برای گذار از حاکمیت دینی آماده شویم
گذر از حاکمیت دینی قطعی است. آیا ما با سقوط کامل رژیم روبرو خواهیم شد که نتایجش کاملا نامعلوم خواهد بود، یا فروپاشی از داخل رخ داده و رژیم استحاله خواهد شد، هر دوی این ها می تواند مورد بحث ما باشد. این روشن است که به مانند اتحاد شوروی که به حاکمیت حزب کمونیست پایان داده شد در ایران نیز مردم به کم از پایان دادن به حاکمیت دستگاه دین یعنی برچیدن دستگاه اداری ولی فقیه راضی نخواهند شد. اما مانع دیگری هم وجود دارد که عموم مردم از آن نفرت دارند و آن هم سپاه پاسداران است که در سرکوب و کشتار مردم در همه این سال ها نقش داشته است. سپاه را میشود منحل نموده و بصورت فردی به استخدام ارتش در آورد. این که در شرایط پیچیده ایران چه نیروهایی می توانند نقش ایفا کنند هم یک معادله چند مجهولی است اما غیر قابل حل هم نیست. نیروهایی در درون و پیرامون حکومت به همراه نیروهای مخالف حکومت که موافق راه حل های مسالمت آمیز هستند می توانند پا پیش بگذارند، حمایت مردم را جلب نمایند و به کمک دستگاه اجرایی کشور با طرح برنامه ای روشن در راستای یک دولت ملی مسئولیت پذیرفته حل مشکلات کشور را آغاز نمایند. من در این جا به جنبه های متدیک مسئله پرداختم. این که سیاست چه باید باشد را کلی میشود مطرح ساخت.
۱. به دخالت در منطقه خاورمیانه پایان داده شود.
2. به دشمنی با اسرائیل پایان داده شده و مقدمات مناسبات عادی با اسرائیل آغاز گردد.
3. به دشمنی ۴۶ ساله با آمریکا پایان داده شود و مناسبات عادلانه و کامل بر قرار گردد.
4. پروژه هسته فعلا تعلیق گردد و زیر نظر سازمان انرژی هسته ای سازمان ملل قرار گیرد.
5. در مناسبات با چین و روسیه تجدید نظر شده و از حالت موجود بدر آمده و در چهارچوب های روشن و زیر نظارت مردم در آید.
6. طی انتخاباتی آزاد مجلس شکل گرفته و دولت ملی و مردمی بر سر کار آورده شود.
7. در پروسه وقتی کارها به روال عادی بر می گردد تدارک مجلس مؤسسان آغاز شود.
8. با اعتماد سازی با همه کشورها ایران تبدیل به عضو نرمال سازمان ملل شده تا بشود مشکلات کشور را حل نمود.
9. همه قوانین محدود کننده حقوق زنان تعلیق شود تا در مجلس مؤسسان برای حقوق برابر زنان و مردان قوانین جدید وضع شود.
10. زندانیان سیاسی آزاد شده و آزادی فعالیت تشکل های مدنی و احزاب تضمین گردد.
11. قوانین عدالت انتقالی برای محاکمه کسانی که در کشتار مردم دست داشتند وضع گردد.
****************
مقالات دیگر از این نویسنده
- طرح ۱۰ ماده ای برای صلح و پایان جنگ
- درباره میهندوستی، میهنپرستی
- چرا بدون ائتلاف فراگیر ملی، گذار ممکن نیست؟
- میانجیِ گری برای گذار به یک حاکمیت دمکراتیک
- رابطهٔ عقل و خرد و چالشها در زمینه ولایتپذیری در ایران
- سازماندهی موازی در ابعاد سراسری برای حل مشکلات مردم
- سیاستهای جمهوریخواهان ایران
- نقشه راه اپوزیسیون جمهوریخواه در شرایط ضعف حکومت اسلامی
- رقابت شرق و غرب بر سر نفوذ در آینده ایران
- در باره ضرورت تشکیل یک دولت ملی
- سیاست خارجی بیطرفی فعال
- دو مقاله در باره «نقش جنبش مقاومت مدنی» و «سه قطب بندی در سیاست ایران»
- در باره هدف تجاوز نظامی به ایران و نتایج آن
- گفتمان ایرانِ شهروندی “گفتمان رهایی»،
- سیاست های موضوعی جمهوری خواهان ایران
- پنج درس از حرکت ۲۵ بهمن برای رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی
- همه موافقین و مخالفین مذاکره مستقیم با آمریکا
- برای گذار از حاکمیت دینی آماده شویم
- ۱۰ شرط برای وفاق فراگیر ملی و دمکراتیک
- انتخاب راه
- جنبشهای صنفی و مدنی در دوران گذار
- منافع ملی ما و جنگ اسرائیل و حماس
- در باره حکومت جانشین
- فلسفه و سیاست آموزش و پرورش علمی و دموکراتیک
- پنج درس انتخابات فرمایشی ۲۸ خرداد ۱۴۰۰
- شاخصهایی برای خردمندی – بخش دو و سه
- راههای گذر از بحرانهای کنونی کدامند؟
- اتحاد ملی برای لغو نظارت استصوابی
- حداکثرخواهی بر ضد تکثرگرائی دموکراتیک
- رو به میهن، پشت به دشمن
- چهار خواست مشترک دموکراسیخواهان ایران
- شاخصهای مشترک نظامهای دیکتاتوری
- شاخصهای یک حکومت دموکراتیک
- زلزله و برآمد نیروی سوم
- چرا باید درس بخوانیم؟
- پارلمان کلیسای سوئد و درسهای آن برای ما
- سیاستورزی دموکراتیک در تئوری و عمل
- شاخصهایی برای خردمندی
- شاخصهای یک بحث و گفتوگوی علمی و دموکراتیک
- بهمناسبت آغاز سال تحصیلی، شاخصهای یک تدریس خوب، علمی و دمکراتیک
- چرا برخی بسیار میدانند اما هیچ نمیفهمند
- کارپایه میانه مصدق
- رد صلاحیتها؛ نشانه ضعف یا قدرت؟
- آموزش علمی و دموکراتیک
- آیا توافق لوزان در خدمت منافع ملی ایران است؟
- طرحی برای ایجاد تغیرات دمکراتیک در ایران
- جمهور مردم در برابر جمهوری اسلامی
- آزادیهای اجتماعی و دموکراسی سیاسی
- انتخابات افغانستان و «انتخابات» ایران
- ۲۰۱۴ سالی بزرگ برای دموکراسی در جهان
- جمهوری اسلامی به بنبست رسیده است، چاره بحران تغییرات ساختاری است
- در باره سه خط مشی سیاسی و نتایج آن

