«طرح مقابله با نفوذ» نشانهی هراس جمهوری اسلامی از فعالیت جامعهی مدنی ایران است!

در برابر «طرح مقابله با نفوذ» مجلس، کارزار سراسری به راه اندازيم!
مجلس جمهوری اسلامی روز یکشنبه ۲۵ مرداد ،۱۴۰۵ کلیات طرحی تحت عنوان «مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» را به تصویب رساند. طرحی که بعد از جنگ ۱۲ روزه برای مقابله با «جاسوسی» به مجلس ارائه شده، قبل از تصویب حتی کلیات آن، از همان روز اول ارائه در مجلس، به اجرا گذاشتهشدهاست و قوهقضائیه جمهوری اسلامی در این فاصله همچنان مشغول کشف جاسوس و نفوذی، صدور توقیف اموال آنان و محکومیت و اعدام بسیاری از آنها، بدون برخورداری از یک محاکمهی عادلانه بودهاست.
طرح «مقابله با نفوذ…» با ۱۹ ماده و چندین تبصره شامل مجموعهای از محدودیتها، مجازاتهای کیفری برای شهروندان کشور، نهادهای مدنی، دانشگاهها، انجمنهاست. از مصاحبه با رادیوها و تلویزیونها و نشریات خارجی تا ارتباط با مراکز دانشگاهی، پذیرش بورسیه، ارتباط با سفارتخانهها، شرکت در دورههای آموزشی و غیره را دربرمیگیرد. در یک کلام، هر اقدامی که به تعبیر نهادهای امنیتی معنای «نفوذ» بدهد، چه شخص خود از آن آگاه باشد یا نه، جرم انگاشته شدهاست. مرجع تشخیص در همهی این موارد دستگاههای اطلاعاتی هستند. طبق تبصرهی بند یک، ضابط جرائم این طرح مشخصا «وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه است که اسناد مربوط به هدایت بیگانه یا گروههای تروریستی یا ضاله یا انحرافی … را به مقام قضایی ارائه میدهد.»
در طرح مجلس کشف جرم اصولا نیازی به سند ندارد، تشخیص معنای ارتباط توسط ضابطین قوه قضائیه، برای اثبات جرم کافی است. هرگونه ارتباطی با منابع خارجی، نهادهای ایرانی در خارج از کشور، نهادهای فرهنگی، دانشگاهی و یا رسانهها مصداق جرم محسوب میشوند، مگر این که با کسب مجوز از وزارت اطلاعات انجام شدهباشند. طبق این طرح، افراد ممکن است خود ندانند در مسیری حرکت میکنند که اهداف و برنامههای دشمن را پیش میبرند. با طرح چنین امکانی هر گامی در جهت طرح یک ایده، ایجاد یک رابطه، اظهار نظر در ملا عام یا در یک مصاحبه و اعلام نظر، میتواند در جهت اهداف «دشمن» تلقی شده و جرم محسوب شود. هر نوع انتقادی از حکومت یا نهادهای آن، میتواند مصداق «نفوذ» باشد.
این طرح فعالیت در حوزههای فرهنگی را محدودتر کردهاست. از جمله تولید یا کارگردانی فیلم و سریال مستند و تئاتر، موسیقی و کتاب و مانند آنها تحت اشراف یا هدایت یا آموزش با «راهبری سرویسهای اطلاعاتی بیگانه ممنوع است». تشخیص این «راهبری» هم طبعا به عهدهی نهادهای امنیتی و بازجویان آنهاست و یا در صورت «زیر سوال بردن احکام دینی» یا «نشان دادن چهرهی سیاه از ایران»، حتی صادر کننده مجوز تولید یا پخش با انتشار یا منتشر کننده نیز بینصیب نمیماند، به جزای نقدی معادل هزینههای تولید اثر و همچنین محرومیت دائم از خدمات حکومتی محکوم میگردد. در تبصرهی این ماده «مولف یا تهیه کننده یا کارگردان به محرومیت دائم از تولید یا تهیه آثار هنری یا همکاری در آنها محکوم میگردد»
طرح مجلس با دستاويز مقابله با جاسوسی و نفوذ در جامعه ارائه شدهاست؛ در حالی که جاسوسی و نفوذ در ساختار های تصميمگيری و سطوح بالای حکومت صورت می گیرد، نه در جامعه و حفرهی اطلاعاتی به اعتراف خود حکومت در راس آن است، نه در سطح جامعه. اين طرح با هدف گسترش کنترل اطلاعاتی و امنیتی مردم، قفل زدن بر دهان و ذهن آن ها، حصارکشی در کشور، انزوای هرچه بيشتر مردم و تبديل ايران به کره شمالی، ارائه شدهاست.
ارائهی چنین طرحی و تصویب کلیات آن، در شرائطی که کشور درگیر جنگ و تجاوز خارجی است و حکومت خود ورشکستهاست، مردم از وضعیت اقتصادی فلاکتبار کنونی به تنگ آمدهاند و بارها نفرت و انزجار خود را از ادامهی این وضعیت با حضور در خیابان اعلام کردهاند، نشاندهندهی عزم سردمداران جمهوری اسلامی بر بی توجهی به نیازهای جامعه در تنگنای کنونی کشور است. روشن است که تصویب این طرح نیز، جامعهی ایران را از پویائی خود و از تلاش برای ارتباط با جهان باز نخواهد داشت. مردم ایران باز هم علیه دیوار موانعی که حکومت جمهوری اسلامی در مقابل جامعه برافراشتهاست، مبارزه خواهند کرد و برای تنفس در آزادی از هیچ نهاد سرکوبگری، مجوز نخواهند خواست. اما جمهوری اسلامی نفوذ دولتهای خارجی در دستگاه خود را فراموش کرده، نعل وارونه میزند و به تهدید نهادهای مدنی و کنشگران فرهنگی، اجتماعی و سیاسی رویآورده، دشمن کمین کرده در درون خانهی ویران خود را رها میکند، به دنبال محدود کردن آزادی و امنیت شهروندان کشور، تحت عنوان مبارزه با «نفوذ» است.
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران» اقدم مجلس در تصویب چنین طرحی را، که در جهت تشدید سرکوب و نقض حقوق و آزادی مردم است، محکوم میکند و بر این باور است که رژیم در موقعیتی نیست که بتواند تهدیدهای مندرج در این طرح را در عمل پیاده کند. ممکن است در فضای جنگی کنونی و در ادامهی اعدامهای اخیر، چند صباحی فضای جامعه را امنیتیتر کند، اما «طرح مقابله نفوذ» هم زیر فشار جنبش آزادیخواهانهی مردم ایران، به سرنوشت «طرح عفاف و حجاب» دچار خواهد شد، که حکومت بعد از جنبش «زن، زندگی، آزادی» با انواع ترفندها در تلاش بود با اجرای آن، وضعیت جامعه را به قبل از این جنبش بازگرداند؛ اما قادر به این کار نشد. باید در مقابل این طرح که در صدد تشدید فضای امنیتی کشور است، ایستاد و نقشههای رژیم برای سرکوب جنبشهای مدنی را نقش بر آب کرد. ما ازهمهی نیروهای سیاسی آزادیخواه و فعالین مدنی، مدافعان حقوق بشر و حقوقدانان میخواهیم که با این قانون و اقدامات مشابه برای محدود کردن فعالیتهای مردم مبارزه کنند و نگذارند مقاصد طراحان این لایحه، به نتیجه برسد. در برابر «طرح مقابله با نفوذ» مجلس، کارزار سراسری به راه اندازيم.
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران»
۲۷ مرداد ۱۴۰۴ – ۱۸ اوت ۲۰۲۶


