اتحاد جمهوری خواهان ايران تشکيل نخستين سنديکای مستقل کارگری را به کارگران شرکت واحد شادباش می گويد

23 خرداد 1384 – 13 ژوئن 2005

- سنديکای مستقل کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی به آسانی بدست نيامده است. فعالان کارگری در ايران از دو سال قبل و با امضای موافقتنامه هائی بين وزارت کار و سازمان بين المللی کار فرصت تازه ای برای احيای تشکل های مستقل خود يافتند. طبق استانداردها، شوراهای اسلامی کار و خانه کارگر که از پس از انقلاب جايگزين تشکل های کارگری سابق شده اند به دليل اينکه نمايندگان کارفرما، دولت و مدير عامل در آنها شرکت فعال دارند و در حقيقت ماهيت کارگری اين تشکل ها را از بين برده اند، ديگر نمی توانند به مثابه نماينده کارگران شناخته شوند .

اتحاد جمهوری خواهان ايران:
تشکيل نخستين سنديکای مستقل کارگری
موفقيت بزرگی برای جنبش سنديکائی در کشور است

تشکيل سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که در پی ماه ها تلاش و مبارزه هزاران کارگر اين شرکت صورت تحقق يافت، آغاز اميدبخشی برای جنبش سنديکائی در ايران است. اتحاد جمهوری خواهان ايران اين موفقيت بزرگ را به کارگران شرکت واحد صميمانه شادباش می گويد. برپائی تشکل ها و سنديکاهای مستقل که اکنون در شمار خواسته های درجه اول کارگران و زحمتکشان ايران قرار دارد، از اهميت بسياری در روند تحولات دمکراتيک جامعه برخوردار است. در حقيقت جنبش سنديکائی ايران می تواند هم در حوزه جامعه مدنی و هم در عرصه جنبش مطالباتی کشور و نيز در جهت پيوند اين دو عرصه با هم نقش مهمی برعهده گيرد.

اما سنديکای مستقل کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی به آسانی بدست نيامده است. فعالان کارگری در ايران از دو سال قبل و با امضای موافقتنامه هائی بين وزارت کار و سازمان بين المللی کار( ILO) فرصت تازه ای برای احيای تشکل های مستقل خود يافتند. بموجب اين موافقتنامه ها تشکل های کارگری و کارفرمائی بايد با استانداردهای سازمان بين المللی انطباق پيدا کنند. طبق اين استانداردها، شوراهای اسلامی کار و خانه کارگر که از پس از انقلاب جايگزين تشکل های کارگری سابق شده اند به دليل اينکه نمايندگان کارفرما، دولت و مدير عامل در آنها شرکت فعال دارند و در حقيقت ماهيت کارگری اين تشکل ها را از بين برده اند، ديگر نمی توانند به مثابه نماينده کارگران شناخته شوند و بنابر اين بايد تشکل های مستقل جايگزين آنها گردند. فعالان کارگری با استفاده از اين فرصت و عليرغم خودداری جمهوری اسلامی از پذيرش قطعی و شفاف مقاوله نامه های بين المللی( شماره های 98 و 87)، تلاش فشرده ای را به منظور شکل گيری نهاد های موسس سنديکائی سازمان دادند که محصول آن ابتدا انتشار نامه هائی با بيش از يکهزار امضا و با طرح خواست تشکيل سنديکاها بود. در پی اين تلاش ها بود که هيئت موسس احيای سنديکای کارگری شرکت واحد تشکيل گرديد.

اين تغيير شرايط برای خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار که ساليان دراز از امکانات مالی دولتی برخوردار بوده و از طريق سوء استفاده از توزيع بن های کارگری و رانت های مربوط به در اختيار داشتن تعاونی ها ثروت بسياری اندوخته اند، قابل تحمل نبود. خانه کارگر که سال ها بر وزارت کار مسلط بود و به همراه اين وزارت و نيروهای انتظامی کارگران را مورد فشار و حمله قرار می داد، برای بقای قدرت خود دست به توطئه و اعمال خشونت عليه کارگران زد. اين فشارها بويژه طی يکماه گذشته اوج تازه ای يافت و به صورت حمله به موسسان و فعالان سنديکاها و تخريب دفاتر و وسائل و امکانات آنها بارها تکرار شد. در همين رابطه بنا به گزارش رسمی هيئت موسس احيای سنديکاهای کارگری که در برخی نشريات داخل نيز بازتاب يافت، دفتر اين هيئت که در محل انجمن صنفی کارگران نانوايان تهران واقع است مورد حمله عوامل و تحريک شدگان شورای اسلامی کار قرار گرفت، اعضای دفتر مورد ضرب و شتم و اموال دفتر تخريب گرديد. در جريان اين حمله آقای منصور اسانلو دبير اين هيئت موسس مضروب و از ناحيه صورت مجروح شد. فشار عليه کارگران شرکت واحد که با حمايت کارفرما و دايره حراست همراه است طی سه ماه اخير به اخراج بيش از ده نفر از جمله دبير هيئت موسس سنديکا و جابجائی محل کار و بازجوئی بسياری از آنها انجاميده است.

اما با وجود همه اين فشارها و با وجود به آتش کشيدن محل مجمع عمومی سنديکای شرکت واحد يک روز قبل از تشکيل مجمع، روز 13 خردادماه هزاران کارگر اين شرکت موفق شدند با حضور در محل وبرگزاری انتخابات طبق نرم های جهانی سنديکاها هيئت مديره و ديگر ارگان های اين سنديکا را انتخاب کنند. اتحاد جمهوری خواهان ايران اخراج کارگران و ساير فشارها و حملاتی که عليه آنان و به خاطر برپائی سنديکاهای مستقلشان صورت می گيرد را محکوم می کند و پشتيبانی خود را از جنبش سنديکائی نوين در ايران که در راستای قوام يابی تشکل های غير دولتی و نهادهای مدنی است اعلام می دارد.