ملاحظاتی پیرامون جنبشهای اجتماعی ایران
بسیاری از نظریهپردازان بر این باورند که جنبشهای اجتماعی معاصر به اندازه جنبشهای کلاسیک به روشنفکران مرجع، سازمانهای مدنی، رهبری و نقشه راه نیاز ندارند. زیرا در این جنبشها نقش روشنفکران، احزاب سیاسی و سازمانهای مدنی متداول حاشیهای شده است و شبکههای اجتماعی با بهره بردن از فضای مجازی میداندار صحنه شدهاند. سازماندهی جدید، هم سرعت بیشتری دارد و هم […]
» ادامه