بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در محکومیت قتلعام مردم معترض
مردم ستمدیدهی کشور ما بار دیگر در سوگ فرزندان خود نشستهاند. اینبار، کشتار معترضان به سیاستهای اقتصادی و اجتماعی جمهوری اسلامی، از کشتارهای خیابانی دههی ۶۰ و نیز از جنایات دی ۹۶، آبان ۹۸ و شهریور ۱۴۰۱ نیز گستردهتر و هولناکتر است. شوک عظیمی که جامعه را فرا گرفته، نه از سر شگفتی، چرا که همواره میدانستیم نیروهای سرکوبگر حاکمیت از چه میزان خباثت و توحش برخوردارند؛ بلکه از آنروست که حاکمان بیهیچ ملاحظهای تصمیم گرفتند دست به قتلعام هزاران تن از فرزندان این سرزمین بزنند. این خود گواه دیگری است بر پایان قطعی هرگونه امید به تغییر نظام، حتی برای خوشبینترین و متوهمترین افراد.
حاکمیت بار دیگر نشان داد که هیچ ارزشی برای جان مردم و فرزندان ما قائل نیست. چگونه میتوان چنین کشتار جمعیای را مرتکب شد و سپس با رفتاری بیرحمانه و ضدانسانی، پیکر جانباختگان را در برابر دیدگان عموم به نمایش گذاشت؟ آیا چنین حکومتی میتواند کوچکترین مشروعیتی در ذهن مردم داشته باشد؟
در پی انتشار بیانیهی سندیکا با عنوان «حمایت از جنبش حقطلبانهی مردم؛ پیشروی بهسوی آزادی و برابری واقعی، نه بازگشت به گذشته»، ما نیز همچون بیش از ۹۳ میلیون نفر از مردم کشور از دسترسی به اینترنت و دیگر ابزارهای ارتباطی محروم شدیم؛ محرومیتی سازمانیافته که تا روزهای اخیر ادامه داشت و حتی اکنون نیز ارتباطات بهطور کامل قابل اتکا نیست. با اینحال، سندیکا همچنان بر این اصل اساسی و خدشهناپذیر تأکید میکند که رهایی واقعی مردم ایران تنها از مسیر رهبری جمعی و مشارکت آگاهانه، سازمانیافته و مستقلِ کلیت طبقهی کارگر و دیگر اقشار ستمدیده در داخل کشور امکانپذیر است، و نه از طریق دخالت نظامی آمریکا و اسراییل و یا دیگر دولتهای قدرتطلب خارجی و نیروهای وابسته و حامی آنها.
سندیکا ضمن محکومیت قاطع کشتار جمعی مردم محروم کشور، صمیمانه به خانوادهها و عزیزان جانباختگان خیزش دیماه تسلیت میگوید و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی بازداشتشدگان است.
هر روز اخبار اجرای اعدامها به گوش میرسد. حاکمیت بداند که حتی اعدام هزاران زندانی سیاسی در دههی ۶۰ نیز نتوانست مانع تداوم حقخواهی و مطالبات آزادی خواهانه و برابری طلبانه مردم شود. کشتار جمعی و اعدامهای امروز نیز، در جامعهای بهمراتب گستردهتر، آگاهتر و متکثرتر، نهتنها قادر به مهار اعتراضات و نارضایتیهای عمیق اجتماعی نخواهد بود، بلکه بر دامنهی خشم عمومی خواهد افزود. کمهزینهترین راه برای مردم و کشور، کنار رفتن فوری همه شما و توقف بیدرنگ ماشین کشتار، سرکوب و ویرانی کشور است.
زنده باد آزادی، برابری و همبستگی مردمی
چارهی کارگران و زحمتکشان، وحدت و تشکیلات است
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۷ بهمن ۱۴۰۴
