اکنون نوبت ماست!
فعلاً زندهایم. همین جمله، در این روزها، خود به اندازه یک تاریخ وزن دارد. نه از آن رو که آسودهایم، نه چون خطری از سرمان گذشته است؛ فقط از این رو که از دهانه آتشی عبور کردهایم که میتوانست بسیار بیش از این بسوزاند، بسیار بیش از این ویران کند، بسیار بیش از این از ما بگیرد. آنچه اکنون برقرار […]
» ادامه