نکاتی پیرامون نوار آن جلسه سری و دردسر ساز!
سه روز پس از انفجار بمبی که احمد منتظری و اهل بیت آقای منتظری، با انتشار فایل صوتی جلسه سری قایم مقام رهبر و اعضای برجسته هیت مرگ ، زیر پای خامنه ای، رییسی و حلقه نخست حواریون رهبر منفجر کردند، در حالی که لرزه ها، پس لرزه ها و فوران احساسات همچنان ادامه دارد، مکثی کوتاه بر چند نکته از سخنان آیت الله فقید و نتایج تحلیلی آنها شاید بی فایده نباشد.
منتظری می گوید که اگر می گذاشتند فقط ده دقیقه با خمینی حرف بزند، می توانست نظرش را تغییر بدهد. این سخن بدان معناست که محافل قدرتمندی در بیت خمینی و حول و حوش آن وجود داشتند که می توانستند رابطه رهبر و قائم مقام رسمی اش را قطع کنند و شاید هم، آنها کاری کرده بودند که خمینی نیز رغبتی به دیدار شاگرد و همراهی که در تقویت جایگاهش بسیار کوشیده بود، نداشته باشد. اینکه قطع ارتباط منتظری با خمینی پیش از وقوع کشتارها اتفاق افتاده بود، موید این نظر است که تصمیم به حذف منتظری، پیش از آن گرفته شده بود.
در واقع، بزرگ کردن بیش از اندازه منتظری در روز ها و ماهها ی بعد از انقلاب، ناشی از نگرانی دخمه نشینان از قد بلند طالقانی بود. آنها که قادر به کوچک کردن طالقانی نبودند، با آن که می دانستند که این آیت الله سمج و مومن، می تواند بعد ها درد سر ساز شود،اما احتمالا از سر ناچاری و به عنوان یک تاکتیک ثمربخش، منتظری را بزرگ می کردند تا طالقانی نتواند روی سکوی دوم بایستد. پس از مرگ یا قتل طالقانی، پروژه بزرگ کردن منتظری هم در جهت عکس تغییر مسیر داد و پروژه حذف او به مثابه دومین آدم قد بلند نظام کلید خورد ، به طوری که در ایام پیش از قتل عام ۶۷ دیگر کمتر کسی داستان قایم مقامی آیت الله را جدی می گرفت.
منتظری در این جلسه تاریخی، با یقینی مطلق می گوید که سید احمد خمینی، از همان آغاز به قدرت رسیدن پدرش، در فکر قتل عام مجاهدین و مترصد فرصت برای انجام آن بود. روشن است که سید احمد در این آرزو و برنامه ریزی برای تحقق آن، تنها نبود وپروژه قتل عام زندانیان سیاسی که در آن، احمد خمینی نقش اول را بر عهده داشت، آخرین پرده از اپرای خونینی بود که پدرش در سال ۶۰ مدیریت کرده بود و ایتلافی از مرتجعین و محافظه کاران در آن نقش بازی کرده بودند. این واقعیت مورد اشاره منتظری و تایید خامنه ای ( درکتاب خاطرات) که هم برای قتل عام مجاهدین و هم برای کشتار چپ های زندانی، از خمینی دست-خط گرفته اند، بیانگر آن است که بر فرض اینکه سید احمد نقش مهمی داشته- که قطعا داشته- اما آنچه دست هیت مرگ دخمه نشینان را برای آغاز و تداوم جنایت باز گذاشت، نه تمایلات سید احمد که امضای خمینی در پای آن فرمان شیطانی بوده است و به هیچ طریقی نمی توان – و مطلقا نمی توان- نقش شخص خمینی را در فجایعی که براین کشور گذشت- از جنگ تا کشتار سال ۶۰ و تا قتل عام زندانیان سیاسی- در سایه قرار داد واین از جمله بدان معناست که اصلاح طلب بودن با میراث خواری خمینی- که به گفته منتظری جنایتکاری سفاک وبی رحم بود- قابل جمع نیست.
آخرین نکته مهمی که ربط زیادی به سخنان آیت الله ندارد، ولی به زمان انتشار ونفس انتشار این نوار مربوط می شود، به رابطه امروز خامنه ای با هیت مرگ و تاثیر این افشاگری شجاعانه بر مناسبات قدرت، مربوط می شود.
مستقل از اینکه خامنه ای در آن زمان ، چگونه می اندیشید و آیا واقعا آنگونه که مدعی شده است، در قتل عام دخالت نداشت و مثلا از مجاری غیر رسمی در جریان قرارگرفت ویا آنگونه که آیت الله در گفتگو با عمادالدین باقی، از اظهار بی اطلاعی او با طنز و ناباوری یاد می کند، او نه تنها درجریان بوده ، بلکه در تصمیم گیری ها هم حضور داشته، یک نکته امروز مسلم است: هیت مرگ و اغلب آمران و مباشران سرکوب های خونین، در حلقه نخست حواریون او جا خوش کرده اند و اینکه این الفت از روز اول وجود داشت و یا محصول یک استحاله تدریجی است، هیچ تاثیری در واقعیت این نزدیکی و یگانگی ندارد. نگاه به اقدام شجاعانه بیت زنده یاد منتظری، از این زاویه به آن اهمیت زیادی می دهد.
این افشاگری، خامنه ای را در مدیریت پروژه جانشینی، با درد سر جدی مواجه کرده است و اگر راست باشد که میان سران سپاه، خامنه ای و بقیه دخمه نشینان بر سر رییسی توافق شده است، خامنه ای در اخذ بیعت از مراجع ، گروه ها وشخصیت های تاثیرگذار حاشیه نظام، برای جوانکی که با خون بی گناهان وضو ساخته و اینرا مرجع مسلم تقلید، آیت الله منتظری، تایید کرده است،کار بسیار سختی درپیش خواهد داشت و شاید بتوان گفت که مهره رییسی ، پیش آنکه طرح شود، سوخته است.
****************
مقالات دیگر از این نویسنده
- نکاتی برای درنگ!
- گره ژئوپولیتیک یک انتقال قدرت: خارک و آینده بحران ایران
- ما و دوگانه طلایی رقیب
- ایران در حساسترین روزهای زندگی خود
- آتش نهفته در خاکستر گرم!
- دو مقاله در باره بیانیه جبهه اصلاحات
- نتایج جنگ ۱۲ روزه
- خامنهای، مانعی که باید حذف شود؟
- گونهشناسی محور مقاومت و پروژه اتمی!
- نگاهی به گذشته جمهوریخواهی، در خدمت آینده!
- ریسک به موقع یا خودکشی؟
- نظام در تله تاخیر مرگ پدر خوانده!
- ۲۵ فروردین و بعد از آن!
- بهاره هدایت و جاگیریهای مبهم!
- زن-زندگی-آزادی: فراسوسیال-دموکراسی!
- تاریخ و سیاست!
- افق چندان تیره نیست!
- خامنهای در تله!
- زن، زندگی، آزادی، در آستانه یک سالگی
- رفراندوم یا سفید و سیاه؟
- مادران، جنبش «زن- زندگی- آزادی» و خیز دوم!
- آسمان خاکستری و ابرهای تیره!
- جمهوری و فرصتی تازه!
- مینماید راه!
- رفراندم قانون اساسی، مجلس موسسان!
- مؤسسان و موسوی، هم استراتژی، هم تاکتیک!
- جای خالی میرحسین، جای پر مهندس موسوی!
- ملاحظاتی برای امروز و فردای خیزش زندگی!
- ملاحظاتی برای امروز و فردای خیزش زندگی!
- رهبر انتخابی!
- دورنمای تحقق عدالت اجتماعی در ایران
- میان مسجد و میخانه راهیست!
- زمان نیمه عمر!
- سیسمونیگیت و چند یادآوری
- صعود و سقوط پدر خوانده!
- مسأله همبستگی در ایران
- کلید در دستان شماست!
- فرصتی که از کف میرود!
- انتخابات ۱۴۰۰: چاره ای از سر ناچاری!
- جهان، طالبان و ما!
- انتخابات ۱۴۰۰ نقطه عطف!
- همه مخاطبان خامنهای!
- در بالا چه خبر است؟
- بازهم اجرای بیتنازل قاون اساسی!
- تاجزاده، شب تاریک و بیم موج!
- سعید محمد، رضا پهلوی، تاجزاده و فصلی تازه؟
- چماقسالاری و فرجام آن!
- انتخابات آزاد توافقی، تاسیس مجلس موسسان!
- چالش ایران و آمریکا، شانس های تازه!
- در روزهای سخت تهران: درود بر آمریکا!
- سوگسوانگ!
- جمهوری اجتماعی، توسعه پایدار!
- جهان پساکرونا، ایران و ناسیونالیسم ایرانی!
- چرا ۳۰ فروردین یک نقطه عطف است؟
- نوروز ۹۹، نقطه عطف!
- کرونا و جمهوری اجتماعی!
- دوم اسفند، امپراطور لخت و تابستان داغ!
- زنده باد جمهوری!
- چه خواهد شد؟
- خامنهای، اپوزیسیون و نبرد با زمان!
- موسوی و ارکستر سیاه!
- حتما راهی هست!
- لایه زیرین کوکتل پرانی!
- ساعت صفر یا آشوب؟
- گذار رقابتی، تعادل قوا و نقشه راه!
- گذار مشارکتی، حذفی یا رقابتی؟
- خاتمی، انتخابات و دستمالی مفاهیم
- نامه سرگشاده به مصطفی تاجزاده
- ایران، گروگان توهم نظامی سالاری!
- آقایان خاتمی، موسوی و کروبی! روز مباداتری نداریم!
- همگرایی؛ مبانی، شانس ها و تهدیدها!
- نجات کشور در گروی انتخابات آزاد!
- از مشروطه تا مشروطه!
- بحران سیاست در ایران و چشمانداز آن
- بولسونارو، ارتجاع سرخ و سیاه و بنبست مشروطه!
- اصلاحطلبان و ضرورت انقلاب در اصلاحات!
- نامه کروبی، هوشیاری یک روحانی اصلاحطلب!
- اصلاحپذیری، اصلاحناپذیری یا بنبست اصلاحات؟
- جمهوریخواهی، بیش از همیشه!
- بوی جنگ!
- برای نجات ایران!
- اصلاحطلبان در آزمون فیصلهبخش!
- کمسیون ملی انتخابات و جبهه نجات ملی!
- جبهه نجات ملی، ضرورتی درنگناپذیر!
- رفراندوم و انتخابات آزاد
- کدام راهکار؟
- رفراندم آری، رفراندم نه! مساله این نیست!
- انقلاب بهمن از نمای نزدیک!
- حاشیه ای بر پاسخ تاج زاده به نامه مخملباف!
- دموکرات ها و جنبش خیابانی مردم
- آقای خاتمی! میشنوید؟
- تباهی دین، فساد سیاست، کرختی اخلاق!
- بنبست روحانی، راه سلیمانی ما! راه سلیمانی آنها!
- چپ، همبستگی و ایران
- پات سوم!
- عدالت از دیروز تا فردا!
- به نام «چپ»، به کام «راست»!
- خطر از جای دوری نمیآید!
- تحریم هدفمند؛ کالبد شکافی یک فراخوان!
- آقای روحانی! با کدام برنامه؟
- انتخابات، سیاست و موجی که از راه میرسد!
- تحریم یا ابتذال؟
- به هر ایرانی یک بشکه نفت!
- خامنه ای و تصمیم دشوار!
- اپوزیسیون وآشتی ملی!
- آشتی ملی ۳-۱!
- آقای خاتمی! این آبرو را برای چه می خواهید؟
- نگاهی به رفسنجانی در پرتو نگاه به بهمن «دو بنه»
- نکاتی پیرامون انقلاب و اصقلاب بهمن!
- نکاتی پیرامون نوار آن جلسه سری و دردسر ساز!
- دو ماجرا و سه نتیجه!
- انتخابات خبرگان و بازی دو قطبی!
- به سردار سپاه!
- اسیدپاشی بر چهره سیاست خارجی!
- چالش های اقتصادی و انتخابات
- انتخابات و مجلس بیهوده خبرگان!
- نگاهی به انتخابات اسفند ماه، بایدها و نبایدها!
- روحانی و خامنه ای
- روحانی و پروژه ای که تمام شد!
- ییوند با آزادی (معرفی کتاب)
- جمهوری خواهان و بحران جانشینی
- خامنه ای، از شعار تا واقعیت!
- خاتمی و بحران جانشینی
- نگاهی به بیانیه و مبانی وحدت جمهوریخواهان
- اجرای بی تنازل قانون اساسی
- این برداشت را ایجاد نکنیم که باید خرابی عالمگیر شود تا مهدی موعود ظهور کند
- این برداشت را ایجاد نکنیم که باید خرابی عالمگیر شود تا مهدی موعود ظهور کند
- انتخابات، تداوم بن بست یا فرصتی تازه؟
- باز هم چه کنیم؟
- یادداشتی بر کتاب “یاد مانده ها” اثر دکتر ابراهیم محجوبی
- آقایان! از آن روز بترسید
- رفراندم!