گزارش استماع كميته روابط بين‌الملل مجلس آمريكا - بخش اول

هايد: بدليل وسعت و توان نظامي ايران، اقدام نظامي دشوار است. همچنين ممكن است از كار انداختن توان هسته‌اي اين كشور نيز دشوار باشد. هرگونه تلاشي براي انجام اين كار احتمالا قهقرايي‌ترين نيروهاي سياسي در آنجا را هم تقويت مي‌كند. رهبران ايران همه اين مسائل را مي‌دانند و به همين دليل است كه مخالفت مي كنند. سياست‌هاي داخل ايران توسط عده اي تعيين مي شود كه از حمايت فعالانه يك اقليت قوي جمعيت ايران و حمايت غيرفعال گروه بزرگتري برخوردار است.

در اين جلسه «نيكلاس برنز»، معاون وزير امور خارجه آمريكا در امور سياسي، «رابرت جوزف»، معاون وزير امور خارجه در امور كنترل تسليحات و امنيت بين‌المللي، «جان هالزمن»، محقق ارشد موسسه هريتيج، «مايكل لدين»، محقق موسسه امريكن اينترپرايز، «عباس ويليام سامي»، تحليل‌گر منطقه و هماهنگ‌كننده راديو آزاد اروپا و «گاري ميلهولين»، مدير پروژه ويسكانسين در امور كنترل تسليحات هسته‌اي به عنوان ناظر حضور داشتند.

سخنگويي و رياست اين نشست را «هنري جي. هايد»، نماينده جمهوري‌خواه مجلس آمريكا به عهده داشت.

ديگر شركت‌كنندگان در اين جلسه شامل نمايندگان جمهوري‌خواهي چون «جيمز اي.ليچ»، «كريستوفر ايچ. اسميت»، «دان برتون»، «التون گالگلي»، «ايلينا راس-لتينن»، «دانا رهباچر»، «ادوارد آر.رويس»، «پيتر تي.كينگ»، «استيو چابوت»، «توماس جي. تانكردو»، «ران پاول»، «دارل عيسي»، «جف فليك»، «جو ان ديويس»، «مارك گرين»، «جري ولر»، «مايك پنس»، «تادس جي.مك‌كاتر»، «كاترين هريس»، «جو ويلسون»، «جان بوزمان»، «جي. گرشام بارت»، «كاني ماك»، «جف فورتن‌بري»، «مايكل مك‌كال»، «تد پو» بودند.
همچنين سناتورهاي دموكراتي مانند «تام لانتوس»، «هوارد ال.برمان»، «گري ال آكرمان»، «اني فالماواگا»، «دونالد پاين»، «شرود براون»، «براد شرمان»، «رابرت وكسلر»، «اليوت انگل»، «ويليام دلاهونت»، «گرگوري ميكس»، «باربارا لي»، «جوزف كراولي»، «بارل بلومنار»، «گريس ناپوليتانو»، «آدام شيف»، «ديان واتسون»، «آدام اسميت»، «بتي مك‌كولوم»، «بن چاندلر»، «دنيس كاردوزا» و «راس كارناهان» در اين جلسه شركت داشتند.

مشروح اين نشست كه عمدتا در آن درباره ايران و تدوين سياست هاي واشنگتن در قبال تهران، گفت و گو شده است، به شرح زير است:

هايد: ايران احتمالا دشوارترين مسئله امنيت ملي است كه آمريكا با آن مواجه است. اگر حكومت ايران به تسليحات هسته‌اي دست يابد همانطور كه هدف روشن آن است، قادر خواهد بود شرارت‌هايي را در منطقه يا فراتر از آن بدون ترس از انتقام‌هاي تهديد ‌كننده حكومت غير از تهديد از سوي يك قدرت هسته‌اي ديگر انجام دهد.
در حالت خودكشي، اين كشور مي‌تواند به خوبي به اسرائيل، اروپا يا نيروهاي آمريكايي در منطقه حمله كند. روشن است كه قدرت‌هاي منطقه‌اي مانند عربستان سعودي نيز به جاي اتكا به ديگران براي تامين امنيتشان، خواستار سلاح هسته‌اي خواهند شد.
اگر ايران در چنين مكان مهمي قرار نداشت، احتمالا رفتار آن نگراني جدي ايجاد نمي‌كرد ما تنها آن را به دليل سابقه حقوق بشر خصوصا در زمينه تحمل مذهبي سرزنش مي‌كرديم. اما ايران يكي از تامين‌كننده‌هاي عمده منابع نفتي جهان است. همچنين مي‌تواند به دليل نزديكيش به منابع انرژي كشورهاي عرب حاشيه خليج فارس و توانش براي بستن تنگه هرمز، براي بيشتر منابع انرژي جهان تهديد محسوب شود.
در حالي كه ما نسبت به برخي از متحدان اصلي خود كمتر به انرژي خليج فارس نياز داريم اما هرگونه اخلال در تامين نفت خليج فارس همانطور كه دهه‌هاست آن را مي‌دانيم، يك مشكل عمده امنيت ملي و اقتصادي خواهد بود.
با توجه به ظرفيت كم توليد نفت كشورهاي غير حاشيه خليج فارس، بي‌ثباتي در اين خليج منجر به افزايش عمده قيمت نفت مي‌شود. به دليل اهميت اقتصادي ايران، منزوي كردن يا وارد كردن فشار موفق بر اين كشور، دشوار است.
براي مثال ژاپن 15 درصد از انرژي خود را از ايران مي‌گيرد و 90 درصد انرژي خود را از خاورميانه تهيه مي‌كند. اگر از اين كشور خواسته شود از نفت ايران استفاده نكند، يك رهبر سياستمدار ژاپني چه خواهد گفت؟
به دليل وسعت و توان نظامي ايران، اقدام نظامي دشوار است. همچنين ممكن است از كار انداختن توان هسته‌اي اين كشور نيز دشوار باشد. هرگونه تلاشي براي انجام اين كار احتمالا قهقرايي‌ترين نيروهاي سياسي در آنجا را هم تقويت مي‌كند.
رهبران ايران همه اين مسائل را مي‌دانند و به همين دليل است كه مخالفت مي كنند.
سياست‌هاي داخل ايران توسط عده اي تعيين مي شود كه از حمايت فعالانه يك اقليت قوي جمعيت ايران و حمايت غيرفعال گروه بزرگتري برخوردار است.
به راحتي مي‌توان احساسات ملي‌گرايانه ايرانيها را بيدار كرد.
دولت بوش در اين زمينه قويتر عمل كرده و 75 ميليون دلار براي برنامه ديپلماسي عمومي در سال مالي 2006 اختصاص داده كه اكنون تحت بررسي است.
رويكرد دولت درباره ايران در سالهاي اول مورد توجه نبود. اما در سال گذشته حاشيه ‌هايي پيدا كرده و در زمينه راهبرد ديپلماتيك مورد توجه قرار گرفته كه اين يك دستاورد قابل توجه است كه براي آن بايد دولت را تشويق زيادي كرد.
ما ايران را به شوراي امنيت برديم نه با جنگ يا تحريم اعضاي آژانس بين‌المللي انرژي اتمي بلكه با ممارست و ديپلماسي. ما به اين راه خود ادامه مي‌دهيم. ما در حالي كه قوانيني را براي برخورد با ايران تصويب مي‌كنيم، بايد اين مسئله را در ذهن داشته باشيم اگرچه من فكر مي‌كنم اكنون دولت آمريكا ابزار و انگيزه كافي را در اختيار دارد.
گام بعدي نيازمند همكاري كشورهايي است كه با آزرده كردن حكومت ايران در كوتاه ‌مدت، چيزهاي زيادي از دست مي دهند. بنابراين، ما بايد قادر باشيم به آنها نشان دهيم كه پيوستن به ما در مرحله مشكل‌تر و بعدي اين تلاش در درازمدت به نفع آنها است.
اكنون از همكارم آقاي لانتوس مي‌خواهم در اين باره اظهارات خود را بيان كند.

لانتوس: خيلي متشكرم آقاي رئيس.
در حالي كه ما سياست آمريكا درباره ايران را امروز مورد بررسي قرار مي‌دهيم، هيچ جايي براي ساده‌لوحي وجود ندارد. ما بايد به اندازه «فيليپ دوست-بلازي»، نخست وزير فرانسه كه سه هفته پيش گفت: «هيچ برنامه هسته‌اي غيرنظامي نمي‌تواند برنامه هسته‌اي ايران را توجيه كند» چشمان خود را باز كنيم. اين يك برنامه نظامي هسته‌اي مخفي است. اكنون به شوراي امنيت بستگي دارد كه بگويد چه بايد بكنيم و از چه ابزاري براي توقف ايران استفاده كنيم.
آقاي رئيس، من اغلب بيانيه‌هاي وزارت امور خارجه فرانسه را تحسين مي‌كنم اما در اين زمينه اين مسئله را با تاكيد و بدون تحفظ انجام مي‌دهم.
ما بايد اين حقيقت را بپذيريم و بايد با راه حل به آن پاسخ دهيم. هيچ گزينه خوبي در اين وضعيت وجود ندارد و در زماني مطرح مي‌شود كه ما با بحران هاي متعدد بين‌المللي ديگر روبرو هستيم.
اين هفته در حالي كه در انتظار نتايج نشست شوراي حكام آژانس در وين و گزارش پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت بوديم، يك مسئله روشن است. بازي بين ايران و سه كشور اروپايي، ديگر به پايان رسيده است.
ممكن است ديدارهاي ديگري انجام شود اما «ايرانيهاي داراي نفت» پيشنهاد اروپا براي امتيازات اقتصادي را به عنوان مشوقي براي خاتمه برنامه هسته‌ايشان رد كرده‌اند. همانطور كه بيانيه وزير امور خارجه فرانسه روشن كرده است، ايرانيها به اتحاديه اروپا اطلاعات جديد و جالبي ارائه نكرده‌اند.
اكنون يك بازي ديگر آغاز شده است. و بسياري افراد اميد خود را به پيشنهاد غني ‌سازي اورانيوم ايران در خاك روسيه بسته‌اند. اما با توجه به كنترل پوتين بر اين روند، مانند آن است كه «گوشت را دست گربه بدهيم.» مسكو سرمايه‌گذار و حامي درجه يك برنامه هسته‌اي ايران است.
اين كشور رآكتور هسته‌اي را در بوشهر راه‌اندازي كرده است. بيش از يك دهه، مسكو با درخواست‌هاي آمريكا براي توقف كارش در بوشهر و سخت‌گيري براي دانشمندان روس براي حمايت مخفيانه از ايران، مخالفت كرده است.
همانطور كه به خاطر مي‌آوريد، گاهي در گذشته من سفر خاصي را به مسكو براي ديدار با وزير انرژي روسيه در اين باره داشته‌ام. اما من همانند كالين پاول،‌ وزير خارجه سابق، كاندوليزا رايس، وزير خارجه كنوني و رئيس جمهوري آمريكا قادر به تغيير نظرات روسيه نبودم.
گسترش بحث‌ها درباره طرح غني‌سازي اورانيوم ايران در روسيه تنها تلاشهاي ايران براي معطل كردن جامعه بين‌الملل را در حالي كه توان هسته‌ايش را مخفيانه تقويت مي‌كند، افزايش مي‌دهد.
بگذاريد بگويم كه هر اقدام ايران اكنون در درازمدت به منظور ايجاد فرصت است. قدرت‌هاي غربي خواسته يا ناخواسته در اين بازي شركت كرده‌اند كه يك كودك نيز مي‌تواند آن را درك كند.
در تيتر يك روزنامه اخيرا آمده بود كه در هرگونه رويارويي هسته‌اي، ايران شرط مي‌بندد كه جهان اول كوتاه مي‌آيد. اين همان‌ چيزي است كه ايران روي آن شرط‌بندي كرده است و آن چيزي است كه قانون حمايت از ايران آزاد خواستار جلوگيري از آن است.
تمايل ايران براي دست يابي به توانمندي هسته‌اي نياز به انجام دو كار از سوي ما دارد، اقتصاد ايران را تا جاي ممكن تحت فشار قرار دهيم و اين كار را بدون تاخير انجام دهيم. قانون ما كه اين كميته هفته آينده مورد بررسي قرار مي‌دهد، از دولت آمريكا مي‌خواهد هر شركت يا ملتي را كه بيش از 20 ميليون دلار در بخش انرژي ايران سرمايه‌گذاري كند، تحريم كند. قانون اخير در اين رابطه از تابستان منقضي مي‌شود. قانون جديد ما آن را دائمي مي‌كند.
بخش اجرايي به شدت قانون اخير را ناديده گرفته است. قانون ما شامل بخش‌هايي است كه دولت را ملزم به اجراي قانون مي‌كند. علاوه بر اين، اين قانون نيازمند بودجه ‌هايي در داخل آمريكا است كه خود را از شركت‌هاي خارجي كه در داخل ايران سرمايه‌گذاري مي‌كنند، جدا كنند.
آقاي رئيس، هيچ زماني را نبايد از دست داد. همه ما مي‌دانيم كه توان هسته‌اي ايران به شدت منطقه را بي‌ثبات مي‌كند.
اين كشور توسط كساني اداره مي‌شود كه نبايد به آنها اجازه داد به سلاح نهايي تروريسم دست يابند.
من از همه دولت‌ها و همه شركت‌هاي اروپايي و آسيايي مي‌خواهم در انتظار قانون ما نمانند. من از آنها مي‌خواهم سريعا سرمايه‌گذاريهاي خود در ايران را به حال تعليق درآورند همانطور كه آمريكا اين كار را يك دهه پيش انجام داد.
اميدوارم به زودي شوراي امنيت سازمان ملل از اعضاي سازمان ملل بخواهد هرگونه سرمايه‌گذاري و تجارت غيرانسان‌دوستانه خود با ايران را تا زماني كه تهران برنامه توليد تسليحات هسته‌اي خود را كنار نگذاشته است، قطع كنند.
يك نماينده حاضر در اين جلسه گفت: «البرادعي هفته پيش گفت كه آژانس نشانه‌اي از انحراف مواد هسته‌اي در ايران به سوي تسليحاتي كه مورد توجه ما است، مشاهده نكرده. گذشته از اين ايران هرگز ناقض تعهدات پيمان منع گسترش تسليحات هسته‌‌اي نبوده و به نظر من بايد اين نكته مورد توجه قرار گيرد. اما نكته مهم‌تر اين است كه سياست‌هاي ما دقيقا منطبق با قانون بين‌المللي نيست و دولت آمريكا به ايران گفته ‌است كه هيچ سوخت هسته‌اي در خاك ايران پذيرفتني نيست.»

هايد: با تشكر از آقاي لانتوس.

خانم «رز لتينن»، نماينده جمهوريخواه: آقاي رئيس تهديد بالقوه براي امنيت و منافع ما با توجه به اين واقعيت بيشتر است كه ايران فعال‌ترين كشور حامي تروريسم بشمار مي‌رود. تهديدي كه از سوي ايران اعمال مي‌شود در نوامبر 1979 يعني زماني كه تندروها به سفارت آمريكا در تهران ريختند و آمريكايي‌ها را به گروگان گرفتند و 444 روز نگه داشتند، به طور مشهود ملاحظه شد. برخي از اين آمريكايي‌هاي شجاع كه 444 روز در اسارت به سر بردند به همراه خانواده‌هاي آنها امروز به عنوان شنونده در اينجا حضور دارند. بروس لينكن، ريچارد مورفيلد،‌ كاترين كوب، ديويد رودر لطفاً بپا خيزيد و خواهش مي‌كنم كه همه، اين افراد و چارلز جونز، بيل داوتري، بري روزن، رودني سيكمان و مورهد كندي و خانواده‌هاي آنها را تشويق كنيد.
آقاي رئيس، امروز ايران هنوز جزاي جرم خود را نكشيده است و اين شاهدان عيني، خواهند گفت كه ناكامي و قصور در مسئوليت‌پذير كردن ايران نسبت به اقداماتي كه در همه 25 سال گذشته انجام داده تنها به نفع دشمنان خواهد بود و اين راه مخرب ادامه خواهد يافت.
امروز قرار است فيلمي با عنوان "جنگ نخست با تروريسم" دريافت كنيم كه فيلمي مستند درباره روابط 25 سال گذشته ايران و امريكا است.

برمن از ايالت كاليفرنيا: متشكرم آقاي رئيس، كوتاه بگويم كه به نظر مي‌رسد دولت آمريكا براي رسيدن به توافقي درباره ايران با روسيه سرمايه‌گذاري بسياري كرده است اما نمي‌دانم كه ايران، طرح روسيه را خواهد پذيرفت يا خير. اما آن چه كه دقت ما را برانگيخته آن است كه اميدوارم در اين جلسه مشخص شود اگر قرار باشد ايران پيشنهاد مسكو را بپذيرد، ماهيت پيشنهاد روسيه چيست و اين كه در اين پيشنهاد به موضوعاتي چون تعليق تبديل و غني‌‌سازي و برنامه نظامي‌اي كه به موازات آن انجام مي‌شود و كسب مواد تبديل شده در ايران و ادامه بازرسي‌ها هم درباره برنامه‌هايي كه ما از آن خبر داريم و يا برنامه‌هايي كه مظنون هستيم در ايران موجود باشند، چگونه پرداخته شده است.

هايد: نماينده محترم وقت شما تمام است

برمن: اين كه ايراني‌ها اين پيشنهاد را بپذيرند يا خير ما بايد بدانيم كه به هر ترتيب ممكن بايد از توسعه تسليحات هسته‌‌اي ممانعت به عمل آيد.

هايد: آقاي اسميث از نيوجرسي.

اكرمان: آقای رئيس!

اسميث: نوبت بنده است

اكرمان: فقط يك نكته مي خواهم بگويم.

اسميث: بگذاريد حرفم را تمام كنم.

هايد: بله آقاي اكرمان؟

آكرمان: آقاي رئيس از شما مي‌خواهم كه به نمايندگان وقت بيشتري براي صحبت دهيد. كساني كه در اين كميته هستند تمايل زيادي به بحث درباره موضوعات مربوط به سياست گذاري دارند. به نظر من دكتر اسميت و برمان و ديگر افراد اين حق را دارند كه جملات خود را كامل كنند و از شما مي‌خواهم كه جلسه استماع ادامه داشته باشد چرا كه كميته فرعي در اين باره بحث نكرده است.

رز لتينن: اعضاي برجسته كميته فرعي امور خاورميانه، ما بارها درباره موضوع ايران جلسات استماع برگزار كرده‌ايم. خوشحال خواهم شد كه فهرستي از اين جلسات را در اختيار شما قرار دهم. شايد برخي از اين جلسات را حتي به خاطر نيز نمي‌آوريد. مي‌خواهم از جانب همه اعضاي كميته اعم از دمكرات و جمهوريخواه تقاضا كنم كه ما اينجا حضور داريم كه درباره سياست‌ها بطور جدي بحث كنيم و درباره منافع آمريكا كه همگي به آن فكر مي‌كنيم، انديشه كنيم.

هايد: هيئت رئيسه به اظهارات آقاي اكرمان توجه دارد و هميشه به اين امر توجه داشته است. اما آقاي اكرمان شما مي‌توانيد زماني كه رياست جلسه را برعهده داشتيد، به نمايندگان وقت بيشتري بدهيد. با اين حال من ترجيح مي‌دهم هر يك از نمايندگان 60 ثانيه صحبت كنند.

اكرمان: خانم رايس از تغييرات اساسي در سياست‌هاي ما درباره ايران سخن به ميان آورد. وي پيشنهاد داده كه براي دسترسي يافتن به مردم ايران 85 ميليون دلار هزينه صرف شود. حال آن كه بيشتر اين بودجه قرار است در امور پخش برنامه‌هاي راديو و تلويزيوني صرف شود. اما درباره بودجه 10 ميليون دلاري و تقويت جامعه مدني ايران نگران هستم. اما اين نگراني من اصولي نيست چرا كه به عقيده من هر اقدامي كه ما بتوانيم در مخالفت با روحانيون ايران انجام دهيم، خوب است. اما نگراني من از كارامد بودن اين امر است و سابقه ما در اين زمينه چندان خوب نيست.
اول اين كه اين روش را در عراق امتحان كرده‌ايم تنها به حرف‌هاي "احمد چلبي" يكي از تبعيدي‌هاي عراق گوش فراداديم. او پول ما را گرفت و اطلاعات اشتباه به ما داد و در نهايت هيچ حمايت سياسي در داخل عراق از ما نكرد. من خيلي تمايل دارم كه از مقامات دولتي بشنوم چه كساني اين پول را دريافت خواهند كرد و چه كاري از دست آنها در داخل ايران برمي‌آيد.
ايران براي ما كشوري ناشناخته است و ما درباره روند تصميم‌سازي ايراني‌ها خبر نداريم و حتي درك مناسبي از جامعه ايران نداريم. ما در ناتواني خود درباره اين كه تصميمات در ايران چگونه اتخاذ مي‌شوند و چه كساني اين تصميمات را اتخاذ مي‌كنند، گرفتار مانده‌ايم. يعني اين كه توانايي ما براي تدوين سياستي درباره ايران و يا سياست‌هايي كه نتايج بهتري به همراه داشته باشد، محدود است.
ديگر اين كه خانم وزير از برنامه بلند مدت ياد كرد. با وجود اين كه بايد مطابق با منافع بلند مدت انديشه كنيم. بايد گفت كه ما هيچ برنامه كوتاه‌ مدتي براي مقابله با بحران كنوني در دست نداريم.
بگذاريد به ضرب‌الاجلي كه براي ايران تعيين شده توجه كنيم. در حالي كه ايراني‌ها از مدت‌ها قبل با سه كشور اروپايي و روسيه مذاكراتي را آغاز كرده‌اند، بيم من آن است كه اين امر مشروعيتي براي آنها باشد و قدمي عملي در راه توقف برنامه هسته‌اي خود برندارند. همانگونه كه در جلسه استماع سال گذشته نيز گفتم براي اين كه همتايان ديپلماتيك ما ضرورت رسيدگي به مسئله ايران را مهم بدانند، دولت بايد آنها را متقاعد كند كه اين امري ضروري است.

هايد: نماينده محترم وقت شما تمام است.

اكرمان: منتظرم نظر شهود محترم را در اين باره بشنوم.

هايد: نماينده پل، از ايالت تگزاس.

پل: ممنون. مي‌خواهم خيلي سريع يكي دو نكته را مشخص كنم. ديروز آقاي خليل‌زاد سفير ما در عراق اعلام كرد كه اين كشور به سمت اختلافات فرقه‌اي حركت مي‌كند. وي همچنين حضور ما را براي حفاظت از منابع نفتي مهم دانست اما اكنون درباره تاثيرات بي‌ثباتي در ايران بر جريان تامين نفت سخن به ميان آمده است. البته از آنجايي كه با وجود حضور ما درعراق نفت از 30 دلار به 60 دلار رسيد است، عجيب نيست اگر سياست تقابل با ايران، باعث شود قيمت نفت از 60 به 120 دلار برسد.
البرادعي هفته پيش گفت كه آژانس نشانه‌اي از انحراف مواد هسته‌اي در ايران به سوي تسليحاتي كه مورد توجه ما است، مشاهده نكرده. گذشته از اين ايران هرگز ناقض تعهدات پيمان منع گسترش تسليحات هسته‌‌اي نبوده و به نظر من بايد اين نكته مورد توجه قرار گيرد.
اما نكته مهم‌تر اين است كه سياست‌هاي ما دقيقا منطبق با قانون بين‌المللي نيست و دولت آمريكا به ايران گفته ‌است كه هيچ سوخت هسته‌اي در خاك ايران پذيرفتني نيست.
معاهده منع گسترش تسليحات اتمي (ان‌پي‌تي) مي‌گويد نبايد هيچ عبارتي در اين معاهده به عنوان تاثيري بر حق مسلم همه كشورهاي عضو در توسعه تحقيقات هسته‌اي، توليد انرژي هسته‌اي براي اهداف صلح‌آميز بدون هيچ تبعيضي اجرا شود. ما بايد به اين اظهارات توجه كنيم.

هايد: آقاي نماينده وقت شما تمام است. آقاي دالاهونت از ماساچوست نظر شما چيست؟

دالاهونت: من با نظر آقاي اكرمان موافقم من نيز همان نگراني‌ها را دارم.

روراباچر: اول و مهم تر از همه اينكه بايد در تمام مدت اين بحث ها به خاطر داشته باشيم كه ما در جنگ به سر مي بريم و همين الان كه ما داريم بحث مي كنيم آمريكايي‌ها دارند زندگي خود را از دست مي‌دهند. ما با اسلام راديكال در جنگ هستيم .اين مسئله بسيار جدي است ـ نه يك مسئله سياسي ـ بلكه يك مسئله ملي جدي است.
اگر ما بتوانيم ائتلاف مسلمانان ميانه‌رو را جلب كنيم، كساني كه مي‌خواهند كشورشان در آرامش با غرب زندگي كند، ما بايد در اين جنگ پيروز شويم و جان ميليون‌ها نفر را نجات دهيم. اگر اين كار را نكنيم و دولت ايران قدرت را در منطقه و در واقع جهان اسلام در دست بگيرد، ما دچار مشكل جدي خواهيم شد. ما در بطن حوادث تاريخ فاجعه بار قرار خواهيم گرفت بخصوص اگر در كنار اين مساله، دولت ايران به تسليحات اتمي دست نيز يابد.
بنابر اين موضوعي كه امروز مطرح است بسيار جدي است. اما بايد به خاطر داشت كه ما مي‌توانيم با اين تهديد مقابله كنيم. از طريق حمايت از اصلاح طلبان داخلي، مردم داخل ايران كه در پي زندگي صلح‌آميز با غرب هستند، ايراني‌هايي كه خواهان يك حكومت دموكراتيك هستند و همچنين در پي يك كشور سرفرازند.
بنابراين همين طور كه درباره اين موضوع بحث مي كنيم نبايد اهرم هاي فشار خود را فراموش كنيم، فشار نه فقط از بيرون بلكه حمايت از ميانه‌روهاي داخل ايران.

بلومناوئر: اميدوارم مساله اي كه در مورد نقش ايران به خاطر منابع انرژي اين كشور در جهان بازي مي كند باعث شود در مورد استقلال خود در اين زمينه فكري بكنيم. يك سياست انرژي جدي و روشن كه باعث كاهش وابستگي ما به جهان ‌شود.

پو: آمريكا مي تواند با حمايت از آزادي مردم ايران، موضعي شجاعانه اتخاذ كند. وزارت امور خارجه آمريكا خواهان دريافت 5 ميليون دلار جهت كمك‌هاي آموزشي است و طبق نظر اين وزارتخانه ، اين هزينه باعث پر شدن شكاف بين ملت ما خواهد شد. من از طرح ايجاد دموكراسي از طريق تبادل آراء حمايت مي كنم اما آمريكا بايد در اين مورد تدبير به خرج دهد و در ثبت نام از دانشجويان خارجي مراقبت بيشتري كند.
ما در حال حاضر يك دانشجوي طالبان در دانشگاه "يل" داريم اما نبايد اجازه بدهيم كساني كه در پي نابودي آمريكا هستند، بيش از اين در دانشگاه‌هاي ما نفوذ كنند.

شيف: فكر مي كنم تاكنون عمده توجه ما معطوف به روسيه بود اما من مايلم بدانم موضع چين در قبال برنامه هسته اي ايران چيست. بخصوص من فكر مي كنم كه چين به اين مساله به عنوان يك تصميم اقتصادي نگاه مي كند. و تا زماني كه ما اين مساله را كاملا براي چين روشن نكرده ايم كه تصميم اين كشور داراي تبعات اقتصادي در چارچوب بازارهاي آمريكا خواهد بود، چيز ديگري براي آنها وجود ندارد كه بخواهند در مقابل حمايت از ايران درنظر بگيرند.
اگر اين مساله واقعا براي ما جدي است و در راس اولويت‌هاي امنيت ملي ما قرار دارد فكر مي‌كنم بايد خود را براي استفاده از اهرم هاي اقتصادي آماده كنيم.

واتسن: آمريكا براي مقابله با ايران يك ائتلاف ديپلماتيك جهاني ايجاد كرده است و ما ديپلماسي را تا آخرين حد خود دنبال كرده‌ايم. اما موفقيت‌هايي كه داشتيم متكي بر دفاع ما از پيمان منع توليد و تكثير تسليحات اتمي بوده است . و ما نبايد اين را فراموش كنيم.
اگر اقدامات ما در كشورهاي ديگر باعث تضعيف پيمان منع توليد و تكثير آن هم در زماني مي‌شود كه ما براي مقابله با برنامه تسليحاتي ايران بدان نياز داريم،‌ با اين كار همه تلاش هاي خود را به خطر مي اندازيم. و در مورد برنامه هسته‌اي ايران، هزينه پذيرش شكست آمريكا براي ما بسيار گران است. بله، ايران بايد معيارهاي بين المللي را رعايت كند و خلع سلاح شود. من معتقدم كه حمله نظامي ديگر در خاورميانه نه به سود ما است نه پيمان منع توليد و تكثير. بنابراين معتقدم اكنون زمان آ