نظر ما با تصميم قاطع مى توان به ملاحظات سياسى فائق آمد، اميدواريم اروپا در اين مسير حركت كند.
< حمايت ديپلماتيك آمريكا از مذاكرات به اين شرط صورت گرفته كه اروپا روند غنى سازى اورانيوم در ايران را متوقف كند، فكر مى كنيد اگر ايران و اروپا در بحث تضمين ها در اين مورد به توافق برسند، آمريكا اين وضع را تحمل خواهد كرد؟
| اروپايى ها بسيار تلاش كردند تا ما را قانع كنند كه توافق پشت پرده اى با آمريكا وجود ندارد و اخبار موجود در اين زمينه صحت ندارد، البته ما ترديد خود را داريم اما براى اروپا روشن است توقف غنى سازى مبناى راه حل نيست و توقف غنى سازى به معناى خاتمه مذاكرات است. اروپا آمادگى نيل به راه حل منطقى و طرفينى را دارد و مبانى راه حل شامل توقف نيست بلكه بر مبناى حفظ برنامه توليد سوخت است.قرار ما براى مذاكره هم همين است و همين امر نشانه روشن امكان توافق است، زمانى كه اروپا حق ايران را در توافق پاريس مورد شناسايى مجدد قرار داد، بنا شد براى به دست آمدن راه حل بلند مدت مذاكره صورت گيرد، اين مبنا نشان مى دهد كمترين نزديكى با بحث توقف غنى سازى وجود ندارد.اينكه آمريكا به شكلى به موضوع تن بدهد يا اينكه مخالفت كند موضوعى ديگر است و مشكل ما نيست. البته گفتم به نظر ما اروپا توانايى توافق و تفاهم و دستيابى به راهكار عملى را به شرط اعمال اراده لازم دارد. در اين مورد مسؤوليت متوجه اروپاست و ما بهانه ملاحظات آمريكا نسبت به مذاكرات را نمى پذيريم.
< آقاى ناصرى در خبرها بحث محدود ساختن غنى سازى به قصد دست يابى به يك توافق آمده بود كه البته تكذيب هم شد، اما آيا بدون نرمش هاى طرفينى امكان توافق وجود دارد؟ تا چه حد صلاح است و مى توانيد در باره محتوا و كم و كيف نحوه غنى سازى مورد نظر كه در حال مذاكره است صحبت كنيد؟
| آنچه به عنوان مبناى راه حل مطرح شده بر خوردارى ايران از برنامه توليد سوخت هسته اى است، در اين حد مى توانم بگويم كه اين برنامه طبعاً بلند مدت است و فضا و زمينه مناسب وجود دارد كه توافق فعلى به شكلى صورت گيرد كه فرصت تقويت اعتماد به اروپا داده شود، به هر حال مبانى مطرح شده كاملاً عملى است و لازمه آن اراده و تصميم اروپاست. به همين دليل توقع جدى از اروپا داريم كه در ادامه به صورت روشن و واضح روى مبانى كار كنند، ضمن اينكه شرايط منطقه هم شايد كمك مى كند، چرا كه براى اروپا و غرب دامنه نفوذ ايران روشن است و بعيد است در شرايط حساس فعلى منطقه كسى به فكر مقابله با ايران باشد، لذا تصميم با طرف مقابل است، ما آماده رسيدن به تفاهم هستيم اما اگر بناى ديگرى دارند يا مى خواهند زمان بخرند، آماده اتخاذ روش هاى ديگر كه شايد مثبت هم تلقى نشود هستيم.
< چشم انداز مذاكره چند روز آينده، خود را چگونه مى بينيد؟
| چارچوب و مبناى توافق شده اين است كه مذاكرات صرفاً فنى و راجع به تضمين هاى دو طرف باشد، اما منتظر هستيم ببينيم آنها چگونه بحث مى كنند از نوع سؤال ها و صحبت ها معلوم خواهد شد كه قصد آنها رسيدن به راه حل است يا كشدار كردن موضوع؟ به ضرس قاطع مى گويم كه ما نسبت به قضاوت خود هم توانا هستيم. بناى جلسه پيش رو اما بر آن گذاشته شده كه درباره تضمين ها بحث كاربردى صورت گيرد.

روزنامه ایران
پنجشنبه ۲۵ فروردين ۱۳۸۴