وظیفه‌گرایی در زمانهٔ استیصال: از بن‌بست سیاسی تا کنشگری مسئولانه 

برای پرداختن به این موضوع ابتدا نیاز به تعریفی از استیصال و وظیفه‌گرایی است تا پس از آن بتوان کنشگری در شرایط استیصال را در چهارچوب وظیفه گرایی توصیف کرد. وقتی در جامعه  کشتار گسترده، سرکوب و انسدادِ راه‌های تغییر سیاسی به تجربهٔ روزمرهٔ شهروندان تبدیل می‌شود، گفتمان سیاسی به‌تدریج از امید به تغییر و عاملیت در تغییر به احساس […]

» ادامه

جامعه ایران، یک انبار باروت است

بدون تردید در یکی از غمبارترین، بحرانی‌ترین و سرنوشت‌سازترین روزگاران این سرزمین عزیز و پرحادثه به سر می‌بریم. غمبارترین به‌خاطر اینکه به‌طور بی‌سابقه‌ای، حداقل تا آنجا که حافظه تاریخی گواهی می‌دهد، ظرف کمتر از ۴۸ساعت، چندهزارنفر از شهروندان و به‌ویژه، جوانان نازنینمان، جانشان را از دست دادند و رفتند تا نه‌تنها خانواده‌هایشان را برای همیشه در حسرت و اندوه و […]

» ادامه

ایران در حساس‌ترین روزهای زندگی خود

چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزمکه این شکاریِ سرگشته را چه آید پیش! در حالی که مادران و پدران هنوز در عزای فرزندان می‌گریند و زیر بار خشم و غم کمر خم کرده‌اند، حرامیان شش‌لول‌بند، تک‌چراغ‌هایی را روشن می‌کنند و ایران پیر ما، در یکی از دشوارترین روزهای زندگی خود، با این امید نفس می‌کشد که با همت و […]

» ادامه

از شکاف انتظارات تا خشم انباشته: روایت یک جامعهٔ خسته در آستانهٔ انفجار

از شکاف انتظارات تا خشم انباشته: روایت یک جامعهٔ خسته در آستانهٔ انفجار در این زمینه: علت، مسئولیت، تقصیر آیا بحران کنونی ایران راه حل دارد؟ اعتراضات گسترده اقتصادی و قابلیت بسیج دموکراتیک جنبش زن، زندگی، آزادی

» ادامه

ایران و آزمونِ عدالت انتقالی

ایران در بهمن‌ماه ۱۴۰۴، در موقعیت سرنوشت‌سازی ایستاده است؛ لحظه‌ای که در آن تاریخ نه با گام‌هایی آرام، بلکه با تپش‌هایی تند و گاه بی‌رحمانه ورق می‌خورد. گویی زمان نه در گذر، که در قالبِ پرسشی سهمگین بر وجدانِ جمعیِ ما فرود آمده است: آیا در آستانۀ فروپاشیِ یک نظمِ سیاسیِ تماماً ورشکسته، توانِ پی‌افکندنِ یک نظام حق‌بنیاد و کرامت‌محور […]

» ادامه

علت، مسئولیت، تقصیر

باید میان سه مفهوم علت، مسئولیت و تقصیر در تفسیر رخدادهای دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ فرق بگذاریم، تا درسی برای آینده بگیریم. در حالی که تمرکز بر تقصیر ذاتاً نگاه به گذشته دارد و اغلب به قصد کیفردهی است، مسئولیت نگاه به آینده دارد، تعهدی است به تغییر یک وضعیت، صرف‌نظر از اینکه چه کسی باعث آن شده باشد. گفتاری در […]

» ادامه

میان فرمان و وجدان: مسئولیت انسانی در خشونت نظام‌های سرکوبگر

گفتگوی مجله “حقوق ما” با مهرداد درویش پور مینا موحد: مجله “حقوق ما”: در حالی که سرکوب اعتراضات مردمی در ایران وارد مرحله‌ای بی‌سابقه از خشونت، کشتار و بازداشت‌های گسترده شده، پرسشی اساسی که بیش از هر زمان دیگری مطرح است: مسئولیت این حجم از خشونت بر عهده چه کسانی است؟ آیا نیروهای مجری سرکوب صرفاً «آلت دست» یک نظام […]

» ادامه

چرا بدون ائتلاف فراگیر ملی، گذار ممکن نیست؟

مقدمه چرا با وجود نارضایتی گسترده، اعتراض‌های فراگیر و هزینه‌های سنگینی که جامعه‌ی ایران پرداخته است، گذار سیاسی از استبداد دینی حاکم هنوز محقق نشده است؟ پاسخ به این پرسش را نمی‌توان صرفاً در سطح شدت سرکوب یا قدرت حکومت جست‌وجو کرد. تجربه‌ی سال‌های اخیر نشان می‌دهد که مسئله‌ی اصلی، فقدان چارچوبی ملی برای سازمان‌دهی کنش سیاسی و حفظ ابتکار […]

» ادامه

از راهی که آمدیم – نگاهی به وقایعی که گذشت و درس‌های آن

هر فاجعه‌ای دقیقاً به‌دلیل ماهیت فاجعه بودنش نیازمند بازگشت عقلانیت است. چون اگر بحران‌ها و فجایع به عقلانیت پس از فاجعه نرسند، فاجعه تداوم پیدا می‌کند. پس هدف این نوشته تسویه‌حساب یا توجیه چیزی نیست، بلکه تنها هدفش این است که هزینهٔ مردمی و اجتماعی و سیاسی را کم کنیم. قبل از فراخوان پنجشنبه و جمعه، جنبش هنوز در مراحل […]

» ادامه

گذار دموکراتیک بدون بدیل ناممکن است

با انقلاب بازی نکنید گذار دموکراتیک بدون بدیل سیاسی روشن، ائتلاف ملی و سازمان‌یافتگی مسئولانه ممکن نیست. قیام برای آزادی، اگر قرار است به نتیجه‌ای پایدار برسد، سیاست‌ورزی می‌خواهد، نه قمار با جان مردم. تجربهٔ معاصر ایران بارها درستی آن را تأیید کرده است. فردریک انگلس می‌نویسد قیام «هنری است همچون جنگ»؛ یعنی کنشی پیچیده که بدون سازمان، رهبری جمعی، […]

» ادامه
1 6 7 8 9 10 234