پايان مبارزه مسلحانه ارتش جمهوريخواه ايرلند

جری آدامز گفت اکنون اين به عهده وحدت طلبان است که نشان دهند به تحولات اخير اعتماد دارند.

در مناقشه بر سر ايرلند شمالى جهانيان روز پنجشنبه شاهد تحولات جديدى بودند. ارتش جمهوريخواه و كاتوليك ايرلند كه براى استقلال ايرلند از بريتانيا مى‌جنگيد، بطور رسمى به مبارزه‌ى مسلحانه‌ى خود پايان داد. بايد گفت كه از سال ۱۹۲۱ ايرلند استقلال يافت و در عين حال به دو بخش تقسيم شد. شمال اين جزيره تا امروز تحت نام «اولستر» تحت حاكميت بريتانياست و ساكنان آن متشكل از پروتستان‌هاى بريتانيايى و يك اكثريت كاتوليك‌ ايرلندى هستند. بايد پرسيد كه با اين اوصاف آيا راه براى يك خودمختارى هموار گشته است؟ تفسيرى از «اوتا توفرن»

ديروز سازمان تروريستى ارتش جمهوريخواه ايرلند، كه سازمانى متعلق يا تحت نفوذ كاتوليك هاى ايرلند شمالى و خواهان استقلال و جدائى از انگلستان است اعلام كرد كه به مبارزه مسلحانه ۳۵ ساله خود براى نيل به اين هدف پايان ميدهد و به اعضاى خود دستور داده است كه سلاحهاى خود را بزمين بگذارند.

در ساعت چهار بعد از ظهر روز پنجشنبه در انگلستان جنگ داخلى استان ايرلند شمالى كه در عرض ۳۵ سال گذشته ۳۶۰۰ بجاى گذاشته رسمآ پايان يافت. سازمان موسوم به «ارتش جمهوريخواه ايرلند» كه اين مبارزه مسلحانه را اداره ميكرد با عباراتى روشن اعلام كرد به اعضاى خود دستور داده كه سلاحهاى خود را بزمين بگذارند و منبعد براى نيل به هدف خود از راههاى سياسى و دمكراتيك استفاده كنند.
عكس العمل هائى كه نسبت به اين موضوع نشان داده ميشود بيشتر حاكى از احساس آسودگى و آرامش، ولى بعضآ همراه با ترديد و ناباورى است. حتى نخست وزير انگلستان تونى بلر و همتاى ايرلندى او برتى اهرن در اظهار نظرهاى خود شمه اى ترديد هم گنجاندند. اهرن گفت: اين روند ميتواند ابعاد تاريخى به خود بگيرد بشرط آنكه حرف فقط حرف نباشد بلكه اقدامات ملموس در پى آن بمنصه ظهور برسد.
بلر هم در دنباله سخنان تحسين آميز خود براى ارتش جهوريخواه متذكر شد كه اينقدر هست كه لااقل اميد به قطع عمليات قهرآميز بوجود آمده، كه البته شور و شعف لحن ديگرى دارد.

يكى از علل شك و ترديد شخص آيان پيزلى (Ian Paisley) رئيس حزب افراطى دمكراتيك وحدت طلب است. وى نه تنها بزرگترين مخالف ارتش جمهوريخواه ايرلند و شاخه سياسى آن شين فن (Sean Fein) است، بلكه از زمان برگزارى انتخابات پارلمانى محلى ايرلند شمالى بصورت پرنفوذترين سياستمدار پرتستان اين ناحيه درآمده است. اولين اظهار نظر پيزلى و ساير سياستمداران پرتستان نسبت به اعلام ترك مخاصمه ارتش جمهوريخواه مبين مكنون قلبى آنها است كه گفته اند: آى_آر_اى (ارتش جمهوريخواه ايرلند) تا كنون بارها وعده هاى زياد داده و كمتر عمل نموده، اينست كه ابتدا بايد دلائلى مبنى بر خلع سلاح افراد خود ارائه كند، و ثانيآ از عمليات تبهكارانه اين سازمان سخنى بميان نيامده است.

منظور از عمليات تبهكارانه اعمالى است شامل قتل نفس، سرقت از بانك ها، قاچاق مواد مخدر واعمال بيرحمانه اى كه تحت عنوان «تنبيه» طرفداران بيوفا يا خائن ارتش جمهوريخواه و افراد خانواده هاى آنها صورت گرفته است. از قضا همين نوع اقدامات در ايام اخير محبوبيت ارتش جمهوريخواه را در ايرلند شمالى بقدرى تضعيف كرده كه جز صلح طلبى راه ديگرى براى آن باقى نمانده بود. مخصوصآ مبارزه اعتراض آميز شش با شهامت ايرلندى، يعنى خواهران و نامزد مرد جوانى كه طى همينگونه عمليات كشته شده بود باعث گرديد كه ترور اعضاى خود سازمان علنى شد و حمايت داخلى و خارجى از سازمان تا حد زياد از بين رفت.
گزارش دوچه وله - آلمان

--------------------------------------------------------------

پست های امنيتی ارتش بريتانيا در ايرلند شمالی برچيده می شود
شاخه سياسی ارتش سری جمهوريخواه ايرلند در واکنش به اقدام ارتش بريـتانيا در برچيدن پست های نظامی خود در ايرلند شمالی، وحدت طلبان ايرلند شمالی را به مذاکره برای از سرگيری مشارکت در قدرت دعوت کرد.

جری آدامز، رهبر شين فين از وحدت طلبان دموکراتيک که خواستار ادامه پيوند ايرلند شمالی با بريتانيا هستند خواسته است که برای از سر گرفتن برنامه مشارکت در قدرت نهادهای ايرلند شمالی مذاکره مستقيم را شروع کنند.

جری آدامز گفت اکنون اين به عهده وحدت طلبان است که نشان دهند به تحولات اخير اعتماد دارند.

اما آنها می گويند تا هنگامی که ارتش سری جمهوريخواه ايرلند کاملا خلع سلاح نشده مذاکره نخواهند کرد.

پيشتر، دولت بريتانيا در نخستين اقدام عملی در واکنش به تصميم ارتش سری جمهوريخواه ايرلند برای کنار گذاشتن عمليات مسلحانه، برچيدن تعدادی از پاسگاه های نگهبانی و قرارگاه های ارتش اين کشور از ايرلند شمالی را آغاز کرده بود.

ارتش بريتانيا اعلام کرد که يکی از قرارگاه های نظامی و برج نگهبانی خود در بخش آرما، واقع در مرز ايرلند شمالی و جمهوری ايرلند (ايرلند جنوبی) را بر می چيند و يک پاسگاه نگهبانی مستقر در يکی از قرارگاه های پليس اين منطقه نيز تعطيل می شود.

برچيدن اين تاسيسات نخستين اقدام عملی در کاهش دامنه حضور نيروهای نظامی و امنيتی بريتانيا در ايرلند شمالی محسوب می شود.

به دليل خشونت های ايرلند شمالی که از بيش از سی سال پيش آغاز شد تعداد نفرات ارتش بريتانيا مستقر در اين منطقه بيش از تعداد نفراتی است که اين کشور به عراق اعزام کرده است.

همزمان، دولت های بريتانيا و جمهوری ايرلند برای بررسی واکنش سياسی خود به تصميم اخير ارتش سری جمهوريخواه ايرلند مشورت هايی را آغاز کرده اند.

پيتر هين، وزير مسئول امور ايرلند شمالی در کابينه بريتانيا، هشدار داده است که در نخستين گام لازم است که کميسيون بين المللی خلع سلاح ارتش سری جمهوريخواه ايرلند شمالی تاييد کند که اين سازمان عملا به وعده خود در اين زمينه عمل می کند.

به گفته وی، با نفی اقدامات خشونت آميز از سوی ارتش سری جمهوريخواه راه برای استقرار مجدد تشکيلات اداره امور ايرلند شمالی از طريق تقسيم قدرت بين احزاب و گروه های کاتوليک و پروتستان هموار خواهد شد.

بحران تاريخی
درگيری های سی ساله ايرلند شمالی که گفته می شود حدود 1800 کشته و دهها ميليارد خسارت اقتصادی برجای گذاشته بخشی از تاريخ اين سرزمين را تشکيل می دهد که به تناوب دستخوش آشوب و خونريزی بوده است.

جزيره ايرلند در غرب جزيره بريتانيا واقع است و در قرن دوازدهم ميلادی به تصرف پادشاهان انگلستان در آمد هرچند اين تحول به معنی خاتمه مقاومت اهالی ايرلند در برابر حکومت بريتانيا نبود.

به خصوص پس از آنکه انگلستان در قرن شانزدهم مذهب کاتوليک را کنار گذاشت، اختلاف با اهالی ايرلند، که اکثر آنان همچنان پيروی کليسای کاتوليک بودند، جنبه مذهبی نيز يافت.

مليگرايان کاتوليک خواستار الحاق ايرلند شمالی به جمهوری ايرلند بوده اند

در سال 1916، شورش گروهی از اهالی ايرلند عليه حکومت بريتانيا با خشونت بی سابقه ای سرکوب شد اما حرکت استقلال طلبانه مردم اين سرزمين، که از آن با عنوان "دورترين ولايت يا نزديکترين مستعمره بريتانيا" نام برده می شد، سرانجام در سال 1921 به تصويب قانون استقلال ايرلند در پارلمان بريتانيا انجاميد.

بر اساس اين مصوبه، کشور مستقلی از 26 استان اين سرزمين تشکيل شد اما 6 استان ديگر، که اکثر جمعيت آنها را پروتستان ها تشکيل می دادند، همچنان بخشی از کشور پادشاهی متحده (شامل بريتانيا و ايرلند شمالی) باقی ماند که پارلمان و تشکيلات حکومتی محلی خود را داشت.

در حالی که مليگرايان ايرلندی در شمال و جنوب همواره از الحاق ايرلند شمالی به جمهوری ايرلند حمايت کرده و اين هدف در قانون اساسی جمهوری ايرلند منظور شده بود، پروتستان های شمال خواستار ادامه حاکميت بريتانيا بر اين بخش از جزيره ايرلند بودند.

تقسيم ايرلند

در سال 1969، کاتوليک های ايرلند شمالی در اعتراض به تبعيض دولت محلی در زمينه اشتغال و واگذاری مسکن به يک رشته راهپيمايی اعتراضی دست زدند که با تظاهرات متقابل پروتستان ها به خشونت گراييد.

خشونت های ايرلند شمالی، که شبه نظاميان ارتش سری جمهوريخواه و گروه های افراطی پروتستان عوامل اصلی آن معرفی شده اند، به تعليق پارلمان و دولت محلی منجر شد و اداره امور ايرلند شمالی مستقيما در اختيار پارلمان و کابينه بريتانيا در لندن قرار گرفت.

ايرلند شمالی در دهه های 1970، 1980 و سال های اول دهه 1990 شاهد موج خشونت از سوی دو طرف بود در حاليکه نيروهای ارتش بريتانيا حفظ امنيت را برعهده گرفته بودند.

همچنين، ارتش سری جمهوريخواه ايرلند از اواسط دهه 1970 با يک رشته بمب گذاری و ترور، دامنه عمليات خود را به داخل بريتانيا گسترش داد و موجی از وحشت را در اين کشور ايجاد کرد.

در اوايل دهه 1990، مذاکراتی بين دولت بريتانيا و احزاب و گروه های مختلف برای حل بحران ايرلند شمالی صورت گرفت که در سال 1998 به توافق "جمعه نيک" شامل تمرکز زدايی و آغاز به کار مجدد پارلمان و دولت محلی بر اساس تقسيم قدرت بين احزاب پروتستان و کاتوليک منجر شد.

جمهوری ايرلند جنوبی نيز، که در دستيابی به اين توافق مشارکت داشت، به نشانه حسن نيت بخشی از قانون اساسی خود شامل ادعای ارضی بر ايرلند شمالی را در يک همه پرسی تغيير داد.

با اينهمه، اجرای اين توافق به دليل مشکلات گوناگون، به خصوص خواست احزاب پروتستان از ارتش سری جمهوريخواه ايرلند برای کنار گذاشتن اسلحه و نفی استفاده از خشونت بارها متوقف شد.

گزارش بی بی سی