پیش نویس قطعنامه پیشنهادی "گروه کار مسا ئل ملی"
کمال ارس، بابک امیرخسروی، نیره توحیدی، حبیب پرزین، حسن شریعتمداری، رامین صفی زاده، اتابک فتح الله زاد
دسامبر ۲۰۰۳
- ایران کشور همه اقوام و اقلیت های ساکن آنست. هیچ یک از اینها، امتیاز و برتری بر دیگران ندارد و همه باید از حقوق شهروندی برابر برخوردار باشند. مظاهر هویت قومی در زمینه زبان و فرهنگ و هنر، باید محترم شمرده شود و مورد حمایت قانون قرار گرفته و راه رشد و شکوفایی آن ها فراهم گردد.
2 - اقوام تشکیل دهنده ی ملت ایران، از یک هویت قومی برخوردارند که در زبان و گویش ها، در آداب و رسوم ومذهب، در فرهنگ و هنر قومی و محلی آن ها متبلور است. از سوی دیگر، این اقوام ایرانی اند و بخش های بهم پیوسته ملت ایران را تشکیل می دهند که بیانگر تعلق ملی آن هاست. هویت قومی و تعلق ملی، مکمل یکدیگر و اجزای جدایی ناپذیر یک کل اند. لذا تعلق به ملت ایران نافی و ناقض هویت قومی نیست، بل که از خصوصیات و تجلی بافت مردم شناسی ملت ایران در طول تاریخ آنست.
3 - ما خواهان اقدام درراستای تحقق مظاهر و شاخص های فرهنگی اقوام ایرانی هستیم وهرگونه تلاش و پافشاری بر عدم اجرای چنین سیاستی را در كشوری با بافت قومی گوناگون و در موقعيت جغرافیایی- سیاسی ایران در منطقه، برای وحدت ملی ایرانیان زیانبارمی دانیم. جامعه دموکراتیک و پلورالیستی مطلوب ما، نه تنها بايد هویت فرهنگی، زبانی و دینی اقلیتهای قومی را حفظ کند، بلكه بايد شرايط لازم را برای بروز آزادانه و رشد و پرورش آنها فراهم آورد.
در عین حال، ما با هرگونه تلاش و سیاستی که ویژگی های قومی راعمده و مطلق کند و به تعصب ورزی قومی کشانده و به همبستگی سراسری ملی و وحدت سیاسی وتمامیت ارضی کشور، آسیب رساند، مخالفیم. ونیزهر نوع رویکرد و سیاستی که خصومت و نفرت میان ملت ها و نیز میان اقوام تشکیل دهنده ملت ایران را دامن د، محکوم می کنیم. زیرا این سیاست ها بیگانه با اندیشه و آرمان های انسان دوستانه ی خود می دانیم.
4 - فارسی زبان مشترک همه ایرانیان و زبان رسمی کشور است. اما زبان مشترک به معنی تک زبانی نیست. آموزش زبان مادری ، در کنار زبان فارسی واستفاده و بکارگیری آن در امور محلی و ترویج آن در رسانه های محلی و وسایل ارتباط جمعی، در شمار خواست های مهم دموکراتیک جمهوری خواهان ایران است. ما قویا خواستار رفع هر گونه تبعیض از اقوام ساکن ایرانیم که به ویژه در زمینه فرهنگی و آموزش زبان مادری و بکارگیری آن در امور محلی از سوی دولت ها اعمال می شود.
5 - در این راستا تمرکز زدایی در ساختار اداری کشور، می تواند راهگشا باشد و افزون بر آن رشد ناموزون اقتصادی- فرهنگی مناطق عقب افتاده را تعدیل داده و نیز در ایجاد فرصت های برابر در زمینه های گوناگون، مانند احراز بدون محدودیت پست های مدیریتی ومشاغل، نقش بسزایی ایفا نملید.
برای گذار از رژیم متمرکز کنونی و برای تحقق يك دمكراسی مبتنی بر ساختاری غیر متمرکز و تامین مشارکت مردم در امور خود، باید كارشناسانه عمل كرد و گام به گام پیش رفت. با این حال، آغاز روند تمرکز زدایی ، مورد تاکید جدی جمهوری خواهان ایران است.
6 - سازماندهی حکومت و ساختار قدرت غیر متمرکز در نظام اداری کشور، باید به نحوی باشد که همه استان های کشور را به طور یکسان و با حقوق برابر در بر بگیرد تا شهروندان کشور بتوانند در مناطق مختلف ، در آنچه که مربوط به زندگی فرهنگی، سیاسی واجتماعی آنها است، فعال وکارساز، دخالت کنند و بارعایت مبانی قانون اساسی، در همه این زمینه ها، حق تصمیم گیری داشته باشند.
ما گزینش مناسب ترین شکل عدم تمرکز را، با توجه به تاریخ شکل گیری ملت ایران و ویژگی های قومی و بافت مردم شناسی کشور، برای درج در قانون اساسی جمهوری ایران، به مجلس موسسان آینده واگذار میکنیم.
پیش نویس قطعنامه پیشنهادی "گروه کار مسا ئل ملی"
کمال ارس، بابک امیرخسروی، نیره توحیدی، حبیب پرزین، حسن شریعتمداری، رامین صفی زاده، اتابک فتح الله زاد
دسامبر ۲۰۰۳
- ایران کشور همه اقوام و اقلیت های ساکن آنست. هیچ یک از اینها، امتیاز و برتری بر دیگران ندارد و همه باید از حقوق شهروندی برابر برخوردار باشند. مظاهر هویت قومی در زمینه زبان و فرهنگ و هنر، باید محترم شمرده شود و مورد حمایت قانون قرار گرفته و راه رشد و شکوفایی آن ها فراهم گردد.
2 - اقوام تشکیل دهنده ی ملت ایران، از یک هویت قومی برخوردارند که در زبان و گویش ها، در آداب و رسوم ومذهب، در فرهنگ و هنر قومی و محلی آن ها متبلور است. از سوی دیگر، این اقوام ایرانی اند و بخش های بهم پیوسته ملت ایران را تشکیل می دهند که بیانگر تعلق ملی آن هاست. هویت قومی و تعلق ملی، مکمل یکدیگر و اجزای جدایی ناپذیر یک کل اند. لذا تعلق به ملت ایران نافی و ناقض هویت قومی نیست، بل که از خصوصیات و تجلی بافت مردم شناسی ملت ایران در طول تاریخ آنست.
3 - ما خواهان اقدام درراستای تحقق مظاهر و شاخص های فرهنگی اقوام ایرانی هستیم وهرگونه تلاش و پافشاری بر عدم اجرای چنین سیاستی را در كشوری با بافت قومی گوناگون و در موقعيت جغرافیایی- سیاسی ایران در منطقه، برای وحدت ملی ایرانیان زیانبارمی دانیم. جامعه دموکراتیک و پلورالیستی مطلوب ما، نه تنها بايد هویت فرهنگی، زبانی و دینی اقلیتهای قومی را حفظ کند، بلكه بايد شرايط لازم را برای بروز آزادانه و رشد و پرورش آنها فراهم آورد.
در عین حال، ما با هرگونه تلاش و سیاستی که ویژگی های قومی راعمده و مطلق کند و به تعصب ورزی قومی کشانده و به همبستگی سراسری ملی و وحدت سیاسی وتمامیت ارضی کشور، آسیب رساند، مخالفیم. ونیزهر نوع رویکرد و سیاستی که خصومت و نفرت میان ملت ها و نیز میان اقوام تشکیل دهنده ملت ایران را دامن د، محکوم می کنیم. زیرا این سیاست ها بیگانه با اندیشه و آرمان های انسان دوستانه ی خود می دانیم.
4 - فارسی زبان مشترک همه ایرانیان و زبان رسمی کشور است. اما زبان مشترک به معنی تک زبانی نیست. آموزش زبان مادری ، در کنار زبان فارسی واستفاده و بکارگیری آن در امور محلی و ترویج آن در رسانه های محلی و وسایل ارتباط جمعی، در شمار خواست های مهم دموکراتیک جمهوری خواهان ایران است. ما قویا خواستار رفع هر گونه تبعیض از اقوام ساکن ایرانیم که به ویژه در زمینه فرهنگی و آموزش زبان مادری و بکارگیری آن در امور محلی از سوی دولت ها اعمال می شود.
5 - در این راستا تمرکز زدایی در ساختار اداری کشور، می تواند راهگشا باشد و افزون بر آن رشد ناموزون اقتصادی- فرهنگی مناطق عقب افتاده را تعدیل داده و نیز در ایجاد فرصت های برابر در زمینه های گوناگون، مانند احراز بدون محدودیت پست های مدیریتی ومشاغل، نقش بسزایی ایفا نملید.
برای گذار از رژیم متمرکز کنونی و برای تحقق يك دمكراسی مبتنی بر ساختاری غیر متمرکز و تامین مشارکت مردم در امور خود، باید كارشناسانه عمل كرد و گام به گام پیش رفت. با این حال، آغاز روند تمرکز زدایی ، مورد تاکید جدی جمهوری خواهان ایران است.
6 - سازماندهی حکومت و ساختار قدرت غیر متمرکز در نظام اداری کشور، باید به نحوی باشد که همه استان های کشور را به طور یکسان و با حقوق برابر در بر بگیرد تا شهروندان کشور بتوانند در مناطق مختلف ، در آنچه که مربوط به زندگی فرهنگی، سیاسی واجتماعی آنها است، فعال وکارساز، دخالت کنند و بارعایت مبانی قانون اساسی، در همه این زمینه ها، حق تصمیم گیری داشته باشند.
ما گزینش مناسب ترین شکل عدم تمرکز را، با توجه به تاریخ شکل گیری ملت ایران و ویژگی های قومی و بافت مردم شناسی کشور، برای درج در قانون اساسی جمهوری ایران، به مجلس موسسان آینده واگذار میکنیم.