دستگیری و قتل فعالان محیط زیست! چه دستی در کار است؟
در قانون اساسی پر از تناقض جمهوری اسلامی آمده است که رئیس جمهور که با آرای مردم برگزیده میشود مسئول نظارت بر اجرای قانون اساسی است. او پیش از نشستن بر مسند ریاست جمهوری نیز باید به قرآن مجید سوگند یاد کند که در انجام مسئولیتهای خود قصور نمی کند.
اما از روز اولی که بنای کج جمهوری اسلامی گذاشته شد تا به امروز فقط یک رئیس جمهور اشتباها مسئولیت خود را جدی گرفت و همین مایه عزل او شد (بنی صدر)
خاتمی اما حرفهای قشنگ زد بدون آن که مسئولیتهای خود را جدی بگیرد، به طوری که در آخر دوره او یکی از ننگین ترین انتخاباتهای ریاست جمهوری برگزار شد که در هر دو مرحله آن مأموران ولایت مطلقه فقیه برای روی کار آوردن محمود احمدی نژاد که نور چشم رهبر شده بود زیر چشم وزارت کشور خاتمی تقلب شرعی کردند!
باری، اینک روحانی در دوره دوم ریاست جمهوریاش، بی اختیاری مطلق رئیس جمهور را در برابر ولایت مطلقه فقیه به نحو رقت باری به نمایش گذاشته است. هر چه او از وعده های انتخاباتیاش دور و به منویات رهبر نزدیکتر می شود، بیشتر از سوی شخص رهبر و نهادهای تحت نظر وی تحقیر می شود.
او پس از انتخابات، کابینه را همان گونه چینش کرد که خامنه ای می خواست. بودجه را در جهت رضایت رهبر، نظامیان و حوزه های علمیه و نهادهای وابسته به آنها نوشت و آن چه را که باید برای نجات محیط زیست بحرانی ایران هزینه شود به نظامیان و روحانیون اختصاص داد. با این همه، هیچ یک از نهادهای تحت نظر خامنه ای در هیچ مورد حریم ریاست جمهوری و احترام روحانی را نگه نداشتهاند. باید گفت هر چه او دیوارش را کوتاه تر کرده نهادهای سرکوب بیشتر و راحت تر از آن بالا رفته اند:
او مدام حرفهای بی پشتوانه میزند، در حالی که تندروها به رهبری علی خامنهای به پشتوانه زور عمل میکنند. و از آن جا که روحانی نمی خواهد به سرنوشت موسوی و یا حتی خاتمی دچار شود به تقیه روی آورده است. از حرفها و انشاءهای تکراری و ملالت آور او که می گوید در دوره من ایران «هر سال رشد اقتصادی داشته»، «تورم مهار شده»، «مردم نگران نباشند دلار ارزان خواهد شد» و یا «به وعده هایی که به مردم دادم وفادارم»، «اعتراض حق مردم است»، «مسئله فقر و اشتغال حل خواهد شد»، «جمهوری اسلامی خواهان صلح و دوستی با همسایگان و جهانیان است….» که بگذریم، او و کابینهاش نخواسته اند و یا نتوانسته اند در عمل هیچ گام محسوسی در بهبود اشتغال، راه انداختن صنایع، کاهش فقر، جلوگیری از گرانی، مبارزه با فساد که مستلزم کوتاه کردن دست نظامیان از اقتصاد است، تغییر سیاستهای منطقه ای و بین المللی، و محدود کردن دخالت سپاه و قوه قضائیه در سرکوب و آدمکشی بردارند.
روحانی اگر اعتراض را به راستی حق مردم می داند چرا در مقام رئیس جمهور به وظیفه خود در امر دفاع از جوانان معترضی که در زندانها به قتل رسیدند، حتی برای خالی نبودن عریضه هم که شده حرفی نزده است؟
به فرمان چه دستگاهی، کدام مقامی و به چه دلیل در اوایل بهمن امسال امر به سرکوب و دستگیری دراویش گنابادی داده شده است؟ اگر روحانی با این اقدامات همراهی ندارد چرا مخالفت خود را ابراز نمیکند؟
و حالا در روزهای اخیر اطلاعات سپاه تصمیم به جمع کردن بساط فعالان محیط زیست گرفته است. گروهی از استادان و کارشناسان خوش نام و ایران دوست محیط زیست را به اتهام دروغین جاسوسی دستگیر کرده اند و یکی از اساتید بنام جامعه شناسی و فعال زیست محیط دکتر کاووس سیدامامی را در زندان به قتل رسانده اند. وظیفه و مسئولیت رئیس جمهور در این زمینه چیست؟ شایع است که مافیای سپاه پاسداران که تلاش های فعالان محیط زیست را خلاف منافع و موقعیتهای اقتصادی و اهداف سیاسی خود و نیز مغایر با بهره برداریهای بی رویه از منابع آبی و ذخایر و معادن کشور می دیده اند، به دستگیری و جمع کردن بساط آنان دست زده اند. در شرایطی که ایران به خاطر سیاستهای غیرکارشناسی و هزینه کردن بودجه هایی که باید صرف بهبود محیط زیست شود در جنگهای نیابتی و فساد نهادینه شده غرق است و در همه عرصههای زیست محیطی به نقطه بحران رسیده است، سرکوب فعالان این عرصه چه مفهومی و چه پیامی با خود به همراه دارد؟ چرا رئیس جمهور کشور نسبت به این رویدادهای تلخ سکوت پیشه کرده است؟ اصلا مگر فعالان محیط زیست بجز تحقیق در مورد علل وخامت آلودگی هوا و دریا و خشکیدن دریاچههای کشوربه کدام دادهها و پروندههای طبقه بندی شده جمهوری اسلامی دسترسی دارند که به جاسوسی متهم شده اند؟ آیا تلاش آنان برای آشکار کردن علل وخامت محیط زیست و نقش سیاستهای غیرکارشناسی جمهوری اسلامی و محدود شدن هزینههای زیست محیط به سود جنگهای منطقه ای نیست که به اتهام واهی جاسوسی دستگیر شده اند؟ و تازه به فرض آن که کسی اقدام به جاسوسی کرده باشد مگر میشود بدون محاکمه علنی و بدون محکومیت او را به زندان انداخت و یا به قتل رساند و بعد هم مدعی شد که او خودکشی کرده است؟ این همه خودکشیهای زنجیره ای در زندانها را چه کسی باور می کند؟ دادستان تهران که وظیفه اش ستاندن داد است در برابر هر قتلی که در زندان اتفاق می افتد به جای تحقیق و تفحص نقش وکیل مدافع و سخنگوی زندانبان را ایفا می کند و هر بار مدعی می شود که قربانیان خودکشی کرده اند.
آیا نباید از روحانی خواست که به جای تحویل دادن حرفهای بی پشتوانه و انشاءهای تکراری در مقام رئیس جمهور خواستار بازرسی زندان ها و تفحص در مورد پرونده قتلها و یا خودکشیهای زندانیان گردد؟ آیا نباید در دفاع از فعالان محیط زیست که در چنگال مافیای اقتصادی نظامی اسیر شده اند اقدام کند؟
اقدام مافیای اقتصادی – نظامی در حبس و شکنجه و قتل فعالان محیط زیست، رسوایی بزرگی است که اگر رئیس جمهور نمی تواند هر چه زودتر نسبت به آن اعتراض کند، بهتر است به خاطر احترام به مردم از سمت خود استعفا دهد.
افکار عمومی قطعا خواهان روشن شدن هر چه زودتر حقایق است و از رئیس جمهور انتظار میرود هیئتی را برای بررسی این دستگیریها، علت مرگ چهره میهن دوست و فعال سرشناس محیط زیست دکتر کاووس سیدامامی و معرفی هویت عامل این جنایات، تعیین کند و خود شخصا تا روشن شدن حقایق پیگیر آن باشد.
خبرنامه گویا
****************
مقالات دیگر از این نویسنده
- حمله نظامی، خدمت به تروریسم و دشمنی با جنبش دموکراسی خواهی ایران!
- حمله نظامی و چهار سناریو!
- حکومت اسرائیل پاشنه آشیل دموکراسی و مشوق تروریسم!
- راه نجات ملی وگذار به دموکراسی!
- نقدی بر “منشور همبستگی و سازماندهی برای آزادی (مهسا)”
- “برای” رنسانس ایرانی
- “ضد امپریالیسم” در خدمت دیکتاتوری!
- اعتراضات آبانماه چرا سرکوب شد؟
- استراتژی و تاکتیکهای بقاء جمهوری اسلامی
- کشتار ۶۷؛ اگر جای میرحسین بودم!
- درسهایی از جنبش ضد تبعیض آمریکا
- آیا بشر به این فاجعه نیاز داشت؟
- کرونا و زوال عقل در جمهوری اسلامی
- در «تحریم انتخابات» کی باخت و کی برد؟
- گذار؛ موج، نه موج سوار!
- ترور سردار سلیمانی آینده را سیاهتر میکند؛ ناسیونالیسم متوهم در سوگ سردار
- میرحسین و خاتمی؛ دو راهبرد متضاد!
- چرا خامنهای میگوید: مستضعف منم نه فرودستان؟
- همراه با اعتراضات؛ بدون اما و اگر!
- اپوزیسیون؛ مرزهای حمایت و دخالت
- قمار خطرناک ترامپ-خامنهای؛ بازنده و آینده
- گفتگوی خامنهای-آبه؛ «ناموس انقلاب» در برابر صلح
- استراتژی برنده، استراتژی بازنده!
- آیا جنگ محتمل است؟
- دشمن ما همینجاست! اشتباه نکنیم
- ۴۰ سال خیانت به زیست بوم و اینک فاجعه!
- پیام «راهبردی» خامنهای چه بود؟
- آفریقای جنوبی و شیلی؛ پیچ و خم های سیاست در گذار به دموکراسی
- چهار نکته در ملامت چهارصد امضا!
- بازگشت سلطنت نه ممکن و نه مطلوب!
- خروج آمریکا از برجام، کمک به دیکتاتوری سپاه!
- اپوزیسیون فرو پاشیده و فروپاشی رژیم!
- تراژدی کردستان؛ تجزیهگری یا تجزیهطلبی؟
- شعلهسعدی؛ اعتبارزدایی یا اعتبارفزایی؟
- گذاربه دموکراسی باکدام راهبرد؟
- پیامدها و بایدهای پس از خروج آمریکا از برجام
- چشمانداز افول جمهوری اسلامی و مساله مبرم آلترناتیو!
- اتحاد دموکراسی خواهان ضرورت زمان
- دستگیری و قتل فعالان محیط زیست! چه دستی در کار است؟
- آیا انقلاب دیگری در راه است؟
- فرجام اعتراضات چه خواهد بود ؟
- پیامد تسلیمطلبی اصلاحطلبان و شوریدن احمدینژاد!
- رفراندومی که آرزوها را برباد داد!
- طاهر آقا هفتاد سال نماد اشکها و لبخندهای مردم ما
- چرا ظریف از دیپلماسی منطقه ای حذف شده؟
- ولایت فقیه مسئول اصلی کشتار ۶۷
- خروج احتمالی آمریکا از برجام و پیامدهای آن
- کدام چپ در آینده ایران نقش دارد؟
- استراتژی محکوم به شکست آقای خامنهای!
- چرا عزل روحانی ممکن نیست؟
- دگرگونی گفتمان ها در ایران
- “چرا آتش به اختیار”؟
- مرگ سیاسی افراطیگری ولایتمدار
- حاکمیت توان یک کودتای انتخاباتی دیگر را ندارد!
- رویاروئی دو راهبرد جنگ و صلح در انتخابات!
- خوابی که ترامپ برای ایران دیده!
- پیام امروز مردم چه بود؟
- نگرش «انقلابی» مداخله و امنیت ملی ایران
- حضور نظامی روسیه در ایران و نقش مجلس
- چرا خامنهای مطالبات اصیل مردم را “خواست دشمن” مینامد؟
- چرا با وجود رد صلاحیتها، خامنهای نگران واکنش مردم است!؟
- نقش شورای نگهبان، سرقت رای ملت، پیش از انتخابات!
- اقدام تحریکآمیز عربستان، واکنش تندروها، و “نفوذ دشمن!
- سپاه، مخل توسعه و امنیت!
- رویاهای خطرناک خامنه ای و پیامدهای اقتصادی و سیاسی آن
- به یاد میهن پرستِ پاکباخته سرگرد خلبان ضیاء عابدی
- ایران و آمریکا، رمز گذار از تقابل به تعامل!
- چند نکته درباره توافق هسته ای و پیامدهای آن
- بازی خامنهای با مهره قوه قضائيه “مستقل”!
- دستهای پشت پرده تظاهرات پاريس عليه توافق هستهای!
- اتحاد کشورهای عربی با فرانسه عليه استراتژی نوين آمريکا!
- رويارويی راهبردها در مذاکرات هستهای به کجا میانجامد؟
- درباره راهبردهای گذار به دموکراسی
- چرا ايرانيان در تظاهرات ضد آمريکايی شرکت نکردند؟
