بیستمین سالگرد دوم خرداد
1
دوم خرداد یک نقطه عطف تاریخی در مناسبات قدرت در کشور ماست. تا آن روز حاکمان می توانستند در پشت پرده معلوم کنند چه کسی رئیس جمهور باشد و همان اسم به تایید مردم میرسید.
از دوم خرداد به بعد حاکمان نمی توانند بین خود تصمیم بگیرند چه کسی رئیس دولت باشد. دوم خرداد به رای مردم قدرت تاثیر گذاری سیاسی داد. از آن روز به بعد حق تصمیم گیری در این مورد که کدام جناح حکومت رئیس قوه مجریه باشد دیگر در اختیار راس نظام نیست. این تصمیم در اختیار مردم است و تخطی حکومت از آن به بحرانی شدن مناسابت جناح ها در بالا و خیزش و اعتراض اجتماعی در پائین می انجامد. انتخابات 88 به بحران انجامید زیرا تلقی میلیون ها رای دهنده این بود که یک جناح از حکومت با نادیده گرفتن رای مردم کوشیده است رئیس دولت را ابقا کند.
2
دوم خرداد در تاریخ ایران ماندگارخواهد شد زیرا از این روز به بعد اقشار اجتماعی که با تثبیت جمهوری اسلامی شکست خوردند و نفوذ سیاسی خود را از دست دادند، دوباره به صحنه آمدند. از آن روز به بعد اقشار مدرن (طرفدار دموکراسی) به جای مقابله با طیف لایه های مدافع جمهوری اسلامی، با قشرهای مدرن شونده (طرفدار دموکراسی دینی) همسو شده و در رقابت میان جناح های حکومتی مداخله کردند. اگر رای اقشار مدرن نبود خاتمی هم رئیس جمهور نبود. این «ائتلاف اجتماعی» طی 20 سال اخیر پایدار مانده و در پیروزی روحانی در 92 و 96 نیز نقش تعیین کننده داشته است.
مداخله اقشار مدرن نه تنها در مناسبات قدرت در بالا که در رفتار سیاسی جناح ها نیز تاثیر مشخص داشته است. اگر تا دوم خرداد تصور عمومی این بود که نحوه رفتار ناراضیان را رفتار حاکمان تعیین می کند، از آن زمان به بعد هرچه جلو آمده ایم طیف وسیع تری از ناراضیان دریافته اند که چگونه با رفتار خود رفتار حاکمان نسبت به خود را تغییر دهند.
3
از پی دوم خرداد در ذهن بسیاری از نیروهای سیاسی ناراضی از حکومت این تصور را پدید آمد که دستگاه رهبری جمهوری اسلامی مانع عمده در راه تغییر است و برای پیشبرد اصلاحات مقابله با آن، یا عبور از آن، الزامی است. سیر رویدادها طی 16 سال نشان داد که تناسب قدرت طرفین در کشور به گونه ای نیست که مقابله به حذف منجر نشود. پس از وقایع 88 – و مشخصا از بعد از انتخابات 90، استراتژی سیاسی تازه ای در ذهن بسیاری از فعالین سیاسی ناراضی از حکومت جای گیر شد که طبق آن ولایت گرایان (اصول گرایان) به دو گرایش افراطی و میانه رو تقسیم گردید، مقابله با گرایش افراطی و ائتلاف با گرایش میانه در دستور قرار گرفت و ضمن اجتناب از مقابله با دستگاه رهبری برای فراجناحی کردن آن تلاش شد.. با این تحول در استراتژی سیاسی بود که پیروزی های 92، 94، و 96 ممکن گردید.
4
دوم خرداد کمک کرد سیمای ایران در عرصه جهانی دگرگون شود. دوم خرداد در شرایطی رخ داد که دادگاه می کونوس سران جمهوری اسلامی را به ارتکاب قتل فرامرزی محکوم کرده و تمام سفرای کشورهای اروپایی در اعتراض به این رفتار ایران را ترک کرده بودند. دوم خرداد کمک کرد که تصور جهانیان از جمهوری اسلامی تعدیل شود و رای 20 میلیونی مردم و رفتار دولت آقای خاتمی در این تغییر تصویر نقش تعیین کننده داشت. دوم خرداد تلاش نیروهای افراطي ضد نظام برای ترسیم چهره یک حکومت تروریست، مخوف و مردم کش در عرصه جهانی را با مشکل جدی مواجه کرد.
—–
اکنون 20 سال پس از دوم خرداد 766 بسیار واضح تر از بیست سال پیش برای ناظران و تحلیل گران صحنه سیاسی در ایران اهمیت آن رویداد تاریخی مسلم شده است. ارزیابی من این است که به تدریج با بیشتر شدن تاثیر انتخابات در شکل دهی قدرت سیاسی در ایران جایگاه دوم خرداد در سیر تحول تاریخی جامعه ایرانی باز هم برجسته تر خواهد شد.
****************
مقالات دیگر از این نویسنده
- ضرورت قبول «طرح دو دولت» از طرف ایران
- پزشکیان و دامنه گفتگو با مخالفان
- انتظار ایران از مذاکرات
- اسرائیل زد. حالا چه کنیم؟
- انتخابات ۸ تیر و اعتلای نقش جبهه اصلاحات
- درباره جبهه اصلاحات ایران
- انتخابات مجلس و مواضع نیروهای سیاسی
- اعتراض به اعدام امری همگانی
- جنگ غزه و نقش محوری آتش بس
- آیا نظام سرمایه داری خوداصلاحگر است؟
- راه گذار به دموکراسی و آزادی مسالمت آمیز است
- سیر اعتراضات در خارج کشور و چالش بزرگ جمهوری خواهان
- تظاهرات روز شنبه و مساله رهبری
- مهسا جان باخت! تا آزادی و دموکراسی چقدر راه باقی است؟
- درباره علل و پیامدهای بازداشت تاجزاده
- چرا در وین توافق می شود؟
- در ضرورت جبهه ملی برای اصلاحات
- انتخابات 1400: فرصت ها و تهدیدها
- زیر پوست انتخابات 2020 در امریکا
- مبارزه علیه تحریم ها: هم استراتژی هم تاکتیک
- جمهوریخواهی نیازمند رهبری واحد است
- «نیروی سوم» در سه سطح
- پنج نشست با دو درک از وضعیت سیاسی
- ظرفیتهای کشور در سطحی است که میتوان دوام آورد
- چهل سالگی انقلاب، بازخوانی انقلاب از چپ
- نقدی بر مقاله «چهار راه اصلاح طلبان»
- معرفی کتاب تازه فراسیس فوکویاما به نام «هویت»
- خروج ترامپ از برجام و پاسخ ما
- اصلاح طلبان و سالِ دشوارِ ۹۷
- رفراندوم آري؟ رفراندوم نه؟
- اعتراض های مردمی: فرصت ها و تهدیدها
- جایگاه نگاه دکتر یزدی از دیروز تا فردا
- عوامل عمده در پیدایش و گسترش تروریسم کداماند؟
- با تروریسم چه باید کرد؟
- بیستمین سالگرد دوم خرداد
- به روحانی رای می دهم؛ برای دوام برجام، برای مهار فقر و بیکاری
- رئیسی؟ احمدینژاد؟ روحانی؟
- رئیسی آمد. حالا چه باید کرد؟
- آشتی ملی معنا ندارد؟
- تاثیر فقدان هاشمی بر مناسبات قدرت
- شاگرد زرنگ انقلاب
- انتخابات ۹۴؛ فراتر از “نه” به تندروها
- علیه داعش چگونه؟
- حاصلِ رفتنِ برجام به مجلس
- توافق هسته ای و مناسبات قدرت
- ابعاد اهمیت تاریخ ساز توافق هسته ای
- انتخاب رئیس خبرگان: هاشمی آری! هاشمی نه!
- انتخابات خوب پشتوانه توافق هسته ای خوب است
- اگر صداقتی در کار باشد
- در آستانهی توافق هستهای؟
- تزهایی در رابطه با تحولات عراق
- سئوال: نظر رهبر به کیست؟
- سنجــش سخنان نــوروزی آقـای خامنه ای
- واکنش ها به امکان ورود خاتمی
- امروز ۸ مارس است
- تاثیرگذاری های آرگو و لینکلن
- در دفاع از پیشنهاد شخصیت های ملی مذهبی
- انتخابات در راه است. چه باید کرد؟
- آقای انبارلویی! حمله به اصلاح طلبان راه حل تحریم و تورم نیست
- در مورد نشست پراگ
- آیا پنجمین همآیش نقطه عطف است؟
- تحول در ساختار قدرت
- ضرورت وداع با ناسیونالیسم خاک و خونی
- گونه شناسی اپوزیسیون ایرانی
- باب روپرت رامزفلد
- پیام به مناسبت سومین سالگرد جنبش سبز
- ده نکته درباره انتخابات مجلس نهم
- تلاطم بازارها و تأثیر تحریم ها: چه باید کرد؟
- آیا تحریم و عدم شرکت متفاوت اند؟


