پیام به مناسبت سومین سالگرد جنبش سبز
در آستانه سومین سالگرد جنبش سبز مردم ایران قرار داریم و فرصت خوبی است برای بررسی درس ها و دست آوردها و هم چنین برای نگاهی به چشم انداز و چاره جویی. مهم ترین دست آورد جنبش سبز به نظر من یک نوع همگرایی و نزدیکی بود بین نیروهایی که درون جمهوری استلامی ایران برخاسته بودند و نیروهایی که در بیرون نظام، در دهه های اخیر در جهت آزادی و عدالت در ایران مبارزه کرده اند، نیروهای چپ و ملی گرا. در بُعد اجتماعی مردمی که با تاسیس جمهوری اسلامی ایران به دو گروه خودی و غیر خودی تقسیم شده بودند، جنبش سبز به آنها فرصت داد که این مرز را بشکنند و یک دیگر را شهروند بینند. جنبش سبز قشرهای مذهبی تر جامعه ما را با قشرهای مدرن تر جامعه ما پیوند داد. و اما مهم ترین درسی که به نظر من می توان از این جنبش گرفت این است که در قبل از این جنبش دوم خرداد رخ دهد، یا قبل از این که ۲۲ خرداد و جنبش سبز رخ دهد، بسیاری از فعالین نومید بودند و چشم انداز را منفی و تیره می دیدند و استبداد را در حال قوام یابی. اما همین که جنبش به پیشرفت ها و پیروزی هایی دست یافت، نیروهایی که تا دیروز مایوس بودند کوشیدند از رهبران جنبش پیشی بگیرند، از آنها عبور کنند، شعارهایی مطرح کنند که با تناسب قوای حاضر در صحنه تناسبی نداشت. و خوب مشکلاتی هم به وجود بیآورند و امکان مقاومت در برابر استبداد حاکم را کم تر کنند. امروز نیز وقتی بخواهیم به چشم انداز نگاه کنیم یا چاره جویی کنیم خوب است این درس را به یاد آوریم و اگر امروز نیروهایی نومید هستند و استبداد را در حال قوام یابی می بینند، بکوشیم آنها هم دست به دست ما دهند، دست به دست هم دهیم، و بکوشیم که در آینده وتقتی کوشش های ما به ثمر می رسد و فضای سیاسی باز می شود، با یکی کردن کوشش هامان، با همآهنگ کردن حرکتمان، مانع از آن شویم که از هم جدا بیافتیم و باز مستبدین فرصت یابند شمشیر بکشند و موجب عقب نشینی ما شوند. ولی باید بدانیم که ما در هر حال باید بر روی اصول خود بایستیم؛ همان اصولی که از همان اول راهنمای عمل ما بوده است: ما هیچ گاه حمایت خارجی نخواسته ایم، ما هیچ گاه متکی بر فشار خارجی نبوده ایم، ما همیشه خواهان اتکاء بر رای مردم بوده ایم و امروز نیز بر همین خواسته، بر همین اصل ارزشی ایستاده ایم. جنبش ما، جنبش سبز، همیشه قانون گرا بوده، همیشه خواهان اجرای قانون بوده، همیشه تلاش کرده حکومت را به پای بندی به قانون دعوت کند. امروز نیز ما خواهان رعایت حرمت قانون هستیم و آزادی عزیزان دربند، بخصوص آقایان کروبی و موسوی، که در حصر غیرقانونی هستند، مهم ترین خواست ماست. ما از روز اول مسالمت آمیز عمل کرده ایم و تا روز آخر هم مسالمت آمیز عمل خواهیم کرد. ما نیروی صلح هستیم. همیشه با پراکنده کردن مردم، با رو در رو کردن آنها با یک دیگر، با خودی غیر خودی کردن شهروندان مقابله کرده ایم؛ امروز هم مقابله خواهیم کرد تا پیروزی. ما معتقد به گفتگو هستیم؛ با همه ی مخالفین، بخصوص آنها که در حکومت نشسته اند. ما نمی خواهیم رهبران جنبش را در مقابل هم قرار دهیم؛ جنبش را دو پاره کنیم؛ خوب و بد کنیم. بگذار هرکس با گام های خود با جنبش ما همراه شود. ما معتقدیم ایران برای همه ایرانیان است. جنبش سبز نیاز به مقابله با هیچ نیرویی ندارد. امیدواریم چهارمین سال جنبش سبز سالی باشد که ما را یک گام بزرگ به آرزوی همیشگی مان، ساختن ایرانی بدون تبعیض، که در آن زن و مرد هر دو به یک سان حق داشته باشند، همه در آزادی به سر برند، نزدیک تر کند: ایرانی برای همه ایرانیان.
فرخ نگهدار
شنبه – بیستم خرداد ۱۳۹۱ – لندن
****************
مقالات دیگر از این نویسنده
- ضرورت قبول «طرح دو دولت» از طرف ایران
- پزشکیان و دامنه گفتگو با مخالفان
- انتظار ایران از مذاکرات
- اسرائیل زد. حالا چه کنیم؟
- انتخابات ۸ تیر و اعتلای نقش جبهه اصلاحات
- درباره جبهه اصلاحات ایران
- انتخابات مجلس و مواضع نیروهای سیاسی
- اعتراض به اعدام امری همگانی
- جنگ غزه و نقش محوری آتش بس
- آیا نظام سرمایه داری خوداصلاحگر است؟
- راه گذار به دموکراسی و آزادی مسالمت آمیز است
- سیر اعتراضات در خارج کشور و چالش بزرگ جمهوری خواهان
- تظاهرات روز شنبه و مساله رهبری
- مهسا جان باخت! تا آزادی و دموکراسی چقدر راه باقی است؟
- درباره علل و پیامدهای بازداشت تاجزاده
- چرا در وین توافق می شود؟
- در ضرورت جبهه ملی برای اصلاحات
- انتخابات 1400: فرصت ها و تهدیدها
- زیر پوست انتخابات 2020 در امریکا
- مبارزه علیه تحریم ها: هم استراتژی هم تاکتیک
- جمهوریخواهی نیازمند رهبری واحد است
- «نیروی سوم» در سه سطح
- پنج نشست با دو درک از وضعیت سیاسی
- ظرفیتهای کشور در سطحی است که میتوان دوام آورد
- چهل سالگی انقلاب، بازخوانی انقلاب از چپ
- نقدی بر مقاله «چهار راه اصلاح طلبان»
- معرفی کتاب تازه فراسیس فوکویاما به نام «هویت»
- خروج ترامپ از برجام و پاسخ ما
- اصلاح طلبان و سالِ دشوارِ ۹۷
- رفراندوم آري؟ رفراندوم نه؟
- اعتراض های مردمی: فرصت ها و تهدیدها
- جایگاه نگاه دکتر یزدی از دیروز تا فردا
- عوامل عمده در پیدایش و گسترش تروریسم کداماند؟
- با تروریسم چه باید کرد؟
- بیستمین سالگرد دوم خرداد
- به روحانی رای می دهم؛ برای دوام برجام، برای مهار فقر و بیکاری
- رئیسی؟ احمدینژاد؟ روحانی؟
- رئیسی آمد. حالا چه باید کرد؟
- آشتی ملی معنا ندارد؟
- تاثیر فقدان هاشمی بر مناسبات قدرت
- شاگرد زرنگ انقلاب
- انتخابات ۹۴؛ فراتر از “نه” به تندروها
- علیه داعش چگونه؟
- حاصلِ رفتنِ برجام به مجلس
- توافق هسته ای و مناسبات قدرت
- ابعاد اهمیت تاریخ ساز توافق هسته ای
- انتخاب رئیس خبرگان: هاشمی آری! هاشمی نه!
- انتخابات خوب پشتوانه توافق هسته ای خوب است
- اگر صداقتی در کار باشد
- در آستانهی توافق هستهای؟
- تزهایی در رابطه با تحولات عراق
- سئوال: نظر رهبر به کیست؟
- سنجــش سخنان نــوروزی آقـای خامنه ای
- واکنش ها به امکان ورود خاتمی
- امروز ۸ مارس است
- تاثیرگذاری های آرگو و لینکلن
- در دفاع از پیشنهاد شخصیت های ملی مذهبی
- انتخابات در راه است. چه باید کرد؟
- آقای انبارلویی! حمله به اصلاح طلبان راه حل تحریم و تورم نیست
- در مورد نشست پراگ
- آیا پنجمین همآیش نقطه عطف است؟
- تحول در ساختار قدرت
- ضرورت وداع با ناسیونالیسم خاک و خونی
- گونه شناسی اپوزیسیون ایرانی
- باب روپرت رامزفلد
- پیام به مناسبت سومین سالگرد جنبش سبز
- ده نکته درباره انتخابات مجلس نهم
- تلاطم بازارها و تأثیر تحریم ها: چه باید کرد؟
- آیا تحریم و عدم شرکت متفاوت اند؟


