عاصمه جهانگیر:دولت ایران با زندانیان اعتصابی گفتگو کند

گزارشگر ویژه سازمان ملل از دولت ایران خواست در گفتگو با زندانیان درباره اعتصاب غذای آنها به یک راه حل دست یابد

عاصمه جهانگیر، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران روز ۳۱ آگوست ( نهم شهریور ۱۳۹۶) با انتشار بیانیه‌ای نگرانی خود را از وضعیت شمار زیادی از زندانیان زندان رجایی شهر که در اعتصاب غذا در اعتراض به به وضعیت نگهداری‌شان و انتقال غیرقابل توجیه آن‌ها به بند امنیتی دیگر این زندان ابراز کرده است.

عاصمه جهانگیر در این بیانیه گفت: «من عمیقا نگران گزارش‌هایی هستم که حاوی بدتر شدن وضعیت پزشکی زندانیانی است که در اعتصاب غذا به سر می‌برند، همچنین شرایط بد نگهداری آن‌ها از زمان انتقال‌شان و ادامه شکنجه‌ها هستم.»

گزارشگر حقوق بشر همچنین گفت: «از دولت ایران مصرا می‌خواهم که با مذاکره و حسن نیت برای وضعیت اضطراری ناشی از اعتصاب غذا چاره ای عاجل بیابد و به اعتراضات و موارد نقض حقوق بشر رسیدگی نماید  و احترام کامل و جایگاه و استقلال شان تضمین شود.»

عاصمه جهانگیر، گزارشگر ویژه حقوق بشر در ادامه خطاب به دولت ایران گفت: «من از دولت ایران درخواست می‌کنم به یک راه‌حل سریع از طریق گفتگو با زندانیان درباره نارضایتیها و نقض حقوق بشر در موردشان که به اعتصاب غذا منجر شده، برسد. و احترام کامل به شان و جایگاه ان‌ها و استقلا‌ل‌شان تضمین شود.»

در این بیانیه اشاره شده که در چند هفته گذشته، ۵۳ زندانی که بیش از ۱۵ بهایی نیز شامل این عده می‌شوند، به بندی بدون اطلاع قبلی و ناگهان منتقل شدند بدون آنکه دلیل انتقال بیان شود. هیچ‌کدام از آنها اجازه نداشتند تا وسایل شخصی خود را با خود بردارند که شامل داروهای پزشکی هم می‌شود. آن‌ها همچنین به طور مکرر از محصولات پزشکی، لباس مناسب، مراقبت‌های مناسب پزشکی و مواد غذایی که با پول خود می‌توانستند بخرند، محروم شده‌اند.

بیش از بیست زندانی بند سیاسی- عقیدتی رجایی شهر که در سالن ۱۲ این زندان نگهداری می‌شدند، پس از انتقال ناگهانی و بدون وسایلشان به سالن ده این زندان، دست به اعتصاب غذا زدند و یک هفته ممنوع الملاقات شدند. یافته‌های کمپین در مصاحبه با افراد نزدیک به خانواده‌های اعتصاب کنندگان نشان می‌دهد که اعتصاب چندین تن از زندانیان از هشتم مرداد ماه و برخی دیگر از چند روز  و پس از انتقال ناگهانی جمعی از زندانیان سیاسی به بند جدید بدون انتقال وسایل شخصی آنها آغاز شد. به گفته فرد مطلعی که با کمپین سخن گفت، درخواست‌های زندانیان سیاسی کاملا صنفی است و شامل درخواست هایی مانند پس دادن وسایل شخصی، استفاده از هواخوری و همچنین اجازه خرید از فروشگاه زندان است.

در نامه تعدادی از خانواده‌های زندانیان سیاسی و عقیدتی کرج خطاب به ریاست سازمان زندان‌ها، اعتصاب غذای زندانیان، آخرین راه باقی‌مانده برای اعتراض آنان به نقض حقوق قانونیشان عنوان شده است. علاوه بر درخواست رسیدگی فوری به خواسته‌های زندانیان، در بخشی از نامه درباره نقض حقوق زندانیان آمده است: «از زمان انتقال زندانیان تا به این تاریخ  زندانیان در بند جدید از امکانات رفاهی  اندکی از قبیل یخچال، اجاق‌های پخت و پز، تلویزیون و ظروف آشپزی  که در سالن قبلی داشتند محروم می‌باشند چرا که اجازه انتقال این وسایل که اکثرا با هزینه‌های شخصی زندانیان و خانواده‌هایشان تهیه شده بود، داده نشده است، وسایل شخصی  و داروهای زندانیان  پس از گذشت دو هفته به صورت ناقص به آنها تحویل داده شده است که مغایر به مفاد ماده ۳۷ آیین نامه سازمان زندان ها می باشد.»

تعداد زندانیان سیاسی و عقیدتی اعتصاب غذا کننده، بین پانزده تا بیست نفر عنوان شده که اسامی بعضی از آنان به دلیل سختی ارتباط گرفتن با داخل زندان مشخص نیست. سعید ماسوری، جعفر (شاهین) اقدامی، سعید شیرزاد، شاهین ذوقی تبار، رضا اکبری منفرد، ابوالقاسم فولادوند، حسن صادقی، رضا شهابی، محمد نظری، پیام شکیبا، محمد بنازاده امیرخیزی و محمدعلی (پیروز) منصوری دوازده تن از زندانیانی هستند که منبع مطلع کمپین، وضعیت جسمی آنان را در اثر اعتصاب غذا نامناسب توصیف کرده است.

***

وضعیت وخیم اعتصاب غذا کنندگان زندان رجایی شهر
به روایت خواهر یکی از زندانیان سیاسی

خواهر سعید ماسوری، زندانی سیاسی به کمپین حقوق بشر در ایران گفت علیرغم وضعیت جسمی نامناسب تعدادی از زندانیان سیاسی اعتصاب غذا کننده در زندان رجایی شهر کرج، مسئولان قضایی تا کنون حاضر به گفتگو با زندانیان و خانواده‌های آنان و یا رسیدگی به خواسته‌های زندانیان نشده‌اند.

مریم ماسوری ساکن آمریکا، روز هشتم شهریور و پس از ملاقات خانواده‌اش با سعید ماسوری در زندان رجایی شهر، به کمپین گفت تعدادی از زندانیان اعتصاب غذا کننده به دلیل عوارض ناشی از اعتصاب غذا نیاز به بستری شدن در بیمارستانی خارج از زندان دارند ولی مسئولان زندان از اعزام آنان خودداری می‌کنند. خانم ماسوری گفت: «حال همه کسانی که اعتصاب غذا کردند خوب نیست ولی چند نفر دچار مشکلات گوارشی شدند و نیاز به رسیدگی بیشتر و اعزام به بیمارستان دارند، مثلا سعید معده‌اش خونریزی کرده، یک زندانی به نام شاهین ذوقی تبار هم مشکل معده و همینطور یک زندانی مسن به نام ابوالقاسم فولادوند، ولی زندان آن‌ها را به بیمارستان اعزام نمی‌کند و حتی بهداری زندان هم در یک هفته گذشته بعضی‌ها را معاینه نکرده.»

سعید ماسوری زندانی سیاسی ۵۲ ساله که در سال ۱۳۷۹ به اتهام محاربه و عضویت در سازمان مجاهدین خلق بازداشت و به حبس ابد محکوم شده، یکی از دست کم ۱۵ زندانی است که از روز هشتم مرداد در اعتراض به نقض حقوقشان در زندان رجایی شهر کرج (گوهردشت) دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

مریم ماسوری به کمپین گفت برادرش در ملاقات گفته زندانیان علاقه‌ای به «شلوغ‌کاری» ندارند ولی ناچار شده‌اند برای حقوق اولیه‌شان اعتصاب غذا کنند. خانم ماسوری گفت مسئولان قضایی تا کنون پاسخی به خانواده‌ها نداده‌اند: «از دادستانی گرفته تا سازمان زندان‌ها همه خانواده‌ها را به هم پاس می‌دهند. رئیس زندان گوهردشت که حتی ملاقات‌های هفتگی‌اش که برای مراجعه خانواده‌ها بود را کلا تعطیل کرده است. سعید در ملاقات گفته وقتی مسئولان کوچک‌ترین حرکتی نکردند، چطور می‌توانیم اعتصاب غذایمان را بشکنیم؟»

خواهر سعید ماسوری به کمپین گفت با گذشت یک ماه از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در کرج، هنوز آنان به هیچ یک از خواسته‌های خود نرسیده‌اند، تهویه سالن مشکل دارد، وسایل زندانیان تحویل داده شده و اجازه خرید از فروشگاه را ندارند. مریم ماسوری به کمپین گفت: «لباس‌ها و وسایل شخصی و حتی کارت بانکی خرید از فروشگاه سعید را هنوز به او نداده‌اند و خیلی از وسایل زندانیان ناقص تحویل داده شده، حتی بقیه هم که کارت دارند فعلا فروشگاه برای آنان بسته است و اجازه خرید ندارند و تهویه سالن هم مثل قبل با در و پنجره‌های بسته و یک کولر باید نفس بکشند.»

بیش از بیست زندانی بند سیاسی- عقیدتی رجایی شهر که در سالن ۱۲ این زندان نگهداری می‌شدند، پس از انتقال ناگهانی و بدون وسایلشان به سالن ده این زندان، دست به اعتصاب غذا زدند و یک هفته ممنوع الملاقات شدند. یافته‌های کمپین در مصاحبه با افراد نزدیک به خانواده‌های اعتصاب کنندگان نشان می‌دهد که اعتصاب چندین تن از زندانیان از هشتم مرداد ماه و برخی دیگر از چند روز  و پس از انتقال ناگهانی جمعی از زندانیان سیاسی به بند جدید بدون انتقال وسایل شخصی آنها آغاز شد. به گفته فرد مطلعی که با کمپین سخن گفت، درخواست‌های زندانیان سیاسی کاملا صنفی است و شامل درخواست هایی مانند پس دادن وسایل شخصی، استفاده از هواخوری و همچنین اجازه خرید از فروشگاه زندان است

در نامه تعدادی از خانواده‌های زندانیان سیاسی و عقیدتی کرج خطاب به ریاست سازمان زندان‌ها، اعتصاب غذای زندانیان، آخرین راه باقی‌مانده برای اعتراض آنان به نقض حقوق قانونیشان عنوان شده است. علاوه بر درخواست رسیدگی فوری به خواسته‌های زندانیان، در بخشی از نامه درباره نقض حقوق زندانیان آمده است: «از زمان انتقال زندانیان تا به این تاریخ  زندانیان در بند جدید از امکانات رفاهی  اندکی از قبیل یخچال، اجاق‌های پخت و پز، تلویزیون و ظروف آشپزی  که در سالن قبلی داشتند محروم می‌باشند چرا که اجازه انتقال این وسایل که اکثرا با هزینه‌های شخصی زندانیان و خانواده‌هایشان تهیه شده بود، داده نشده است، وسایل شخصی  و داروهای زندانیان  پس از گذشت دو هفته به صورت ناقص به آنها تحویل داده شده است که مغایر به مفاد ماده ۳۷ آیین نامه سازمان زندان ها می باشد.»

تعداد زندانیان سیاسی و عقیدتی اعتصاب غذا کننده، بین پانزده تا بیست نفر عنوان شده که اسامی بعضی از آنان به دلیل سختی ارتباط گرفتن با داخل زندان مشخص نیست. سعید ماسوری، جعفر (شاهین) اقدامی، سعید شیرزاد، شاهین ذوقی تبار، رضا اکبری منفرد، ابوالقاسم فولادوند، حسن صادقی، رضا شهابی، محمد نظری، پیام شکیبا، محمد بنازاده امیرخیزی و محمدعلی (پیروز) منصوری دوازده تن از زندانیانی هستند که منبع مطلع کمپین، وضعیت جسمی آنان را در اثر اعتصاب غذا نامناسب توصیف کرده است.

علاوه بر اعتصاب غذای جمعی دست کم ۱۵ زندانی سیاسی در رجایی شهر، رضا شهابی، فعال کارگری نیز از بدو ورود به این زندان در روز هیجدهم مرداد در اعتراض به وضعیت پرونده‌اش دست به اعتصاب غذا زده است. سهیل عربی و مهدی خزعلی نیز از دیگر زندانیان سیاسی-عقیدتی هستند که در اعتراض به آن چه تضییع حقوق سیاسی و مدنیشان خوانده‌اند، در زندان اوین اعلام اعتصاب غذا کرده‌اند.

همزمان با اعتصاب غذای دست کم ۱۷ زندانی سیاسی و عقیدتی در زندان‌های تهران و کرج، دادستان تهران برای دومین بار در یک ماه اخیر، اعتصاب غذا را «شکست‌خورده» توصیف کرد و گفت دستگاه قضایی تسلیم اعتصاب غذا نمی‌شود.

اين قسمت در حال حاضر بسته است.