بحثهای سیاسیِ امروز، بیش از آنکه تلاشی برای فهمیدن و پیدا کردنِ راهحل باشند، به صحنهای برای “مچ خواباندن” تبدیل شدهاند. این را میتوان همهجا دید:میان ترامپ و جمهوری اسلامی؛ جایی که هر دو طرف بیش از هر چیز میخواهند در برابر افکار عمومیِ خود، «پیروز» به نظر برسند. میان طرفداران جنگ و مخالفان جنگ؛ جایی که بحث، نه بر […]
» ادامه
سخن آغازین قبل از ورود به حوزه تحلیل سنتزناپذیری دیاسپورای سیاسی دموکراسی خواه، نگاهی به نظرات هابرماس فیلسوف و جامعه شناس برجسته آلمانی که درروز 14 مارس 2026 درگذشت، می اندازیم. در دیدگاه هابرماس، وفاق به عنوان عنصر اساسی تکامل قلمداد می شود، او معتقد بود که این عنصر نه فقط در ذهن بلکه در بستر اجتماع حاصل می گردد. […]
» ادامه
نمیدانم نامت چیست،نمیدانم در کدام گوشهی جهان، زیر کدام سقفِ سیمانی یا آسمانِ آزاد،در بند تنات هستی یا اندیشهات.اما میدانم ایستادهای، میدانم که وقتی جهان با دروغ و تهدید آغشته میشود، تو لب فرو نمیبندی،میدانم که صدایت، حتی اگر خرد شود، هرگز به زمزمهای سازشکارانه بدل نخواهد شد . ای انسانِ استوار، ای کسی که نانِ راحت را به بهای […]
» ادامه
محسن آرمين نايب رئيس جبهه اصلاحات ايران كه در جلسه اخير مجمع عمومى اين جبهه تحت عنوان «درآمدی بر سامان سیاسی آینده ایران»، وضعیت موجود و روند تحولات پیش روی را تحلیل می کرد، با بکارگیری عنوان جمهوری سوم برای تحول نظام جمهوری اسلامی در دوران پساجنگ به بیان مشخصههای آن پرداخت. سپس انتخابهای فراروی جمهوری سوم و فرصتها و […]
» ادامه
فصل اول: مقدمه و صورتبندی مسئله مشارکت سیاسی (Political Participation) همواره یکی از مهمترین شاخصهای تحلیل پویایی اجتماعی و مشروعیت سیاسی در جوامع مدرن بوده است. با این حال، در علوم سیاسی معاصر، توجه صرف به میزان مشارکت یا تبلیغات و پروگاندای حمایت از رژیم مستقر برای فهم رفتار سیاسی کافی نیست، بلکه کیفیت، انگیزهها و سازوکارهای شکلدهنده آن نیز […]
» ادامه
در تاریخ سیاسی ایران، جنگ فقط یک رویداد نظامی نبوده است؛ اغلب به یک مفهوم سیاسی و حتی فلسفی تبدیل شده است. در دهه شصت، روحالله خمینی جنگ ایران و عراق را «نعمت» مینامید؛ تعبیری که سالها بعد برای بسیاری تکاندهنده و غیرقابلفهم به نظر رسید. اما امروز، در فضای پرتنش میان ایران و آمریکا و سایهٔ احتمال درگیری نظامی […]
» ادامه
در تحلیل گفتمانهای خشونتمحور، تمرکز صرف بر خودِ پدیدهی خشونت کافی نیست بلکه باید به سازوکارهای روایی پرداخت که این خشونت را از صحنهی اخلاقی و تاریخی پاک کرده و آن را به شکلی اجتنابناپذیر یا حتی مقدس جلوه میدهند. در این چارچوب، گروههایی که میتوان آنها را تحت عناوینی چون «مذهبی-اقتدارگرا» و «سلطنتطلبِ اقتدارگرا» دستهبندی کرد، غالباً خشونت را […]
» ادامه
۱. مقدمه مطالعه کنشهای اعتراضی در جوامع اقتدارگرا، بهویژه در خاورمیانه، مستلزم توجه به دینامیکهای پیچیدهای است که فراتر از متغیرهای صرفاً اقتصادی عمل میکنند. ایران بهعنوان نمونهای برجسته، در دهههای اخیر شاهد تکرار امواج اعتراضی بوده است؛ با این حال، این اعتراضات بهندرت به جنبشهای پایدار یا تغییرات ساختاری منجر شدهاند. مسئله اصلی این گزارش آن است که چرا […]
» ادامه
ظهور استبداد در مهد دموکراسی امروز جهان شاهد پارادوکسی هولناک است؛ دونالد ترامپ، در حالی که بر صندلی ریاستجمهوری کشوری تکیه زده که مدعی رهبری دموکراسی جهانی است، عملاً به جایگاه یک «سلطان تمامعیار» صعود کرده است. او با نادیده گرفتن کنگره، دور زدن نهادهای قانونی و حتی بیاطلاع گذاشتن متحدان سنتی خود در ناتو، شیپور جنگی را نواخته است […]
» ادامه
تیتر اصلی: جریانات سیاسی جمهوریخواه و مشروطهخواه: فاقد چشمانداز آیندهپژوهانه و غلبه نگاه نخبهمحور سخن آغازین شواهد و دادههای تاکنونی حاکی از این است که هدف تغییر رژیم در ایران، با دو جنگ تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل و پشتیبانی همدستان سلطنتطلب که با کشتار مردم، بمباران و تخریب زیرساختها هراه بود، به شکست منجر شده است. ناکامی راست افراطی با […]
» ادامه