پیام به جلسه بزرگداشت دکتر احمد مدنی

Feb 27, 2006

پیام اتحاد جمهوری خواهان ایران- واشنگتن دی-سی به جلسه بزرگداشت دکتر احمد مدنی

هم میهنان عزیز، خانم ها، آقایان و فعالان "جبهه ملی ایران"،

از طرف اتحاد جمهوری خواهان ایران در واشنگتن درگذشت نابهنگام دکتر احمد مدنی، شخصیت مبارز و ملی ایران را، به یکا یک شما تسلیت عرض میکنم. اگر چه احمد مدنی از این پس با ما و درکنار ما نخواهد بود ولی بیشک کارنامه سیاسی او، افکارش، انرژی کم نظیر و شجاعتش در حرکت و فعالیتهای نسل های پس از او مؤثر خواهد افتاد. این تنها مسیری است که در کشوری نظیر ایران، که گسست های مداوم تاریخی، تا کنون، مانع از انتقال تجربیات و دستاوردهای یک نسل سیاسی به نسل بعد ازآن شده، می تواند ضامن پیوند و فراگیری نسلی شود. این مهم، بویژه، برعهده نزدیکان دکتر مدنی و پژوهشگران سیاست است که افکار و عملکردهای او را به رشته تحریر آورده و اجازه دهند که نسل های بعدی بتوانند با موشکافی و ارزیابی عینی از مجموعه زندگی سیاسی احمد مدنی وی را در بوته نقد تاریخی قرار دهند. تنها در چنین احوالی است که احمد مدنی، بمثابه یک مبارز ملی ایرانی، می تواند مورد ارزش داوری عادلانه قرار گیرد و از دیدگاههای افراط و تفریطی در مورد او پرهیز شود. تا آنجا که من مطلع هستم او نیز به این روش باور داشت.

طبعا، در این مختصر نمی توانیم ارزیابی جامع الشرایطی از دکتر مدنی ارائه نمائیم. لذا، به چند نکته بسنده میکنیم:

1- او مبارزی ضد استبداد بود که ارزشهای خود را طی چند دهه و درتقابل با دو نظام گوناگون به اثبات رسانید. نباید از خاطر دور داشت که پایگاه چالشگری او درون ارتش بوده است، یعنی یکی از دشوارترین و محصورترین فضاهائی که مبارزان ضد دیکتاتوری می توانند در آن به مقابله سیاسی برخیزند. مدتی تاوان این مبارزه جوئی خود را نیز بصورت تبعید و برکناری از مقام پرداخت کرد. او در آستانه انقلاب 1357 در تشکیل هسته هائی با برخی دیگر از امرای ناراضی ارتش همکاری داشت. در نظام برامده از انقلاب نیز، وی علیرغم برخورداری از مقام وزارت دفاع، فرماندهی نیروی دریائی و استانداری خوزستان، هیچگاه بخشی از"الیت" حاکم نبود و نیز محسوب نشد. وی، همچون دیگر فعالان جبهه ملی، تنها مدتی کوتاه توانست در نظام جدید دوام آورد و حدود یکسال پس از انقلاب، از سوی افراطیون حاکم "مهدورالدم "و "محارب با خدا" اعلام شد که سبب خروج وی از کشور و ادامه مبارزه در خارج از ایران گردید.

2- احمد مدنی، پس از انقلاب و بویژه در خارج از ایران، به فکر جمهوریخواهی روی آورد و تا آخر عمر مدافع آن بود. در سالهای اخیر، در مباحث متعددی که بر سر ائتلاف و مشی سیاسی در جریان بود، ناظران، از احمد مدنی بعنوان یکی از محکم ترین باورمندان به ارزش جمهوریخواهی، بمثابه یکی از وجوه هویت دموکراسی خواهان، در طیف ملیون نام می بردند.

3- دوستان و نزدیکان وی همچنین از خصوصیات دیگری از او، که بویژه در فرهنگ سیاسی ایران قابل اعتنا است اشاره کرده اند: از جمله: شجاعت و قاطعیت سیاسی وی در لحظات دشوار تاریخی، پیگیری و سماجتش در مبارزات ضد دیکتاتوری، فرهیختگی و معلومات گسترده دانشگاهی و عمومی وی، نظم و دیسیپلین حرفه ای وی و بالاخره کمک های گسترده اش به مبارزان ایرانی در تبعید در دوره پس از انقلاب و تلاش هایش برای همسو کردن مبارزات نیروهای سیاسی خارج از کشور.

بی شک، احمد مدنی، نظیر تمامی شخصیت ها و رهبران سیاسی، بدون اشکال نبود و خود وی نیز چنین ادعائی نداشت. اشتباهات وی نیز، اما، بسان ادای سهم مثبت او، در خدمت فرهنگ سیاسی نسل بعدی سیاسی ایران قرار خواهد گرفت.

یاد او گرامی باد
با امید به آینده ایران