خداحافظ WTO
برخی سیاست های پیشنهادی و اجرا شده دولت مثل پایین آوردن دستوری نرخ بهره، به جز دخالت در بازار پولی و بهم ریختگی این بازار، دست آورد دیگری نداشته است.
با ادامه روند فعلی، باید پیوستن به سازمان تجارت جهانی را فراموش کنیم. در اوضاع کنونی ما به هیچ وجه شرایط مناسب را برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی (wto)نداریم. ضمن اینکه برخی سیاست های پیشنهادی و اجرا شده دولت مثل پایین آوردن دستوری نرخ بهره، به جز دخالت در بازار پولی و بهم ریختگی این بازار، دست آورد دیگری نداشته است.
از آنجا که داشتن روابط سالم و مناسب با کشورهای دیگر، یکی از پیش شرطهای اصلی در توسعه به شمار می رود، عدم توجه به این موضوع نیز بی شک بر اوضاع اقتصاد داخلی اثر می گذارد.
برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی (wto) که یک ضرورت حتمی است می بایست الزاماتی را مورد توجه قرار داد. یعنی برای پیوستن به این باشگاه جهانی اولا باید به تنظیم امور اقتصادی مثل تنظیم تعرفه، حذف سوبسیدها و مسائلی ازاین دست بپردازیم اما متاسفانه دولت طی ماه های گذشته درست برعکس عمل کرده است و تعرفه ها را بالا برده، یعنی با ادامه این روند به جای نزدیک شدن به هدف اصلی یعنی پیوستن به (wto) از این هدف بسیار دور شده ایم.
برای اینکه بتوانیم وارد بازارهای جهانی شویم باید تولید ارزان و با کیفیت داشته باشیم اما بهرهوری سرمایه و کار در کشور ما پایین است. در نتیجه برای اصلاح اقتصاد، اول باید سیاست گذاری های درست و منطقی از جمله اصلاح قانون کار، نظام پولی و بانکی و مواردی از این دست انجام شود.
در خصوص انتقادها و هشدار های خاتمی از برخی سیاستهای اقتصادی دولت نهم، من از شخص خاتمی هم انتقاد دارم، در واقع دولت خاتمی هم دولت کارآمدی نبود و در زمان خودش سیاست گذاریها غلط و اشتباه بود.
منبع: آفتاب
* دکتر جمشید پژویان اقتصادد دان و استاد دانشگاه است.