دیدگاه

مقدمه جهان در گرداب زنجیره‌ای از بحران‌های محیط‌زیستی در حال غرق شدن است؛ زنجیره‌ای که در آن ناتوانی یا امتناع از دیدن محدودیت‌های اکولوژیک، به تشدید بحران‌های اقلیمی و در نهایت به بی‌ثباتی‌های اجتماعی و سیاسی می‌انجامد. یکم – کوری محیط‌زیستی، نقطهٔ آغاز کوری محیط‌زیستی را می‌توان نوعی ناآگاهی ساختاری نسبت به وابستگی حیات انسانی به نظام‌های طبیعی دانست. در […]

مقدمه تحلیلی ایران پس از جنگ‌ها، بحران‌های سیاسی و اقتصادی سال‌های اخیر وارد مرحله‌ای تازه از حیات سیاسی و اجتماعی خود شده است. بسیاری از معادلاتی که تا پیش از این مبنای تحلیل و سیاست‌ورزی نیروهای مختلف بود، دستخوش تغییر شده و کشور در برابر انتخاب‌های مهمی قرار گرفته است. جنگ اخیر نشان داد که مداخله خارجی و حمله نظامی […]

ایران در نقطه‌ای ایستاده است که دو منطق در آن با یکدیگر در تقابل‌اند: منطق سیاست مرگ، مبتنی بر حذف، کنترل و فرسایش؛ و منطق سیاست زندگی، مبتنی بر بازسازی و تقویت جامعه مدنی، همبستگی متکثر و امکان زیستن مشترک. گذار از اولی به دومی نه خودکار است و نه صرفاً با تغییر توازن‌های ژئوپلیتیک حاصل می‌شود. این گذار، اگر […]

سخن آغازین  قبل از ورود به حوزه تحلیل سنتزناپذیری دیاسپورای سیاسی دموکراسی خواه، نگاهی به نظرات هابرماس فیلسوف و جامعه شناس برجسته آلمانی که درروز 14 مارس 2026 درگذشت، می اندازیم.  در دیدگاه هابرماس، وفاق به عنوان عنصر اساسی تکامل قلمداد می شود، او معتقد بود که این عنصر نه فقط در ذهن بلکه در بستر اجتماع حاصل می گردد.  […]

نمی‌دانم نامت چیست،نمی‌دانم در کدام گوشه‌ی جهان، زیر کدام سقفِ سیمانی یا آسمانِ آزاد،در بند تن‌ات هستی یا اندیشه‌ات.اما می‌دانم ایستاده‌ای، می‌دانم که وقتی جهان با دروغ و تهدید آغشته می‌شود، تو لب فرو نمی‌بندی،می‌دانم که صدایت، حتی اگر خرد شود، هرگز به زمزمه‌ای سازشکارانه بدل نخواهد شد . ای انسانِ استوار، ای کسی که نانِ راحت را به بهای […]

محسن آرمين نايب رئيس جبهه اصلاحات ايران كه در جلسه اخير مجمع عمومى اين جبهه تحت عنوان «درآمدی بر سامان سیاسی آینده ایران»، وضعیت موجود و روند تحولات پیش روی را تحلیل می کرد، با بکارگیری عنوان جمهوری سوم برای تحول نظام جمهوری اسلامی در دوران پساجنگ به بیان مشخصه‌های آن پرداخت. سپس انتخاب‌های فراروی جمهوری سوم و فرصت‌ها و […]

مقدمه جنبش‌های اجتماعی را نمی‌توان صرفاً در انفجارهای ناگهانیِ تاریخی خلاصه کرد و نه فقط در انباشتِ آرامِ کنش‌های خردِ روزمره. پویاییِ تغییرات اجتماعی، مستلزمِ فهمِ هم‌زمانِ دو منطقِ متفاوت ـ اما درهم‌تنیده ـ است: منطقِ «گسستِ ساختاری» و منطقِ «تداومِ فرایندی». آلن بدیو، فیلسوف فرانسوی، منطقِ گسست را در قالبِ مفهومِ «رخداد» صورت‌بندی می‌کند؛ لحظه‌ای که نظمِ موجود را […]