جان هر ایرانی مهم است!
در این گفتگو احمد پورمندی ضمن بررسی تحولات سیاسی، اجتماعی و امنیتی ایران در هفته گذشته، سرکوب خونین اعتراضات، بحران مشروعیت حکومت، سناریوهای پیشروی جامعه ایران شکل گرفته و موضوعگذار دموکراتیک خشونتپرهیز میپردازد.
گفتگو از: بهنام پارسی
برنامه «ایران در هفتهای که گذشت» از سیمای جمهوری ایران
جمعبندی احمد پورمندی از این گفتگو:
در هر اقدام سیاسی، این شعار باید در صدر بنشینید که « جان هر ایرانی مهم است» و برای آنکه هیچ جانی تباه نشود، باید دست آماتور ها و آماتوریسم از تصمیم گیری های مهم و حیاتی کوتاه شود
علاوه بر این به نکات زیر هم پرداختم
۱- در کنار دو راهبرد کلاسیک اصلاح طلبی ذیل قانون اساسی و براندازی قهر آمیز با اعلام قهر از داخل و خارج ، راهبرد سومی در دهه های اخیر زیر نام « گذار طلبی » در کشور های زیادی با موفقیت به کار بسته شد.
۲- اشکال گذار در کشور های مختلف متفاوت بوده است و در ایران هم شکل خاص خود را خواهد داشت که کپی الگوی هیچ کشور دیگری نخواهد بود .
۳- گذار طلبی بر اصول خشونت پرهیزی، درون زایی و ضرورت عبور از نظام حاکم مبتنی است و بر جنبش های اجتماعی، نافرمانی مدنی، جنبش های اعتراضی و جنبش های مطالباتی تکیه کرده و در عین حال روی شکاف های درون حکومت و حمایت های بین المللی به عنوان اجزای مکمل راهبرد حساب می کند.
۴- بعد از قتل عام و فاجعه ملی جمعه سیاه، دریایی از خون میان دولت و ملت در میان آمد و بازی حکمرانی ج.ا. تمام شد.
۵- به دلایل روشن، این جنبش سر باز ایستادن ندارد و برخلاف برخی از نگرانی ها، دوران شوک، ماتم و سوگواری، به یخبندان سیاسی ختم نخواهد شد.
۶- جامعه مدنی، به سرعت خود را باز یافته و واکنش های شجاعانه ای نشان داد. بیانیه درخشان مهندس موسوی و بیانیه دقیق و شجاعانه ۱۷ کنشگر شجاع و نام آشنا، از جمله مهم ترین واکنش ها بود که با صد ها واکنش دیگر از سوی هنرمندان، ورزشکاران و فعالین مدنی ادامه یافت.
۷- خامنه ای در سخنرانی سراسر دروغ خود، نتوانست ترس از برآمد مجدد جنبش را کتمان کند و به امید واهی جلوگیری از آن مردم را به تکرار سرکوب تهدید کرد .
۸- برای آنکه برآمد های بعدی جنبش هم با سرکوب خشن مواجه نشود، جمع بندی نقاط قوت و ضعف خیزش دیماه اهمیت زیادی دارد.
۹- یکی از نتایج مهم این جمعبندی می تواند این باشد که جان هر ایرانی مهم است و نباید به سیاستورزی آماتور و آماتوریسم امکان داد که مجددا با ماجراجویی و فقدان برنامه ، با جان مردم بازی کنند. برای جلوگیری از تکرار اشتباهات، ضروری است که همه صاحب نظران جنبش ها ، بدون ملاحظه گروه ها و شخصیت و بر فراز آنها، ملاحظات خود را به اشتراک بگذارند.
۱۰- جامعه ۹۰ میلیونی ایران سرشار از تضاد ها و گسل هاست. هیچ گروه یا فردی نمی تواند جنبش های متنوع این ملت را به تنهایی رهبری کند. کنار گذشتن تمامیت خواهی و گروه گرایی و فداکاری برای شکل گیری یک رهبری متکثر یک ضرورت درنگ ناپذیر ملی است.
۱۱- ما در خارج باید به عنوان نیروی پشتیبان داخل، در رابطه با نهاد های مدنی و حقوق بشری و دولت ها، تلاش خود را بر جلب کمک های مالی و فنی برای خانواده قربانیان، مجروحان و زندانیان کمک های رسانه ای برای رساندن صدای مردم، متمرکز کنیم.
۱۲- چپ اروپا و آمریکا که با تمام وجود، در مقابل نسل کشی دولت نتانیاهو در غزه ایستادگی کرد، وقتی پرچم اسرائیل را به دست تظاهر کنندگان ایرانی، به نشانه همراهی با دولت نتانیاهو می بیند، اعتماد خود را نسبت به اصالت و مردمی بودن جنبش از دست می دهد و هیچ رغبتی به پشتیبانی ندارد.
۱۳- دولت آمریکا ، مستقل از بداهه گویایی های ترامپ، سیاست « فشار و مهار» را پی می گیرد. جنگ محدود و «جراحی تمیز» قابل تحقق نیست و خامنه ای با درس گیری از تهاجم ۱۲ روزه، پاسخ اولین آتش در تهران را با آتش بازی در خلیج فارس می دهد و کل منطقه وارد یک جنگ بزرگ خواهد شد. ۱۴- جنون و ماجراجویی پیشدستانه از سوی اقتدارگرایان ایران برای فرار از تله تحریم فلج کننده، می تواند ، همه معادلات و پیش بینی ها را به هم بریزد. اما اگر از این عامل صرف نظر کنیم، منطقا ، دولت ترامپ تشدید فشار اقتصادی و سیاسی و تداوم حضور نظامی را با هدف شکستن ائتلاف گروه های برخوردار حاکم ، کنار زدن خامنه ای و ولایت فقیه و یافتن بدیلی از درون حکومت ادامه خواهد داد.
کانال سیمای جمهوری ایرانی
