تناقض‌های حل‌نشده‌ای که خامنه‌ای برجای گذاشت

سعدی هشداری ژرف‌اندیشانه داده بود: «رئیسی که دشمن سیاست نکرد / هم از دست دشمن ریاست نکرد.» حکمتی که آیت‌الله علی خامنه‌ای چندان به آن وقعی ننهاد. «دشمن» از پرتکرارترین واژگان در قاموس رهبر جمهوری اسلامی بود — واژه‌ای که اغلب به ایالات متحده و گاه به اسرائیل اطلاق می‌شد. در نهایت نیز همان دشمنان به ۳۷ سال زمامداری او […]

» ادامه

چالش دموکراسی‌خواهان در شکل‌دهی ایران پس از جنگ

با شروع جنگ، دستور کار سیاست در ایران، دست‌کم تا پایان درگیری‌های نظامی، عمدتا در دست بازیگرانی است که آغازگر آن بوده‌اند، چه آنهایی که به منظور تغییر ساختار سیاسی ایران این جنگ را تدارک دیده و آغاز کردند و یا ساختار قدرتی که با اتخاذ سیاست‌های خود، بویژه در حوزه هسته‌ای و نظامی و نیز حضور منطقه‌ای قدرت‌های منطقه‌ای […]

» ادامه

سقوط روایت حکومتی با ویدیوهای مردمی

وحیدآنلاین، اینستاگرام و انفجار حقیقت؛  در ایرانِ پس از ۱۸ و ۱۹ دی ماه، حقیقت دیگر از خیابان می‌آید، نه از رسانه‌های رسمی. صدا و سیما و نهادهای امنیتی سال‌هاست کارکرد اطلاع‌رسانی را از دست داده‌اند و به ابزارهای ایدئولوژیک مشروعیت‌سازی تبدیل شده‌اند؛ ابزارهایی که نه برای توضیح واقعیت، بلکه برای بازتولید یک روایت سیاسی ثابت به کار می‌روند. همین فاصله […]

» ادامه

ماکیاولی و تقاضای کمک از قدرت بیگانه

اگر سازوکارهای قانونی برای حل اختلاف میان مردم و نخبگان وجود نداشته باشند، مردم یا به خشونت داخلی متوسل می‌شوند یا از قدرت‌های خارجی کمک خواهند خواست، و این موضوع نشانه فساد و ضعف ساختار جمهوری است. پس از قتل‌عام مردم ایران به دست حکومت اسلامی در دی‌ماه ۱۴۰۴، خواسته دخالت بشردوستانه و یا نظامی خارجی از سوی بخش قابل […]

» ادامه

نزاع دو الگوی رهبری طی دورۀ گذار

اکنون مسئلۀ رهبری طی دورۀ گذار را می‌توان آینۀ تمام‌نمای نوع آینده‌ای دانست که نیروهای سیاسیِ گذارطلب وعده می‌دهند. پادشاهی‌خواهان با محوریت رضا پهلوی از الگوی «تک‌رهبری» سخن می‌گویند: یک چهرۀ واحد، یک صدا، یک مرکز تصمیم‌گیری. جمهوری‌خواهان، برعکس، بر الگوی «رهبری متکثر» پای می‌فشارند: جمعی از نیروهای متنوع که هر کدام بخشی از واقعیت جامعۀ ایران را نمایندگی می‌کنند. […]

» ادامه

ما و دوگانه طلایی رقیب

اصلا سخن بیهوده‌ای نیست که تاریخ معاصر ایران به قبل و بعد از ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ تقسیم می‌شود. در ۱۹ دیماه به روایت رسای موسوی : «برگی سیاه بر تاریخ طولانی ملت ما افزوده شده است که ایران شبیه آن را به یاد ندارد. رودخانه‌ای از خونِ گرمِ محرومان بر زمین به جریان افتاد که تا مسیر تاریخ را تغییر […]

» ادامه

سازمان یا شعار؟

اگر تاریخ اندیشه سیاسی را نه صرفاً به‌عنوان مجموعه‌ای از نظریه‌ها بلکه همچون تاریخِ تحقق یا شکست ایده‌ها بخوانیم، به یک قاعده تکرارشونده و حیاتی برای عبور از استبداد فراگیر می‌رسیم: هیچ ایده‌ای صرفاً به‌خاطر برتری اخلاقی، عقلانی یا درست‌نمایی خود قادر به شکستن زنجیره قدرت متمرکز و استبدادی نبوده است و حتی روشن‌ترین مفاهیم تا زمانی که نتوانند برای […]

» ادامه

پیامدهای فروپاشی یک یقین سیاسی

چه آینده‌ای در انتظار هواداران پهلوی است؟ باید صریح گفت: احتمال به ثمر نرسیدن سناریوی «سرنگونی قریب‌الوقوع» و به تخت نشستن رضا پهلوی نه یک فرض دور از ذهن ، بلکه سناریویی کاملاً قابل تصور است. توازن واقعی قدرت در داخل کشور، نبود سازمان‌یافتگی میدانی، فقدان ساختار عملی برای انتقال قدرت، و اتکای مکرر به امید حمایت خارجی، همگی احتمال […]

» ادامه

چرا جمهوری‌خواهان ایران در تبدیل شدن به یک قطب سیاسی ناکام مانده‌اند؟

نقدی تحلیلی بر ضعف‌های ساختاری، تشکیلاتی و رسانه‌ای در بیش از چهار دهه پس از استقرار جمهوری اسلامی، طیف گسترده‌ای از جریان‌ها و شخصیت‌های جمهوری‌خواه همواره بخشی پایدار از اپوزیسیون سیاسی ایران را تشکیل داده‌اند. این طیف، که از فعالان سیاسی داخل کشور تا کنشگران مهاجر و تبعیدی را در بر می‌گیرد، در شرایطی نابرابر و پرهزینه فعالیت کرده است؛ […]

» ادامه

 وقتی اقتصاد فرو می‌ریزد: زنجیرهٔ فروپاشی از اخلاق و فرهنگ تا سیاست و روان

وقتی از فروپاشی اقتصادی در ایران سخن می‌گوییم، منظور یک استعارهٔ سیاسی یا اغراق رسانه‌ای نیست. سخن از روندی ساختاری است که طی بیش از چهار دهه، ارزش پول ملی را به‌طور مداوم فرسوده و توان بازتولید اقتصادی را تضعیف کرده است. کاهش چند هزار برابری ارزش ریال، رشد مزمن تورم، رکود طولانی‌مدت و افت مستمر قدرت خرید، نشان‌دهندهٔ بحرانی […]

» ادامه
1 2 3 4 5 6 231