اسیدپاشی بر چهره سیاست خارجی!
بعد از اعدام شیخ نمر و حمله به سفارت عربستان در تهران و کنسولگری این کشور در مشهد، بحران در روابط ایران و عربستان وارد فاز جدیدی شد و عربستان روابط سیاسی با ایران را قطع کرد. در حالی که روحانی حمله و به آتش کشیدن سفارت عربستان را غیر قابل توجیه دانسته و وعده دستگیری و مجازات عاملین حادثه را داده، خامنه ای با خودداری از محکوم کردن حمله، وعده داد که خدا انتقام خون نمر را از رهبران عربستان خواهد گرفت و پیش از آنکه خدا تصمیمی بگیرد، سپاه با انتشار بیانیه ای اعلام کرد که در آینده انتقام سختی گرفته خواهد شد.
اینکه رهبر محکوم نمی کند و سپاه به خودش اجازه می دهد که بی توجه به دولت و وزارت خارجه، بیانیه صادر کند و وعده انتقام بدهد، به اندازه کافی گویای این حقیقت هست که سر “خود سر” هایی که با کوکتل اندازی به سفارت عربستان، دولت را از بهره برداری از حماقت سعودی ها در اعدام شیخ نمر، محروم میکنند، در کجا قرار دارد.
دولت اعلام کرده که چهل نفر را به اتهام مشارکت در حمله به سفارت، دستگیر کرده است. روحانی قبلا در ماجرای اسید پاشی بر چهره زنان اصفهانی هم، وعده پیگیری داده بود و ظاهرا تعدادی هم به اتهام اسیدپاشی، بازداشت شده بودند. آب اسیدپاشی از آسیاب افتاد. کسی از زنان چهره سوخته اصفهانی خبر نمی گیرد و اسیدپاشان هم مثل سعید مرتضوی و صدها جنایتکار دیگر در حاشیه امن سپاه و بسیج آرمیده اند.
حالا اسیدپاشان جری تر شده اند، فقط برچهره رییس جمهور و وزیر خارجه اسید نمی پاشند، آنها با کوکتل پرانی، بر چهره کل سیاست خارجی و منافع ملی اسید پاشیده اند. پیش قدم شدن عربستان در قطع رابطه سیاسی با ایران اصلا نشانه خوبی نیست!
همه شواهد نشان می دهد که در مقابل اراده ای که در پشت این اسید پاشان ایستاده است، دولت روحانی، به تعبیر زنده یاد بازرگان، یک چاقوی بی تیغه است و انگشت اشاره را باید به سمت بیت خامنه ای به عنوان مرکز اصلی دسیسه چینی گرفت.
آقای خامنه ای! چکار دارید می کنید؟ شما اینها را می گردانید یا اینها شما را؟ چرا ول نمی کنید این ماجراجویی های ایران بر بادده را؟ چرا اجازه می دهید که کشور در دام جنگ بی واسطه با عربستان و متحدانش بیفتد؟ به سپاه چه مربوط است که در سیاست خارجی دخالت بکند و بیانیه صادر کند؟ شما به سعودیها می گویید که خدا انتقام خون بی گناهان را خواهد گرفت، به سالهای دورتر نمی روم، ولی شده است از خود بپرسید که خون هدی صابر و هاله سحابی وژاله کاظمی برگردن کیست وخدای شما انتقام خون ده ها جوانی را که در جریان سرکوب جنبش سبز کشته شدند از چه کسی باید بگیرد؟ دفاع از حق حیات و فعالیت سیاسی شیخ نمر و محکوم کردن اعدام جنایتکارانه او وظیفه هر انسانی است که به حقوق بشر احترام می گذارد . شما که به درستی این عمل را محکوم می کنید، چرا از خودتان نمی پرسید که جرم رهنورد، موسوی و کروبی چیست و به چه دلیل آنها را، بر خلاف تاکیدات قانون اساسی خودتان، پنج سال است که از همه حقوق انسانی شان محروم کرده اید؟
مطمئن باشید که مردم ایران و جهان فرق باور به حقوق بشر و استفاده ابزاری از آن را خوب می فهمند و تا زمانی که می کشید و وقتی از شما بکشند، بانگ واشریعتا سر می دهید، کسی شما را باور نخواهد کرد و کماکان در مقام شامخ رهبر اسیدپاشان باقی خواهید ماند و باید مسولیت خرابکاری در سیاست خارجی و تشدید بحران در روابط ایران با عربستان را نیز بر عهده بگیرید.
****************
مقالات دیگر از این نویسنده
- نکاتی برای درنگ!
- گره ژئوپولیتیک یک انتقال قدرت: خارک و آینده بحران ایران
- ما و دوگانه طلایی رقیب
- ایران در حساسترین روزهای زندگی خود
- آتش نهفته در خاکستر گرم!
- دو مقاله در باره بیانیه جبهه اصلاحات
- نتایج جنگ ۱۲ روزه
- خامنهای، مانعی که باید حذف شود؟
- گونهشناسی محور مقاومت و پروژه اتمی!
- نگاهی به گذشته جمهوریخواهی، در خدمت آینده!
- ریسک به موقع یا خودکشی؟
- نظام در تله تاخیر مرگ پدر خوانده!
- ۲۵ فروردین و بعد از آن!
- بهاره هدایت و جاگیریهای مبهم!
- زن-زندگی-آزادی: فراسوسیال-دموکراسی!
- تاریخ و سیاست!
- افق چندان تیره نیست!
- خامنهای در تله!
- زن، زندگی، آزادی، در آستانه یک سالگی
- رفراندوم یا سفید و سیاه؟
- مادران، جنبش «زن- زندگی- آزادی» و خیز دوم!
- آسمان خاکستری و ابرهای تیره!
- جمهوری و فرصتی تازه!
- مینماید راه!
- رفراندم قانون اساسی، مجلس موسسان!
- مؤسسان و موسوی، هم استراتژی، هم تاکتیک!
- جای خالی میرحسین، جای پر مهندس موسوی!
- ملاحظاتی برای امروز و فردای خیزش زندگی!
- ملاحظاتی برای امروز و فردای خیزش زندگی!
- رهبر انتخابی!
- دورنمای تحقق عدالت اجتماعی در ایران
- میان مسجد و میخانه راهیست!
- زمان نیمه عمر!
- سیسمونیگیت و چند یادآوری
- صعود و سقوط پدر خوانده!
- مسأله همبستگی در ایران
- کلید در دستان شماست!
- فرصتی که از کف میرود!
- انتخابات ۱۴۰۰: چاره ای از سر ناچاری!
- جهان، طالبان و ما!
- انتخابات ۱۴۰۰ نقطه عطف!
- همه مخاطبان خامنهای!
- در بالا چه خبر است؟
- بازهم اجرای بیتنازل قاون اساسی!
- تاجزاده، شب تاریک و بیم موج!
- سعید محمد، رضا پهلوی، تاجزاده و فصلی تازه؟
- چماقسالاری و فرجام آن!
- انتخابات آزاد توافقی، تاسیس مجلس موسسان!
- چالش ایران و آمریکا، شانس های تازه!
- در روزهای سخت تهران: درود بر آمریکا!
- سوگسوانگ!
- جمهوری اجتماعی، توسعه پایدار!
- جهان پساکرونا، ایران و ناسیونالیسم ایرانی!
- چرا ۳۰ فروردین یک نقطه عطف است؟
- نوروز ۹۹، نقطه عطف!
- کرونا و جمهوری اجتماعی!
- دوم اسفند، امپراطور لخت و تابستان داغ!
- زنده باد جمهوری!
- چه خواهد شد؟
- خامنهای، اپوزیسیون و نبرد با زمان!
- موسوی و ارکستر سیاه!
- حتما راهی هست!
- لایه زیرین کوکتل پرانی!
- ساعت صفر یا آشوب؟
- گذار رقابتی، تعادل قوا و نقشه راه!
- گذار مشارکتی، حذفی یا رقابتی؟
- خاتمی، انتخابات و دستمالی مفاهیم
- نامه سرگشاده به مصطفی تاجزاده
- ایران، گروگان توهم نظامی سالاری!
- آقایان خاتمی، موسوی و کروبی! روز مباداتری نداریم!
- همگرایی؛ مبانی، شانس ها و تهدیدها!
- نجات کشور در گروی انتخابات آزاد!
- از مشروطه تا مشروطه!
- بحران سیاست در ایران و چشمانداز آن
- بولسونارو، ارتجاع سرخ و سیاه و بنبست مشروطه!
- اصلاحطلبان و ضرورت انقلاب در اصلاحات!
- نامه کروبی، هوشیاری یک روحانی اصلاحطلب!
- اصلاحپذیری، اصلاحناپذیری یا بنبست اصلاحات؟
- جمهوریخواهی، بیش از همیشه!
- بوی جنگ!
- برای نجات ایران!
- اصلاحطلبان در آزمون فیصلهبخش!
- کمسیون ملی انتخابات و جبهه نجات ملی!
- جبهه نجات ملی، ضرورتی درنگناپذیر!
- رفراندوم و انتخابات آزاد
- کدام راهکار؟
- رفراندم آری، رفراندم نه! مساله این نیست!
- انقلاب بهمن از نمای نزدیک!
- حاشیه ای بر پاسخ تاج زاده به نامه مخملباف!
- دموکرات ها و جنبش خیابانی مردم
- آقای خاتمی! میشنوید؟
- تباهی دین، فساد سیاست، کرختی اخلاق!
- بنبست روحانی، راه سلیمانی ما! راه سلیمانی آنها!
- چپ، همبستگی و ایران
- پات سوم!
- عدالت از دیروز تا فردا!
- به نام «چپ»، به کام «راست»!
- خطر از جای دوری نمیآید!
- تحریم هدفمند؛ کالبد شکافی یک فراخوان!
- آقای روحانی! با کدام برنامه؟
- انتخابات، سیاست و موجی که از راه میرسد!
- تحریم یا ابتذال؟
- به هر ایرانی یک بشکه نفت!
- خامنه ای و تصمیم دشوار!
- اپوزیسیون وآشتی ملی!
- آشتی ملی ۳-۱!
- آقای خاتمی! این آبرو را برای چه می خواهید؟
- نگاهی به رفسنجانی در پرتو نگاه به بهمن «دو بنه»
- نکاتی پیرامون انقلاب و اصقلاب بهمن!
- نکاتی پیرامون نوار آن جلسه سری و دردسر ساز!
- دو ماجرا و سه نتیجه!
- انتخابات خبرگان و بازی دو قطبی!
- به سردار سپاه!
- اسیدپاشی بر چهره سیاست خارجی!
- چالش های اقتصادی و انتخابات
- انتخابات و مجلس بیهوده خبرگان!
- نگاهی به انتخابات اسفند ماه، بایدها و نبایدها!
- روحانی و خامنه ای
- روحانی و پروژه ای که تمام شد!
- ییوند با آزادی (معرفی کتاب)
- جمهوری خواهان و بحران جانشینی
- خامنه ای، از شعار تا واقعیت!
- خاتمی و بحران جانشینی
- نگاهی به بیانیه و مبانی وحدت جمهوریخواهان
- اجرای بی تنازل قانون اساسی
- این برداشت را ایجاد نکنیم که باید خرابی عالمگیر شود تا مهدی موعود ظهور کند
- این برداشت را ایجاد نکنیم که باید خرابی عالمگیر شود تا مهدی موعود ظهور کند
- انتخابات، تداوم بن بست یا فرصتی تازه؟
- باز هم چه کنیم؟
- یادداشتی بر کتاب “یاد مانده ها” اثر دکتر ابراهیم محجوبی
- آقایان! از آن روز بترسید
- رفراندم!


