اکولوژیست های ایرانی و “روزنامه دنیای اقتصاد”
“روزنامه دنیای اقتصاد” درایران درتاریخ ۱۵ آذر برابر با ۶ دسامبر ۱۴۰۰ مقاله کوتاهی تحت عنوان “ترویج اکولوژیسم ایرانی: چالش جدید محیط زیست ایران” بقلم آقای “بیت اله محمودی” را منتشر کرده است.
آقای محمودی در این نوشته ضمن پذیرش “استمرارو گسترش بحرانهای زیستمحیطی در فرآیند زندگی مردم” به درستی نوشته اند که “مساله محیطزیست از یک موضوع تخصصی و دانشگاهی به یک چالش عمومی و همه گیر شده است” و در ادامه می نویسند که بحران زیست محیطی اکنون شامل “ابعاد اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و به خصوص درگیری آن با سلامت جامعه” نیز شده است.
نویسنده این مقاله اولا- “ابعاد سیاسی” بحران را از قلم انداخته اند و ثانیا معتقد هستند که بحران محیط زیستی “باعث خلق و توسعه دیدگاههایی شده است که هر چند با نیت کمک به محیطزیست کشور شکل گرفتهاند، اما در عمل نه تنها تاثیر واقعی در کاهش و تعدیل چالشهای موجود ندارند، بلکه زمینه و بسترساز تشدید بحرانهای زیستمحیطی درآینده نزدیک خواهند بود”.
در ادامه مقاله،آقای محمودی از همگامی “کنشگران عمومی محیطزیست” با “دیدگاههای آکادمیک” در ایران احساس نگرانی می کنند و این همگامی و پیوند را تحت عنوان “اکولوژیسم ایرانی” نام گذاری می کنند که خود را در قالب “جهانبینی سیاسی علم اکولوژی تعریف میکند” که مورد حمایت “طرفداران متعصب جنبشهای سبز” است و با این جهان بینی “تغییر رابطه بین انسان و طبیعت در سایه سیاسی کردن فرامین اکولوژی در بدنه اجتماعی جامعه امکانپذیر میشود”.
در این نوشته آقای محمودی با توضیح باورهای “اکولوژیسم ایرانی” که “تغییرات بنیادین اجتماعی و اقتصادی جامعه صرفا در پرتو تغییر رویکردهای سیاسی و مدیریتی امکانپذیر است” و همچنین آنها معتقدند که “تنها راه بهبود اوضاع محیطزیست کشور، ایجاد انقلابی فراگیر در تغییر نگاه سیاسیون، برنامه ریزان و مدیران است و… این موضوع به این معنی است که برای داشتن محیطزیست مطلوب، از بالا تا پایین همه ساختارهای موجود باید دگرگون شوند”.
آقای محمودی نظرات “اکولوژیسم ایرانی”را “دیدگاه مخرب در جامعه” و ترویج آن را گسترش “جزم نگری در فهم و حل مسائل محیطزیست کشور” ارزیابی می کنند.
در این مقاله “اکولوژیسم ایرانی” متهم به غوغاسالاری می شود و گفته می شود که اکولوژیست های ایرانی مدعی هستند که برای همه مسائل زیست محیطی راه حل دارند.
به قول نویسنده این نوشته، مثال مشخص دراین رابطه “تولید و ترویج مفهوم و طرحی به نام “استراحت یا تنفس جنگل” در جنگلهای خزری است” و باور آقای محمودی این است که “این طرح با «بینش انقلابی» با نفی تمام قد تجربه چند ده ساله نظام جنگلداری کشور، نه تنها فرصت نقد و اصلاح روندهای موجود را گرفته است بلکه با ترویج مفاهیم موهوم حراست گرایان در عمل فرصت و زمینه مساعدی برای تخریب گسترده جنگل های ارزشمند هیرکانی فراهم آورده است”.
حفاظت از جنگل ها همواره یکی از مهم ترین موضوعات دررابطه با حفظ محیط زیست بوده است، از آنجائیکه تنها ۸.۸ درصد از مساحت کل ایران، پوشش جنگلی دارد، حفظ جنگل در ایران در رابطه با مقابله با تغییرات اقلیمی اهمیت بسزایی دارد.
ایده “استراحت یا تنفس جنگل” نخستین باردرایران توسط مرحوم “دکتر جزیره ای” یکی از متخصصان بنام جنگل و منابع طبیعی مطرح شد، با همگامی و همکاری کنشگران محیط زیست و محافل آکادمیک درایران و پشتیبانی سازمان حفاظت از محیط زیست طرح “تنفس جنگل های شمال” قانونی شد و از اواخرسال ۹۵ به اجرا گذاشته شد.
از همان زمان لابی گران سیاسی (نمایندگان مجلس، وزرا و رانت خوران و رانت جویان وابسته به حکومت و…) در صدد بوده اند که طرح “تنفس جنگل های شمال” را ملغا نمایند.
با یکدست شدن حکومت، با این بهانه که با قانونی شدن این طرح، قاچاق چوب افزایش یافته است، دولت رئیسی لایحه جایگزینی به جای طرح تنفس جنگل به مجلس فرستاد.
حال می توان پرسیدکه کدام گروه های اجتماعی با متوقف شدن طرح “تنفس جنگل های شمال” برندگان اصلی هستند، طبیعتا مردم معمولی کوچه و بازار نیستند، بلکه نمایندگان سه استان شمالی و عده ای از قاچاقچیان رسمی چوب هستند که در یک دیدار صمیمی با آیت الله رئیسی (عضو کمیته مرگ) بر سر توقف طرح “تنفس جنگل های شمال” به توافق رسیدند.
اکنون دیگراین مسئله معما نیست که چرا نوسینده مقاله “ترویج اکولوژیسم ایرانی: چالش جدید محیط زیست ایران” علیه کنشگران محیط زیست و متخصصین و محققین ترقی خواه ایران سخن پراکنی می کند.
جنگل های شمال ایران
سرانه جنگل درایران ۱۷/. در حالی که سرانه جهانی جنگل ۶۲/. است، مقایسه این آمار نشانگر این است که حفظ و احیای جنگل های کشور ضرورتی حیاتی در ایران دارد.
جنگل های ایران از نقطه نظر جغرافیایی به دو گروه تقسیم می شوند. جنگل های شمال و جنگل های خارج از شمال.
جنگل های شمال به تمام ناحیه رویشی هیرکانی و خزری اطلاق می شود.
جنگل های شمال در استان های گیلان، مازندران و گلستان به صورت نواری با طول تقریبی ۸۰۰ کیلومتر و عرض بیست تا هفتاد کیلومتر را در بر می گیرد، آمار حاکی از آن است که در طول شصت سال گذشته ۱۵۲۰۴ هکتار از جنگل های شمال کاسته شده است، دلیل این امر نیز آتش سوزی عمدی و غیرعمد و همچنین مجوز قطع رسمی و غیر رسمی است.
جدول زیر آمار آتش سوزی و مجوز قطع درختان را در فاصله ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۴ نشان می دهد:
اخبارروز
در این زمینه:
****************
مقالات دیگر از این نویسنده
- “دموکراسی تفاهمی”هابرماس و جریانات سیاسی دموکراسیخواه در دیاسپورا
- جریانات سیاسی: فاقد چشمانداز آیندهپژوهانه و غلبه نگاه نخبهمحور
- کدهای ژئوپلیتیکی ترامپ: ویرانگری، باجگیری و کاسبی
- پیامدهای دو فاز جنبش اعتراضی دی ماه ۱۴۰۴
- اعتراضات گسترده اقتصادی و قابلیت بسیج دموکراتیک جنبش زن، زندگی، آزادی
- جنبش زن، زندگی، آزادی و نظریه سیاسی
- شخص ولی فقیه، مسئول فروپاشی سیاسی در ایران است
- جنبش «زن، زندگی، آزادی» و دوره «خشکسالی گفتمانهای سیاسی»
- بیانیه جبهه اصلاحات، واکنش”هسته سخت قدرت”
- ضرورت گفتگو در رابطه با «روایت استراتژیک ملی» برای همه ایرانیان
- سه مقاله در باره بیانیه های مختلف سیاسی اخیر
- تصویر امروزین جمهوری خواهان برونمرز
- راهکارهای تامین هژمونی برای برکناری و حذف ولی فقیه
- انقلاب یا مذاکره برای برکناری و حذف ولی فقیه
- چالش های مهار دوجانبه ایران و آمریکا
- استراتژی لبه پرتگاه ولی فقیه و دشمنانش
- خرده گفتمان”اصول گرایی اصلاح طلبانه” ولی فقیه و رئیس جمهور پزشکیان
- تراژدی روحانی و کمدی پزشکیان با گفتمان اصلاح طلبی سیاست گریز- بوروکراتیک
- فراز و فرود جنبش زنان و سیاست جنسیت در ایران
- گذاربه دموکراسی، انقلاب قهر آمیز، براندازی با نیروی بیگانه، کدام سناریو؟
- اکولوژی، چهارمین رکن اندیشه سیاسی در جهان امروز
- “روایت استراتژیک ملی”، حلقه مفقود جمهوریخواهان ایران
- چرا گزینه های استراتژیک “منشور مهسا” راه به بیراهه است؟
- دیاسپورای ایرانی و «ناسیونالیسم از دور»
- بحران هژمونی و منشور مطالبات حداقلی تشکل های مستقل صنفی و مدنی ایران
- بیانیه میرحسین موسوی و امکان سناریوی تعییرات ساختاری تحمیلی
- جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی و ضرورت حیاتی نهاد ائتلافی
- نسل جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی و وضعیت نخبگان سیاسی غیرحاکم
- جنبش انقلابی «زن، زندگی،آزادی»؛ (سه مقاله)
- جنبش انقلابی و سیستم سرکوب ولی فقیه
- جنش اعتراضی سراسری در ایران، گفتگوی سازمان یافته و ائتلافات سیاسی
- امنیت انسانی در حکومت درمانده جمهوری اسلامی
- مدل سیاسی جمهوری خواهی و پراگماتیسم سیاسی
- دموکراسی و اقتدارگرائی در اندیشه پراگماتیستی
- “تحول مضاعف” راهبردی برای “زندگی خوب برای همه ” در ایران
- مدل های آزمایشی در شیلی و درس های آن
- اکولوژیست های ایرانی و “روزنامه دنیای اقتصاد”
- تراژدی تغییرات آب وهوایی، دولت ها و بازیگران بین المللی
- کابینه اصواگرای رئیسی: دولتی درمانده
- دموکراسی سازی آمریکا و شرکاء و معمای دموکراسی در افغانستان
- ولی فقیه در بن بست: مقاومت یا مذاکره
- آرایش سیاسی مطلوب اپوزیسیون: کنگره ملی
- انتخاب استراتژیک ولی فقیه با سمت گیری حکومت اسلامی
- خصوصی سازی کوپنی درجمهوری اسلامی
- تشکل زدائی از کارگران ایران، در جمهوری اسلامی
- ولی فقیه و میدان، شرکای راهبردی پوتین
- شیوه بسیج و مبارزه سیاسی در ایران: گذشته، حال، آینده
- پوپولیسم حکومتی در ایران و چهره پوپولیستی طیفی از اپوزیسون برونمرزی
- تغییرات اقلیمی، پایداری اکولوژیک والگوهای توسعه در ایران
- داغ بی آبی در ایران، نتیجه سوء مدیریت حاکمان
- اصلاح طلبان دوم خردادی: ترس از مرگ، راضی به خودکشی
- سیاست خارجی ” ایران برای اسلام” و کسب هژمون منطقه ای
- سیاست خارجی ورشکسته “نگاه به شرق”
- الگوی توسعه اجماع پکن و اجماع واشنگتن در ایران
- اپوزیسیون و ساخت قدرت در ایران
- حکومت یکدست و پایان چالش های آزادسازی سیاسی از بالا
- جهان پسا کرونا، آیا مدل جایگزینی هم وجود دارد؟- (۱-۳)
- مدیریت بین المللی بحران کرونا
- پارادایم کرونا و نابرابری اجتماعی در گلوبال شمال و جنوب
- تاب آوری جامعه ایران با حکمرانی ولی فقیه در شرایط بحران
- گذار به دموکراسی و برابری جنسیتی
- نتایج انتخابات مجلس و منازعه دو ائتلاف هژمونیک در ایران
- حکمرانی خوب
- اوضاع سیاسی ایران و خاور میانه و نظریه آشوب
- چپ و راست، لیبرال و محافظه کار: گذشته و آینده
- سرکوبگری ولی فقیه پیامد بحران های متراکم و مشروعیت زدایی کامل
- گفتگوی سازمان یافته و هدفمند برای تعریف پروژه مشترک
- صف بندی های نو در اپوزیسیون سکولار
- گذار به دموکراسی در ایران: از ایده تا عمل(بخش ۱-۵)
- پیرامون «شورای مدیریت دوران گذار»
- چشم انداز اصلاحات و گذار دموکراتیک در ایران
- پیرامون سناریوی فروپاشی جمهوری اسلامی
- حزب چپ ایران (فداییان خلق) تولدی دشوار و آینده ای مبهم
- دولت و توسعه
- چشم انداز استراتژیک اصلاحات و گذار دموکراتیک در ایران – بخش پنجم
- چشم انداز استراتژیک اصلاحات و گذار دموکراتیک در ایران – بخش چهارم
- چشم انداز استراتژیک اصلاحات و گذار دموکراتیک در ایران – بخش سوم
- چشم انداز استراتژیک اصلاحات و گذار دموکراتیک در ایران – بخش دوم
- چشم انداز استراتژیک اصلاحات و گذار دموکراتیک در ایران – بخش نخست
- انتخابات ۹۲ و پوپولیسم ایرانی
- بحران دموکراسی و برآمد رژیم های ” اقتدارگرای انتخاباتی”
- سازماندهی و ائتلاف: ضرورت مبرم جمهوری خواهان ایران
- سازمان یابی سیاسی در راه گذار به دموکراسی
- پیرامون گشایش فضای باز سیاسی و مسئله انتخابات
- نقدی بر چشم انداز استراتژیک” اتحاد برای دموکراسی در ایران”
- چپ: گذشته و آینده
- همایش پنجم و مشکلات اتحاد جمهوری خواهان ایران
- کارنامه اتحاد جمهوری خواهان
- اتحاد جمهوری خواهان ایران: تلاشی بی فرجام؟