دو جنگ تجاوزکارانه و بازندگان و برندگان آن در ایران و جامعه سیاسی آن

مقدمه به نظر می‌رسد که جنگ تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل علیه ایران، که در تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز گشت و چهل روز ادامه داشت، با تفاهم‌نامه‌ای به پایان رسیده است. جنگ دوازده‌روزه و این جنگ زنجیره‌های بحران‌های عمیق و چندجانبه را در تمامی سطوح جامعه ایران، در داخل و خارج شدت بخشیده‌اند. ویژگی مهم دوره پساجنگ در ایران وجود […]

» ادامه

ضرورت تشکیل مجلس ملی و دولت ملی، راه برون‌رفت از بحران حکمرانی در ایران

مقدمه جنگ‌های پیاپی سال ۲۰۲۵ و تحولات سیاسی پس از آن را می‌توان نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران دانست. این رخدادها نه تنها بسیاری از معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی را دگرگون کردند، بلکه بار دیگر بحران‌های انباشته در ساختار حکمرانی کشور را آشکار ساختند. با وجود تغییرات مهم در رأس قدرت و توافق‌های متعاقب آن با آمریکا، مشکلات بنیادین […]

» ادامه

ظرفیت های ایران در دوران پساجنگ

توضیح: پروفسور ولی نصر1 و پروفسور رابرت پِیپ2 (Robert Pape) هر دو از منظر استراتژی راهبردی به گذشته و آینده ایران پرداخته‌اند. در بخش اول مقاله حاضر تصویری از نظریات نصر و پیپ گزارش شده است. در بخش دوم دیدگاه‌های این دو صاحب‌نظر با هم مقایسه شده است و در بخش سوم فرصت‌ها و موانع پیشاروی استراتژی کلان ایران برای […]

» ادامه

آینده ایران: صلح پایدار، ترک مخاصمه یا ادامه تنش؟

تفاهم اولیه بر سر نقشه‌راه برون‌رفت از بحران میان دولت ترامپ و جمهوری اسلامی سایه جنگ را دست‌کم در شرایط کنونی از سر ایران دور می‌کند. برای دست‌یابی به توافقی که هنوز هم چارچوب دقیق آن روشن نیست، هر دو دولت ناچار شدند در برابر یکدیکر کوتاه بیایند. ج.ا. با رهاکردن سیاست “نه مذاکره می‌کنیم و نه جنگ می‌شود”، “مقاومت”، […]

» ادامه

برنامه‌ای برای صلح، تغییرات درون‌سیستمی و گذار دموکراتیک در ایران

مقدمه تحلیلی ایران پس از جنگ‌ها، بحران‌های سیاسی و اقتصادی سال‌های اخیر وارد مرحله‌ای تازه از حیات سیاسی و اجتماعی خود شده است. بسیاری از معادلاتی که تا پیش از این مبنای تحلیل و سیاست‌ورزی نیروهای مختلف بود، دستخوش تغییر شده و کشور در برابر انتخاب‌های مهمی قرار گرفته است. جنگ اخیر نشان داد که مداخله خارجی و حمله نظامی […]

» ادامه

دیالکتیک امید –  از تز استبداد تا سنتز جامعه مدنی در ایران

چگونه امید در ایران معاصر به‌مثابه نیرویی تاریخی در بازسازی سوژه‌ی جمعی، سنتزی در برابر دوگانه‌ی استبداد و تجاوز خارجی میسازد. چکیده این مقاله با اتکا به نظریه‌های «امید» در فلسفه‌ی سیاسی و سنت دیالکتیک هگلی–مارکسی، به تحلیل وضعیت ایران معاصر می‌پردازد؛ وضعیتی که در آن «تزِ استبداد حاکمیت اسلامی» و «آنتی‌تزِ کاذبِ تغییر رژیم از طریق جنگ و مداخله‌ی […]

» ادامه

ایرانِ پسا‌جنگ: از امنیتی‌سازی و گیرکردگیِ سیاست تا سیاستِ زندگی و افقِ تحول‌طلبی

ایران در نقطه‌ای ایستاده است که دو منطق در آن با یکدیگر در تقابل‌اند: منطق سیاست مرگ، مبتنی بر حذف، کنترل و فرسایش؛ و منطق سیاست زندگی، مبتنی بر بازسازی و تقویت جامعه مدنی، همبستگی متکثر و امکان زیستن مشترک. گذار از اولی به دومی نه خودکار است و نه صرفاً با تغییر توازن‌های ژئوپلیتیک حاصل می‌شود. این گذار، اگر […]

» ادامه

سیاست در عصر «مچ خواباندن»

بحث‌های سیاسیِ امروز، بیش از آنکه تلاشی برای فهمیدن و پیدا کردنِ راه‌حل باشند، به صحنه‌ای برای “مچ خواباندن” تبدیل شده‌اند. این را می‌توان همه‌جا دید:میان ترامپ  و جمهوری اسلامی؛ جایی که هر دو طرف بیش از هر چیز می‌خواهند در برابر افکار عمومیِ خود، «پیروز» به نظر برسند. میان طرفداران جنگ و مخالفان جنگ؛ جایی که بحث، نه بر […]

» ادامه

“دموکراسی تفاهمی”هابرماس و جریانات سیاسی دموکراسی‌خواه در دیاسپورا

سخن آغازین  قبل از ورود به حوزه تحلیل سنتزناپذیری دیاسپورای سیاسی دموکراسی خواه، نگاهی به نظرات هابرماس فیلسوف و جامعه شناس برجسته آلمانی که درروز 14 مارس 2026 درگذشت، می اندازیم.  در دیدگاه هابرماس، وفاق به عنوان عنصر اساسی تکامل قلمداد می شود، او معتقد بود که این عنصر نه فقط در ذهن بلکه در بستر اجتماع حاصل می گردد.  […]

» ادامه

در ستایش ایستادگی، به زندانیان و همه آنانی که آزادی را معنا کردند

نمی‌دانم نامت چیست،نمی‌دانم در کدام گوشه‌ی جهان، زیر کدام سقفِ سیمانی یا آسمانِ آزاد،در بند تن‌ات هستی یا اندیشه‌ات.اما می‌دانم ایستاده‌ای، می‌دانم که وقتی جهان با دروغ و تهدید آغشته می‌شود، تو لب فرو نمی‌بندی،می‌دانم که صدایت، حتی اگر خرد شود، هرگز به زمزمه‌ای سازشکارانه بدل نخواهد شد . ای انسانِ استوار، ای کسی که نانِ راحت را به بهای […]

» ادامه
1 2 3 233