«همگامی »: قتلعام مردم، راه رهائی از جمهوری اسلامی را مسدود نخواهد کرد!
برای برکناری این نظام و گذار به دموکراسی متحد شویم!
صحنهی سیاسی کشور و حرکت اعتراضی مردم ایران با سرکوب و کشتار جمهوری اسلامی، وارد مرحلهی جدیدی شدهاست. این رژیم چهرهی کریه خود را دوباره و در ابعادی هولناکتر به نمایش گذاشت؛ تظاهراتی را که در اعتراض به وضعیت فاجعهبار اقتصادی آغاز شدهبود، با طرح شعارهای سیاسی علیه رژیم به شکل مرگباری سرکوب شد. بیش از بیست روز است که اینترنت قطع و مجاری اطلاعرسانی مسدود شدهاند. هر چند ابعاد جنایت سازمانیافتهی رژیم علیه مخالفان هنوز کاملا روشن نیست؛ اما باز شدن محدود خطوط ارتباطی روز به روز ابعاد تکان دهندهتری را آشکار میکند. گزارشها و تصاویری که منتشر میشوند، نشاندهندهی یک فاجعهی بزرگ، دهشتناک و بیسابقه در تاریخ معاصر ایران هستند، فاجعهای که انزجار و حیرت همگان را برانگیختهاست.
جمهوری اسلامی این بار هم با اتکا به سیاست سرکوب خونین و بازداشت و زندان، با قساوت تمام مردم معترض را قتلعام کردهاست. منابع حقوق بشری شمار کشتهشدگان را فعلا چندین هزار تن برآورد کرده و برخی بیشتر اعلام کردهاند. بخشی از این کشتهها کودکان و نوجوانان هستند. دهها هزار تن دیگر مجروح و بازداشت شدهاند. نیروهای سرکوب رژیم حتی با یورش به بیمارستانها و مراکز درمانی، علیرغم مقاومت کادر پزشکی و درمان، مجروحان را در همان جا کشته و یا بازداشت کرده و با خود بردهاند. بسیاری از زخمیها از مراجعه به بیمارستانها امتناع کردهاند. تعداد بازداشت شدگان از مرز دهها هزار تن گذشتهاست. پیگردها و بازداشتها ادامه دارد؛ خیابانها همچنان در تسخیر نیروهای سرکوب هستند و عملا در سراسر کشور فضای پلیسی برقرار شدهاست.
«همگامی» با تسلیت به بازماندگان کشتار رژیم و مردم ایران و همدردی با خانوادههای داغدار تلاش خواهد کرد برای رسیدگی به ابعاد این جنایت با نهادهای حقوق بشری و بهویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل و کمیته حقیقت یاب آن، برای مستندسازی این جنایت و معرفی آمران و عاملان آن، همچنین پیگیری وضعیت بازداشت شدگان، که خطر اعدام آنها را تهدید می کند، همکاری کند.
همهی شواهد حاکی است که کشتار سازمانیافته و بیسابقهی معترضان، برنامهریزی شده بوده و بر اساس تصمیم راس حکومت صورت گرفتهاست. فرمان این کشتارها را خامنهای در اولین سخنرانی خود صادر کرد و با تقسیم مردم به «معترض» و «اغتشاشگر» و دستور به جای خود نشاندن اغتشاشگران، راه را برای سرکوب خشونتبار هموار کرد. نظام این بار هم خیزش اعتراضی مردم را به تحریک بیگانگان نسبت داده و اقدام به قتل و کشتار را به عنوان مقابله با عوامل نفوذی بیگانگان توجیه میکند. دهها هزار کشته، زخمی و زندانی را نمیتوان به ماموران دولتهای بیگانه فروکاست، بلکه آنها شهروندان این کشور و مخالف یا معترض به جمهوری اسلامی بودند. همچنین، بستر اجتماعی و سیاسی اعتراضات ناشی از حکمرانی با سرکوب، زورگویی، کشتار، فساد، واپسگرایی و نادیده گرفتن صدای معترضان و مطالبات مردم در دهههای گذشته شکل گرفته بود. قطع کامل اینترنت و هرگونه وسیلهی ارتباطی مردم در داخل کشور و با خارج از کشور، جلوهای از تدارک سازمانیافته برای این قتلعام و کتمان آن تحت عنوان «مبارزه با تروریسم» بودهاست. اقدامی که همچنان ادامه دارد.
مسئول و آمر اصلی فاجعهای که رخ دادهاست، شخص علی خامنهای است. تردیدی نیست که فراخوانهای مکرر رضا پهلوی، دعوت به تسخیر خیابانها و نهادهای سرکوب و وعدههای ترامپ در دامنهبخشیدن بر اعتراضها و ایجاد امید به امکان تغییر در بخشی از معترضان نقش داشتهاست، اما هیچکدام از این دعوتها بدون وجود نارضایتی عمیق مردم از وضعیت کنونی کشور و نفرت و انزجار همگانی از رژیم حاکم نمیتوانستند، انگیزهای برای حضور صدها هزار نفر از مردم در خیابانها باشند. در عین حال رضا پهلوی به دلیل فراخوانهای غیرمسئولانه و بدون برنامه و آمادگی در قبال کشتار و کشاندن مردم به نبرد نهائی با شعار “اين آخرين نبرده، پهلوی برمی گرده”، مسئولیت سیاسی و اخلاقی دارد. سرکوب این اعتراضات پایان خیزشهای مردمی نخواهد بود. دور نیست زمانی که همین مردم که امروز در ماتم و عزای ملی سیاهپوش هستند، با قدرتی بیشتر دوباره به صحنه برگردند. جمهوری اسلامی به پایان خط رسیدهاست و هیچ کشتاری قادر به نجات آن نخواهد بود.
آن چه در این دور از مقابلهی جمهوری اسلامی با مردم جدید بود، اقدامات مسلحانه، از جمله آتش زدن مساجد و برخی اماکن دولتی بود. این قبیل اقدامات طبعا میتواند واکنشی به خشونت رژیم باشد. هر چند در تبلیغاتها بخشا به «کانونهای شورشی» یا «گاردهای جاویدان» یا شبکهی میدانی وابسته به نهادهای اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل نسبت داده میشوند، جز افزایش خشونت و به بیراهه کشیدن مبارزات مدنی و اعتراضی مردم، حاصل دیگری ندارد و بهانههای لازم را برای توجیه سرکوب و کشتار رژیم علیه مردم فراهمتر میکند. در عین حال، تجربه نشان دادهاست که در مواردی، این قبیل اقدامات تخریبی با هدف منحرف کردن اعتراضات و بازدارندگی در برابر گسترش آن از سوی نیروهای وابسته به حکومت انجام شدهاست و ممکن است بخشی از تخریبهای انجام شده نیز، مطابق همین رویه صورت گرفته باشند.
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران» بر تداوم اعتراضات خشونتپرهیز مردمی و مقابلهی مدنی شهروندان برای پایان دادن به جمهوری اسلامی و استقرار دموکراسی، جمهوری، حقوق بشر، حاکمیت ملی و سکولاریسم در ایران تاکید دارد و بر این باور است که ترویج خشونت در صفوف مردم به نفع جمهوری اسلامی تمام شده، بخش بزرگی از مردم را از صحنهی مقابلهی خشونتپرهیز علیه حکومت بیرون رانده و به ادامهی خشونتبارتر حیات رژیم کمک خواهد کرد.
همگامی با استقبال از همبستگی جهانی با مردم ایران و محکومیت شدید جنایت جمهوری اسلامی و عاملان و آمران کشتار مردم، بر این باور است که نیاز مبرم جامعهی ما بعد از این کشتار، تحکیم همبستگی فراگیر در بین مردم و خروج از شوکی است که بر همگان وارد شدهاست. انتظار از دولتهای خارجی و تشویق تجاوز نظامی برای رهائی از حاکمیت سیاه جمهوری اسلامی و جایگزینی آن، سرابی است که به هرج و مرج دامن میزند و خطر فروپاشی کشور را به همراه دارد. تاکنون نیز در هیچ کجای جهان آزادی و دموکراسی از طریق بمباران و لشگرکشی خارجی مستقر نشدهاست و شاهد عینی آن همین همسایههای شرقی و غربی کشورمان افغانستان و عراق است. رهائی ایران توسط مردم ایران رقم خواهد خورد و همین مردم هم ثابت کردهاند که از چنین قدرتی برخوردارند.
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران» همهی نیروهای جمهوریخواه و دموکرات ایران را برای همکاری، همراهی و همسوئی در جهت به ثمر رساندن مبارزات مردم ایران، پایان دادن به جمهوری اسلامی و استقرار دموکراسی در ایران فرامیخواند. تداوم مبارزات مردم نیازمند آن است که اپوزیسیون جمهوریخواه و دموکرات ایران با ایجاد صفی متحد و تا حد ممکن همسو، جنبش مردم در ایران را تقویت کرده، اهداف آزادیخواهانه و دموکراتیک آن را به جهانیان بشناساند و با حمایت مردم آزادیخواه و مترقی جهان، تغییر در ایران را ممکن سازد. ما از حمایتهای مردمی و سیاسی جهانیان در فشار به جمهوری اسلامی و پشتیبانی از جنبش انقلابی مردم ایران استقبال میکنیم. بکوشیم تا با همگرائی بیشتر نیروهای اپوزیسیون جمهوریخواه، دموکرات، ملی و مدافع حقوق بشر، امید واقعی به تغییر را در میان مردم تقویت کنیم؛ از ایجاد امیدهای کاذب بپرهیزیم و به جای تکیه بر قدرتهای خارجی برای تحول در ایران، به قدرت مردم ایران اعتماد کنیم، منافع ملی کشورمان را پاس داریم و در جهت تقویت همدلی و همبستگی ملی مردم ایران گام برداریم.
آیندهی آزاد کشور ما در گرو اتحاد گسترده در بین نیروهای اپوزیسیون جمهوریخواه و دموکرات در جهت ایجاد یک آلترناتیو دموکراتیک، برای پایان دادن به رژیم استبدادی حاکم با اتکا به نیروی لایزال مردم است!
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران»
۹ بهمن ۱۴۰۴ – ۲۹ ژانويه ۲۰۲۶
