دیدگاه

دقایقی پیش در تهران، پس از شش روز، به اینترنت وصل شده‌ام. صدای انفجار از پنجره‌های خانه می‌گذرد و هر لحظه ممکن است این رشتهٔ نازک ارتباط گسسته شود. نمی‌دانم این یادداشت کوتاه که به پایان برسد فرصت انتشارش در کانال تلگرامی‌ام را خواهم داشت یا خیر. تجربهٔ زیستهٔ این روزهای بمباران یک حقیقت بی‌رحم را عریان کرده است: جداسازی […]

مرگ آقای خامنه‌ای در نخستین روز حمله امریکا و اسرائیل به ایران پایان سیاه‌ترین دوران تاریخ معاصر ایران است. کارنامه حکومت 36 ساله او در برابر همگان است : تمرکز بی‌سابقه قدرت، پاسخگو نبودن، حکمرانی ناکارا، تعلیق توسعه و آسیب‌های بزرگ زیست محیطی، فساد سیستمی، گسترش فقر و سقوط قدرت خرید، رهبری محور مقاومت در برابر اسرائیل و کشاندن پای […]

با اعتصاب بازاریان در تهران که در اواخر دسامبر ۲۰۲۵ آغاز شد، ششمین خیزش سراسری مردم ایران علیه رژیم از زمان انقلاب ۱۹۷۹ رقم خورد. بازاریان در اعتراض به سقوط شدید ارزش پول ملی ایران (ریال) دست به اعتصاب زدند. دولت پیش‌تر با تأمین دلارهای یارانه‌ای در خارج از کشور، از بازرگانان در خرید و فروش کالا حمایت کرده بود، […]

سعدی هشداری ژرف‌اندیشانه داده بود: «رئیسی که دشمن سیاست نکرد / هم از دست دشمن ریاست نکرد.» حکمتی که آیت‌الله علی خامنه‌ای چندان به آن وقعی ننهاد. «دشمن» از پرتکرارترین واژگان در قاموس رهبر جمهوری اسلامی بود — واژه‌ای که اغلب به ایالات متحده و گاه به اسرائیل اطلاق می‌شد. در نهایت نیز همان دشمنان به ۳۷ سال زمامداری او […]

وحیدآنلاین، اینستاگرام و انفجار حقیقت؛  در ایرانِ پس از ۱۸ و ۱۹ دی ماه، حقیقت دیگر از خیابان می‌آید، نه از رسانه‌های رسمی. صدا و سیما و نهادهای امنیتی سال‌هاست کارکرد اطلاع‌رسانی را از دست داده‌اند و به ابزارهای ایدئولوژیک مشروعیت‌سازی تبدیل شده‌اند؛ ابزارهایی که نه برای توضیح واقعیت، بلکه برای بازتولید یک روایت سیاسی ثابت به کار می‌روند. همین فاصله […]

اگر سازوکارهای قانونی برای حل اختلاف میان مردم و نخبگان وجود نداشته باشند، مردم یا به خشونت داخلی متوسل می‌شوند یا از قدرت‌های خارجی کمک خواهند خواست، و این موضوع نشانه فساد و ضعف ساختار جمهوری است. پس از قتل‌عام مردم ایران به دست حکومت اسلامی در دی‌ماه ۱۴۰۴، خواسته دخالت بشردوستانه و یا نظامی خارجی از سوی بخش قابل […]

اکنون مسئلۀ رهبری طی دورۀ گذار را می‌توان آینۀ تمام‌نمای نوع آینده‌ای دانست که نیروهای سیاسیِ گذارطلب وعده می‌دهند. پادشاهی‌خواهان با محوریت رضا پهلوی از الگوی «تک‌رهبری» سخن می‌گویند: یک چهرۀ واحد، یک صدا، یک مرکز تصمیم‌گیری. جمهوری‌خواهان، برعکس، بر الگوی «رهبری متکثر» پای می‌فشارند: جمعی از نیروهای متنوع که هر کدام بخشی از واقعیت جامعۀ ایران را نمایندگی می‌کنند. […]

اصلا سخن بیهوده‌ای نیست که تاریخ معاصر ایران به قبل و بعد از ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ تقسیم می‌شود. در ۱۹ دیماه به روایت رسای موسوی : «برگی سیاه بر تاریخ طولانی ملت ما افزوده شده است که ایران شبیه آن را به یاد ندارد. رودخانه‌ای از خونِ گرمِ محرومان بر زمین به جریان افتاد که تا مسیر تاریخ را تغییر […]

اگر تاریخ اندیشه سیاسی را نه صرفاً به‌عنوان مجموعه‌ای از نظریه‌ها بلکه همچون تاریخِ تحقق یا شکست ایده‌ها بخوانیم، به یک قاعده تکرارشونده و حیاتی برای عبور از استبداد فراگیر می‌رسیم: هیچ ایده‌ای صرفاً به‌خاطر برتری اخلاقی، عقلانی یا درست‌نمایی خود قادر به شکستن زنجیره قدرت متمرکز و استبدادی نبوده است و حتی روشن‌ترین مفاهیم تا زمانی که نتوانند برای […]