با اعتصاب بازاریان در تهران که در اواخر دسامبر ۲۰۲۵ آغاز شد، ششمین خیزش سراسری مردم ایران علیه رژیم از زمان انقلاب ۱۹۷۹ رقم خورد. بازاریان در اعتراض به سقوط شدید ارزش پول ملی ایران (ریال) دست به اعتصاب زدند. دولت پیشتر با تأمین دلارهای یارانهای در خارج از کشور، از بازرگانان در خرید و فروش کالا حمایت کرده بود، […]
» ادامه
نامه رضا خندان از زندان اوین به رئیس قوه قضاییه؛ هشدار درباره خطر مرگ زندانیان در پی حملات و درخواست آزادی فوری رضا خندان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در نامهای خطاب به رئیس قوه قضاییه با اشاره به شرایط جنگی و خطر بمباران، خواستار آزادی فوری زندانیان شد. او با یادآوری کشته شدن دهها زندانی، کارکنان و خانوادهها […]
» ادامه
ضرورت اقدام فوری برای دستیابی به آتشبس و جلوگیری از کشتار و ویرانگری بیشتر بیش از پنج روز از تجاوز نظامی دولتهای آمریکا و اسرائیل به ایران میگذرد که تا کنون علاوه بر وارد کردن خسارت به بخشهایی از زیرساختهای نظامی، دفاعی و انتظامی، کلانتریها، پایگاههای بسیج و نهادهای حاکمیتی، در مواردی منازل مسکونی، مراکز هلال احمر، بیمارستانها و مدارس […]
» ادامه
سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور و جبهه ملی ایران ـ اروپا همواره مخالفت قاطع خود را با هرگونه حمله نظامی به ایران اعلام کردهاند. در حال حاضر، سازمانهای حقوق بشری از افزایش شمار کودکان قربانی در حمله به مدرسهای که روز گذشته هدف قرار گرفت، خبر میدهند؛ حادثهای که بهدلیل ماهیت هدف و ترکیب قربانیان، به یکی […]
» ادامه
سعدی هشداری ژرفاندیشانه داده بود: «رئیسی که دشمن سیاست نکرد / هم از دست دشمن ریاست نکرد.» حکمتی که آیتالله علی خامنهای چندان به آن وقعی ننهاد. «دشمن» از پرتکرارترین واژگان در قاموس رهبر جمهوری اسلامی بود — واژهای که اغلب به ایالات متحده و گاه به اسرائیل اطلاق میشد. در نهایت نیز همان دشمنان به ۳۷ سال زمامداری او […]
» ادامه
نامه به دکتر سعید مدنی: از «زن، زندگی، آزادی» تا «هر کی بیاد از اینا بهتره» چگونه میشود از منظر جامعهشناسی سیاسی این خیزش را ارزیابی کرد؟ آیا این یک «انقلاب ملی» است یا یک «کودتا با همدستی قدرتهای خارجی»؟ و اگر هیچ کدام، پس چیست؟ از دیدگاه من خیزش دیماه نه یک انقلاب بلکه علامت راهی در یک «مسیر انقلابی» میباشد، علامتی که نشان […]
» ادامه
با شروع جنگ، دستور کار سیاست در ایران، دستکم تا پایان درگیریهای نظامی، عمدتا در دست بازیگرانی است که آغازگر آن بودهاند، چه آنهایی که به منظور تغییر ساختار سیاسی ایران این جنگ را تدارک دیده و آغاز کردند و یا ساختار قدرتی که با اتخاذ سیاستهای خود، بویژه در حوزه هستهای و نظامی و نیز حضور منطقهای قدرتهای منطقهای […]
» ادامه